Heyy meiden . Ik ben fée, 28 jaar. Momenteel in ronde 8.
Ik heb , zoals waarschijnlijk meerdere van jullie ook, best veel moeite met het feit dat ik 'al' in ronde 8 zit.. veel vriendinnen (4 om precies te zijn) zijn binnen 1 ronde zwanger geraakt,en momenteel allemaal al bijna uitgerekend. En bij ons duurt het maar..😪 ik zou zondag een babyshower hebben van een vriendin maar ik kan het gewoon niet... het is heel erg ,ik weet het,.. maar ik kan gewoon niet blij mee doen momenteel en daarom heb ik mezelf gister afgemeld bij degene die het organiseerd. ( stukje achtergrond info; mijn mama heeft 2 weken geleden te horen gekregen dat ze kanker heeft , en gaat binnekort beginnen aan een traject chemo/ bestraling, dus daar zit ik natuurlijk ook erg mee..) ik voel me zo'n slechte vriendin .. maar ik ben momenteel gewoon echt een wrak 😪😪 mijn vriend zegt: ga nou gewoon,het wordt vast leuk". Maar ik kan het gewoon niet..
Ik kan er verder niet met iemand over praten , wantja mijn vriendinnen zeggen: oh joh het lukt vanzelf maar zij hebben makkelijk praten want zij zijn al bijna uitgerekend .. (ik besef dat ik nu best verbitterd klink) maar ik hoop gewoon echt dat er hier mensen zijn die mij begrijpen. Alles lijkt momenteel gewoon mis te gaan 😓 xx fée

Reageer op dit topic

Maak een Babybytes account om zelf topics te openen in Algemeen


reacties (14)    Verversen


  • Tissie

    Ik was tegelijkertijd met een vriendinnetje zwanger. Zij had een voorspoedige eenling zwangerschap, ik een problematische tweeling zwangerschap. Toen ik één van mijn zoontjes verloor beviel zij kort daarna van haar zoontje. Het was toen nog maar de vraag of ons tweede zoontje het zou overleven. Toch vond ik het belangrijk om op kraamvisite te gaan. Ze is mijn vriendinnetje en ik gun haar al het geluk van de wereld. Dus ik zat met een dikke buik met een levend en een dood kindje op mijn buik op kraamvisite. Ontzettend confronterend maar het beste wat ik kon doen. Want er zouden nog zoveel confronterende momenten komen en dit was als het begin.
    Dus tja, aan mij heb je niet zoveel denk ik. Ik zou namelijk gaan omdat ik blij zou zijn voor mijn vriendinnen en het even afleiding bied van de zorgen om je moeder.

    Sterkte❤️🍀

  • ellyyuki

    Ik snap je best. Wij waren open over het feit dat wij op vakantie gingen 'klussen' en dat we vanaf dan aan kindjes gingen werken en een vriendin was zelfs mee aan het supporteren. Ze belt mij na onze vakantie en vroeg hoe het geweest was en of ik al zwanger was. En ik zei dus nee natuurlijk. Wist ik toen veel dat het zo moeilijk ging zijn om direct zwanger te worden, lol, de onwetendheid zeg. x'D Een week later, komt diezelfde vriendin naar mij en zegt dat ze 'perongeluk' zwanger geworden was toen ze op vakantie was met haar vriend. Dat was dus alles waar ik zo van droomde he! Een mooie, romantische reis maken en boem, zwanger! Ik heb het daar heel moeilijk mee gehad. Vooral omdat ze mij dan allerlei advies vroeg en meesleepte om met haar zwangerschapsbroeken te kopen enzo. Pfff. Eerlijk gezegd, denk ik, dat zolang ik niet ook zwanger ben, ik jaloers blijf. Het zou leuk zijn als we binnenkort samen gezellig zwanger kunnen wezen, maar nu vind ik het lastig om niet neerslachtig te worden als ik eraan denk. :(

  • Pcuk

    Zwanger worden staat gemiddeld een jaar voor. Maar ik kan me helemaal voorstellen dat het je enorm frustrerend dat bij een ander het wel lukt. Een echte vriendin begrijpt dit. Daar ben je tenslotte vriendinnen voor. Niet schuldig voelen je voelt zoals je je voelt. Andere kant het zou je ook misschien wat ontspanning kunnen geven? Heb je zelf al eens aan acupunctuur gedacht?

  • Mariakees

    Je beseft wel dat 8 maanden niet heel lang is wanneer het gemiddeld een jaar duurt voordat iemand zwanger is? Wanneer jij binnen de komende maanden een positieve test hebt kun je je nog wel schuldig gaan voelen dat je dit feestje voor je vriendin hebt gemist. Want heel eerlijk, 8 maanden voelt als heel lang maar is dit natuurlijk niet echt

  • Barbamammie79

    Eens.

  • Fec91

    Hey lieve meiden dank voor jullie reacties. Ik heb deze vriendin gewoon gefeliciteerd met haar zwangerschap hoor, en appen regelmatig even . Ik weet zeker dat ze wel begrijpt dat ik dit 'feest' vermijd.. ze weten dat mijn moeder kanker heeft en we momenteel bijna alleen maar in het ziekenhuis zijn. En dan het feit dat ik zelf 'al' 8 maanden probeer zwanger te worden er ook nog bij,wordt me gewoon even teveel :( ik zal alsnog bij haar op bezoek gaan met een kadootje, maar dan gewoon 1 op 1 en niet in een grote groep( ( waarvan mensen vast zullen vragen: en wanneeer begin jij aan kids? 🙊😪) ) ik wil jullie in elk geval bedanken voor jullie meningen dat waardeer ik heel erg ♡ liefs

  • Nog-even!

    Joh, voel je vrij om niet te gaan! Dat mensen aan de showerhype meedoen, betekent niet dat jij daar móet zijn... Als jij je daar rot zit te voelen is dat voor niemand leuk, toch? Geef een mooie kaart ofzo mee aan iemand die wel gaat... Dan heb je je eigen bijdrage gegeven

  • Aprilbaby❤️

    Je eigen gevoel is nooit mis, denk wel dat men de situatie niet snel snapt. Wij hebben zelf een fertiliteit traject gehad en ook veel onbegrip. Heb duidelijk bij mijn naasten mijn grenzen aan gegeven bv tav verjaardagen met baby's, zijn deze er kom ik niet of eerder of later. Ik vermeed idd babyshowers etc, maar ze hadden begrip hier voor. En eerlijk al was dit niet dan is het hun probleem niet de jouwe. Ik zelf had pas moeite met andere etc na 1.5 jaar en dit werdt steeds zwaarder, ook mensen die zwanger waren of bevallen waren ontvolgd, niet iedereen begreep het maar vele wel. Het belangrijkste was dat ik het snapte en begreep....

    Probeer eerlijk en open te zijn en aan te geven wat het met je doet als ze zulke opmerkingen maken. Probeer eerlijk te zijn waarom je niet naar de shower komt, wat het met je doet, probeer inhoudelijk uit te leggen welke emoties je hebt mensen kunnen met (ik kom niet want vind het moeilijk) niet veel. Ja het volstaat ook alleen dat is niet waar je niet komt. Je vind het te confronterend, zij hebben het geen wat jouw grootste verlangen is, je angst groter wordt dat het bij jou mis niet lukt. Als je dit kan dan heeft iedereen meer begrip dan dat je zegt kom niet wat vind het moeilijk.

    De ergste die ik kreeg was, als we over zwanger worden hadden (oh ik was zo zwanger of maar 2 of 3 maandjes). Dit zeg je dan tegen iemand die jaren bezig is en het niet lukt. Mensen zijn soms dom en soms heel onbeleefd maar niet altijd met de verkeerde intentie.

  • Ummh_

    Ik snap je gevoelens hoor! En als jij het niet kan waarom daar gaan zitten n doen alsof!

  • Moedereend

    Ik denk dat je toch moet gaan. Het is je vriendin, hoe zou jij je voelen als je niet bij jou kwamen?
    Ik snap dat het frustrerend is dat het bij hun sneller is gegaan maar eigenlijk is dat toch alleen maar fijn? Het is nog "maar" ronde 8. Ik begrijp dat het voor jou veel langer aanvoelt, maar eigenlijk kan je het niet maken om niet te gaan.

    Even wat afleiding is ook fijn, en het geluk van je vriendin zien is ook veel waard!

  • LisanW

    Volledig met Moedereend eens, ik vind het zelfs enorm egoïstisch van je.
    Qua moeder kan ik je begrijpen, maar de komende tijd alle baby perikelen uit de weg gaan omdat jij er wat langer over doet? Nee, dan hoef je bij de volgende vriendinnen ook niet meer aan te komen en hoef je ze ook niet meer bij jou te verwachten als je zwanger bent.
    Voor hetzelfde ben je nog 2 jaar onderweg, hoe wil je dat gaan doen?

  • Assera

    ik snap je gevoel best wel! Het is ook niet leuk, en erg confronterend.
    Toch wil ik je ook het volgende meegeven:
    kun jij het ook accepteren als ze niet bij jou komen?

    een deel van mijn schoonfamilie heeft mij namelijk niet gefeliciteerd met mijn zwangerschap, omdat het bij hun nog niet lukte. Daar was ik erg om gepikkeerd. Ik ben dan ook nooit geintereseerd geweest toen ze wel in verwachting waren (uiteraard wel een kaartje gestuurd met felicitatie, en toen ze met verlof ging, en geboorte!) dat is al drie keer meer dan wat ze bij mij deden. Ik krijg nu het verwijt dat we amper interesse toonden, en je weet toch hoe moeilijk het voor ons was? Ja, maar als je bij mij ook geen interesse toont, waarom moet ik dat allemaal wel bij jou doen? Geluk en verdriet mag er naast elkaar zijn!

    mijn vriendin vond het heel moeilijk mij te vertellen dat de 20 weken echo goed was, omdat wij enkele weken ervoor een (zeer) slechte 20 weken echo hadden. Maar he, ik was heel blij voor haar! En ik vond het nog steeds heel erg voor ons. En zij maakte zich ook zorgen, en ook die mogen er zijn (ook al is het van een andere orde grootte).

    Wat ik wil zeggen, dat je een keer niet gaat, is helemaal niet bepalend in je relatie. Echte vrienden snappen dat. Als je helemaal de deur dicht trekt, kan het wel anders uit gaan pakken (alles vermijden bijv, geen felicitatie). Wees eerlijk over je gevoel, dat mag zelfs op zo'n dag. En je hebt nu veel aan je hoofd (ook met je moeder)...

  • Soccer-Mom

    Tuurlijk is het lastig, vooral als vriendinnen ogenschijnlijk zo makkelijk zwanger worden. Toch is ronde 8 echt niet zo gek. Draai het even om. Hoe zou jij het vinden als die vriendin niet op jouw babyshower zou komen? Dat zou je toch ook vervelend vinden? Ik geef je vriend wel gelijk.

  • Lindaaaaaaaa

    Snap je maar ronde 8 "valt nog mee"..
    Normaal is het een jaar.
    Wii in totaal 3 jaar bezig geweest en laatste jaar had ik dat gevoel ook. Ging nergens meer heen waar het over kinderen ging. Ben in therapie gegaan. Nu eindelijk een wonder van 7.5 Week

    Ooit komt het goed.. succes en sterkte

Populaire topics
Populaire blogs

Babynamen zoeken

Jongensnamen | Meisjesnamen | Babynamen top 50