Ik post niet snel een topic op dit forum maar ik heb eventjes een hart onder de riem nodig.

Ik ben 19 weken zwanger en behoorlijk aan t sukkelen vanaf een week of 9.
Het begon allemaal met een lage bloeddruk waardoor ik bloeddrukvallen deed. Hierdoor heb ik in december een verkeersongeval gehad omdat ik van mezelf gegaan ben tijdens het autorijden. Ben toen met de ambulance naar de spoed gebracht met als mijn hoogste bezorgdheid ons kleintje. Gelukkig was alles in orde met hem. Ook ikzelf ben hier met de schrik van af gekomen.
Ik werk als uitreiker bij Bpost en ben toen een maand op ziekteverlof gestuurd doordat het een te groot risico was mij nog de baan op te sturen.

Halverwege januari ben ik terug beginnen werken in een aangepaste dienst, binnenwerk dus.
Door mn nog steeds lage bloeddruk viel ook dit werk mij vaak zwaar. Lang rechtstaan, pakken folders verdelen op de grond, bakjes op karren zetten, pakketten versleuren. Ik vond het eerlijk gezegd allemaal niet eens ‘aangepast’ werk. Ik moest regelmatig gaan zitten omdat ik te duizelig werd.

Nu een dikke maand verder is er echter weer iets anders. Het lijkt wel altijd iets met mij sinds ik zwanger ben. Sinds vorig weekend heb ik enorme steken aan mijn linker flank. Maandag was de pijn niet meer te houden en hebben ze mij vanop mijn werk weer op spoed binnengebracht. Bandenpijn was mijn eerste gedacht. Toen de gynaecoloog een echo nam sprak hij echter over nierstuwing. Niet gevaarlijk voor ons kleintje, wel voor mijzelf. Als de pijn nog erger zou worden moest ik teruggaan. Anders kon ik mij verhelpen met medicatie.
Dinsdag had ik een dagje vrijaf en woensdag ben ik opnieuw gaan werken. Met behulp van Buscopan ben ik de dag doorgekomen. Smiddags heb ik de arbeidsgeneesheer opgebeld of ik eens mocht langsgaan omdat het ‘aangepaste’ werk mij toch zeer zwaar valt. Vandaag mocht ik al langs gaan. Deze morgen heb ik mij opnieuw ziek moeten melden door te veel pijn weer aan mn linkerzijde, ik kon bijna niet meer stappen. Tegen de middag mocht ik langs bij de arbeidsgeneesheer, met nog steeds veel pijn.
Die man heeft mij niet echt verder kunnen helpen, vroeg niet eens wat er was of wat er niet meer ging. Zij alleen dat ik langs mn huisarts moest als het werk te lastig was. Ik heb niet eens mn uitleg kunnen doen. Met tranen in mn ogen trok ik de deur achter mij dicht. Ik ben op, énerzijds van de pijn, anderzijds door me niet begrepen te voelen want ik heb het gevoel dat ik van het kastje naar de muur wordt gestuurd. Het lijkt wel altijd iets met mij en op die manier zie ik werken even niet meer zitten. Morgen langs mn huisarts om daar te smeken voor een paar dagen rust. Ja, smeken, want zo voelt het...

Nog mensen met ervaring rond nierstuwing en zijn jullie toen kunnen blijven werken? Hoe snel ging het weer over? Iemand... aub...

Reageer op dit topic

Maak een Babybytes account om zelf topics te openen in Kwaaltjes en aandoeningen


reacties (3)    Verversen


  • Summer89

    Je hebt al erg vroeg in je zwangerschap nierstuwing. Nierstuwing is een serieuze zwangerschapskwaal. Reden te meer om voorzichtig aan te doen. Het werk wat je doet lijkt me niet te doen met koliekpijnen en buscopan. Wat adviseert het ziekenhuis?

  • Billie2018

    Toen ze mij maandag wegbrachten kozen ze voor het dichtstbijzijnde ziekenhuis, logisch natuurlijk, maar ik had dus niet mijn gynaecoloog. Ik ben naar huis gestuurd met een voorschriftje voor medicijnen en de raad als het echt niet meer te houden was ik terug moest binnengaan. Dan zouden ze infuus inbrengen met medicatie en indien nodig katheder steken.

  • wish2bmom88

    Ik ken wel een van de meiden hier die het had. Snel gestopt met werken. Kindje is te vroeg geboren, dus laat je niet zomaar afschepen bij de artsen.

Populaire topics
Populaire blogs

Babynamen zoeken

Jongensnamen | Meisjesnamen | Babynamen top 50