De eerste helft
Hmmm.... waar zal ik eens beginnen, bij het begin dan maar.
De eerste weken dat ik hier bij Babybytes heb rondgelezen heb ik me vooral verbaasd over hoeveel persoonlijke dingen je van een heleboel mensen te weten kan komen op plekken als deze.
Zelf ben ik nogal terughoudend in wat ik wel en niet aan de hele wereld wil vertellen, maar zo langzamerhand krijg ik het gevoel dat hoe meer ik mijn mening aan anderen opdring, ik ook ga vinden dat ik zelf een beetje met de billen bloot moet.
Toen ik nu bijna 6 jaar geleden mijn man ontmoette, wisten we al dat we niet te lang wilden wachten met kinderen. Zo gezegd zo gedaan dachten we, maar de werkelijkheid bleek anders.
Na een jaar proberen zaten we in de fertiliteitskliniek en na heel veel onderzoeken, een kijkoperatie (ik bleek heftige endometriose te hebben en daardoor minder dan 1 goede eileider) en 3 mislukte IVF's, stonden we na 2 jaar weer buiten zonder baby en de mededeling dat we waarschijnlijk voor altijd kinderloos zouden blijven.
Gelukkig konden ze ons wel hulp van een psycholoog geven en we zijn zielsblij dat we dat met beide handen hebben aangepakt. Er zijn dagen geweest dat ik zelfs niet naar de supermarkt ging omdat ik het idee had dat er alleen maar zwangere vrouwen rondliepen (wat trouwens wel een beetje waar is, want ik woon in een leuk dorp met veel nieuwbouwhuizen met veel jonge gezinnen) Afgelopen augustus hadden we het gevoel dat we met de gesprekken met de psycholoog niet meer verder kwamen. Het verdriet was behoorlijk gezakt, ik kon weer redelijk goed functioneren en de gesprekken maakten emotioneel meer los dan me lief was.
Toen ik dus afgelopen oktober niet ongesteld werd, wist ik niet wat me overkwam!
Na 2 keer testen (de eerste positieve uitslag wilde ik niet geloven) bleek ik toch echt zwanger te zijn. De weken die ik moest wachten tot de eerste controle zijn de spannendste in mijn leven geweest omdat ik wist dat we een verhoogde kans hadden op een buitenbaarmoederlijke zwangerschap. Gelukkig was alles in orde.
De eerste maanden heb ik ook vreselijk moeten wennen aan het idee van toch zwanger zijn. Ik moest op een gegeven moment nieuwe broeken en BH's gaan kopen en ik had nog steeds een bloedhekel aan babywinkels. Gelukkig was er wel een boetiek hier in de buurt die alleen maar positiekleding verkoopt en niet al die "vreselijke" babyspullen :)
Inmiddels ben ik helemaal om en ben ik net zo blij als iedere aanstaande moeder. Mijn man wordt er helemaal gek van dat ik ons huis volprop met allemaal babyspullen en de zwangerschap gaat op wat kleine hobbels na ook helemaal goed. Misschien dat ik de kleine hobbels nog wel een keer ga specificeren, maar ik ben er nog niet over uit of ik iedereen wil gaan lastigvallen met al mijn kwaaltjes en problemen. Ik denk dat de meeste van ons al genoeg hebben aan hun eigen kwalen en problemen.
reacties (0)