Oké, morgen ben ik 28 weken zwanger en ik weet dat het nog lang duurt eer het zo ver is, maar tóch maak ik mij echt druk om de bevalling. Het is ons tweede kindje en de eerste is gekomen met een spoedkeizersnee. Ik werd ingeleid omdat ik overtijd was. Om 20u s avonds ging ik binnen. De dag erop had ik om 15 s middags nog maar 1cm ontsluiting. Met heel veel moeite hebben ze na diverse pogingen mijn vliezen kunnen breken. Jee, wat was dat vreselijk! Ik kreeg weeënopwekkers en een heuse weeënstorm volgde. Ik dacht dat ik dood ging van de pijn. De verpleegster wilde me onder de douche zetten ter verlichting van de weeën, maar ik viel bijna flauw toen ik het bed uit moest. Omdat de ontsluiting niet vorderde en ik de weeënstorm niet aankon heb ik een ruggenprik gevraagd. Dit kon nl. nog heel lang gaan duren. De anesthesist kwam de ruggenprik zetten. Hij heeft hem 3x opnieuw moeten doen omdat het niet lukte. Op dat moment viel mijn vriend bijna flauw. Hij werd misselijk van het geklungel van de anesthesist. Ik kreeg er weinig van mee omdat ik mijn weeën probeerde op te vangen en stil probeerde te zitten. Achteraf bleek dat het de eerste keer was dat deze man alleen een ruggenprik moest zetten.
Na de ruggenprik voelde ik me heerlijk. Heb heel even liggen rusten tot er ineens meerdere artsen de kamer binnen kwamen gerend. De baby kreeg het benauwd. Ik zat inmiddels op 3cm ontsluiting. Ze hebben op mijn buik staan duwen om de baby zijn hartslag terug omhoog te krijgen. Dat lukte dus ze gingen weer weg. Mijn vriend en ik keken elkaar aan en zonder iets te zeggen begonnen de tranen over onze wangen te vloeien. Wat waren we bang dat dit mis ging lopen! Ik keek op de monitor naar de hartslag van de baby. Hij ging veel te laag. Ik drukte op het knopje om de verpleging te roepen, maar ze kwamen er al aangerend. "De baby moet NU komen!"
Er werden een hoop draadjes aan mij geplakt en ik werd met spoed naar de operatiekamer gebracht. Ik was zooo bang. Iedere seconde duurde op dat moment een eeuwigheid. Om 19u werd onze zoon geboren! Gezond en wel! Een flinke jongen van precies 4kg!
Ik had me tijdens die zwangerschap geen seconde druk gemaakt om de bevalling. Ik had zoiets van: ik kan het toch niet plannen dus laat het maar op me afkomen. Wél was ik geen voorstander van de ruggenprik. Het idee dat ze verkeerd konden prikken... bah. Maar in die weeënstorm zag ik geen andere uitweg meer. Ook had ik nooit gedacht dat ik een keizersnede zou krijgen.
Mijn vriend heeft een week lang moeten huilen omdat alles zo heftig was. Maar ik heb nooit moeten huilen. Het ging allemaal zo snel en het drong niet goed bij me door wat er allemaal gebeurde. Wél heb ik me enorm gefaald gevoeld. Omdat ik het niet zelf heb gekunnen.

Maar nu ben ik dus ineens heel erg bang. En niet voor een keizersnede, maar voor een natuurlijke bevalling.
Ik heb de gynaecoloog gevraagd hoe of wat. Hij zei: als je overtijd gaat wordt het een geplande keizersnede, dus geen inleiding. Ook als de baby te hoog of ongunstig ligt wordt het een geplande keizersnede. Maar ligt de baby in een goede positie en ingedaald, dan gaan we het proberen op de natuurlijke manier.
Maar ik ben bang dat het dan misgaat. Dat mijn litteken op de baarmoeder scheurt, of dat ik helemaal niet natuurlijk kan bevallen ofzo. Er werd mij altijd gezegd dat ik een heel hoge pijngrens heb. Maar toen met de bevalling van mijn zoon voelde ik me een enorm watje. Dat ik die weeënstorm niet aankon...
Wat als het weer een flinke baby is en bekken te smal zijn? Want dat weten we nu ook nog niet natuurlijk.
Ik weet dat het ook gewoon goed kan gaan, maar mijn gevoel zit echt tegen.
Ik vond het verschrikkelijk dat ik geen natuurlijke bevalling had bij de eerste. Maar nu heb ik stiekem de voorkeur voor een keizersnede. Gewoon vanwege mijn angst. Ook al is het herstel van een keizersnede veel zwaarder...

heb al eens bij de gynaecoloog gevraagd hoe

Reageer op dit topic

Maak een Babybytes account om zelf topics te openen in Juli 2019


reacties (13)    Verversen


  • RobinJoanne

    Wat heftig zeg! Ik kan me goed voorstellen dat je je deze keer zorgen maakt om de bevallig. Ik heb zelf geen ervaring met jou situatie maar wel een andere traumatische gebeurtenis meegemaakt waar ik zelf geen invloed op had. Misschien helpt het om het op te schrijven of er met iemand die erbuiten staat over te praten. Verder heb ik niet veel tips... probeer te genieten van je zwangerschap. Ik weet dat dat makkelijk gezegd is.. Veel sterkte ermee

  • MamaJL

    Oh jee, wat heftig. Ik zou deze keer in ieder geval overwegen aan te geven en desnoods ook bespreken dat je de bevalling in het ziekenhuis mag doen onder begeleiding van de gynaecoloog. Niet ingeleid, maar gewoon naar het ziekenhuis gaan als de bevalling begint.

  • Mmammaaaaa

    Ja dat moet sowieso wel gelukkig

  • MamaJL

    Lijkt me ook een heel fijn idee. En als je daar bent en ze laten je natuurlijk bevallen dan moet je er vanuit gaan dat dat ook echt kan. Ze grijpen vast wel in als het niet goed gaat. Dat is de vorige keer ook gebeurd en kijk wat er vannacht thuis ligt te slapen.

  • Mmammaaaaa

    Ja klopt ook! ♡

  • Vi3r-kindjes

    Mijn eerste was een spoedkeizersnee. Bij mijn 2e hebben ze mij ingeleid ik had toen 3 cm. Na 6 uur weeënstorm had ik nog steeds 3/4cm toen werd het een spoedkeizersnee. Mijn 3e is natuurlijk vaginaal geboren binnen 75 minuten! Dus als het natuurlijke weeën waren dan ging het wel heel snel! Bij mijn 4e zou ik weer vaginaal gaan bevallen maar met 41,3 hebben we besloten mijn vliezen te breken. Mocht er niks gebeuren dan werd het een KS en anders vaginaal proberen. Ik kreeg gelijk goede weeën en na 3 uurtjes zat ik op 7 cm tot ineens ik een enorm brandend gevoel kreeg. Baarmoeder gescheurd en met spoed naar de ok voor een spoedkeizersnee.

    Wat ik zou doen? Bespreek je angst met de gyn! Daarnaast zou ik je een inleiding afraden. Dit vergroot de kans op een spoedkeizersnee. Laat de natuur zijn beloop gaan. Mocht je overtijd gaan dan word er alsnog een ks geplant.

  • N-S

    Bij mijn eerste heb ik een soort gelijke horror bevalling gehad!
    Toen ik zwanger werd van onze 2e, speelde het vaak door mijn hoofd maar toen ik eenmaal rond de 34 weken was had ik zin in de bevalling gekregen en dacht ik eigenlijk alleen maar nou, het zal vast niet zo erg zijn als de eerste keer!
    Ik heb het ook vaak met mijn vk toen de tijd erover gehad, wat ik wel zou willen en niet zou willen etc je kan een bevalling niet plannen maar het is toch fijn om uit te spreken waar je tegen op ziet!
    Uiteindelijk was de bevalling van mijn 2e echt top, begon met gebroken vliezen en 6 uur later was ze er! Ik snap dat het moeilijk is als het iets is waar je echt bang van word maar probeer het een beetje los te laten, praat er over zovaak als jij dat nodig vind.
    Het komt echt goed!

  • kamerplant

    Ik heb precies hetzelfde hier !
    28 weken zwanger (nu wel van een tweeling ipv 1 kindje) en vorige x ook spoedkeizersnede omdat ontsluiting niet vorderde. Weeopwekkers 3x een ruggenprik omdat die niet wilde echt een trauma aan overgehouden. Nu krijg ik zwz een geplande keizersnede maar ik maak me er echt vreselijk druk om!
    Vorige keer kon ik alles loslaten en liet ik alles op me af komen, dat is nu inderdaad niet te doen.

    Ik zou als ik jou was gewoon uitgaan van een natuurlijke bevalling deze schijnen voor mensen na een keizersnede echt hemels te klinken (van verhalen die ik heb gelezen). Mocht het niet lukken om wat voor reden weet je dat je altijd nog kan terug vallen op de keizersnede ook al is dat misschien niet wat je gepland had of wilde.

  • B756

    Heel begrijpelijk allemaal hoor! Een rotbevalling moet je echt verwerken. En dat schiet er soms bij in omdat je direct erna dolgelukkig bent en er een super drukke periode aanbreekt. Maar je hebt iets heftigs meegemaakt, heel logisch dat het nu weer boven komt. Praat er over met je gyn, net zo lang tot jij je er goed bij voelt. Het gaat ook niet helemaal om de tecnische/medische dingetjes maar dat hij/zij begrijpt hoe eng je het hebt gevonden. Dat je heus weet dat het allemaal niet te plannen valt, maar dat je er enorm tegenop ziet. Misschien is er wel iemand in het zh waarmee je hier over kunt praten, iets van begeleiding? Of inderdaad een cursus of iets. Ik heb mijn heftige bevalling met de gyn en de VK besproken dat deed me goed.

    Oh, en een weeenstorm is vreselijk! Dat hoef je echt niet aan te kunnen, voel je daar vooral niet rot over, ik vind het echt onmenselijk. Heb het bij alledrie mijn bevallingen gehad. Bij de eerste kreeg ik een morfine pompje, via infuus in de hand. Heerlijk! En veel makkelijker en minder eng dan een ruggenprik. Toen ik bij nr2 het zh binnenkwam met een weeenstorm riep ik meteen om pijnstilling, mocht niet meer omdat ik al te ver was. Ik heb gevloekt en daarna gehuild dat ik het allemaal niet aankon.

  • Vivien

    Ik ben nog niet zo lang geleden bevallen van mijn eerste, dat ging ook allemaal niet zo lekker om het zo te zeggen. Ik heb een aantal weken daarna nog een gesprek met de gynaecoloog gehad. Zij gaf aan dat ik ten alle tijden terug mag komen om er nog eens over te praten, bijvoorbeeld als ik weer zwanger ben of zou willen worden. Is die mogelijkheid er voor jou ook? Dat de gynaecoloog die er toen bij was nog eens met je doorneemt wat er allemaal gebeurd is de vorige keer en hoe groot de kans is dat zoiets weer gebeurd? Zou mij fijn lijken, misschien kan iemand die er zoveel verstand van heeft je gerust stellen.

  • Troetelbeertje9

    Van zo’n ervaring lijkt het mij logisch dat je bang bent voor de volgende bevalling. Mij werd een cursus hypnobirthning aangeraden om mij en mijn partner voor te bereiden op de aankomende bevalling. We starten vanavond met de cursus, dus ik ben benieuwd. In mijn omgeving valt in ieder geval op dat de mensen die die cursus hebben gevolgd veel relaxter praten over de bevalling dan die gene die dat niet hebben gedaan.

  • Mmammaaaaa

    Nog nooit van gehoord. Succes vanavond! Baat het niet, dan schaadt het niet toch?

  • Troetelbeertje9

    Zo dacht ik ook. Bedankt! Ik vind het trouwens logisch hoor dat je rond dit termijn aan de bevalling gaat denken. Succes!

Populaire topics
Populaire blogs

Babynamen zoeken

Jongensnamen | Meisjesnamen | Babynamen top 50