Volg ons overal!


Mijn verhaal, anoniem....ongepland zwanger

Al 3 keer over ben ik mijn bog opnieuw begonnen... Aan de ene kant heb ik enorm de behoefte om mijn verhaal ergens neer te zetten, aan de andere kant speelt er zo veel dat ik het lastig vind om alles helder te krijgen. 

waar te beginnen... mezelf kort voorstellen dan maar ;-) 


Ik ben 35, moeder van 2 (8 en 6) kinderen en getrouwd en 6 weken zwanger van de 3e. 


Deze zwangerschap is een complete verrassing aangezien mijn huwelijk momenteel niet zo fijn loopt.... Al enige tijd heb ik mijn twijfels, en in november heb ik alles aan mijn man verteld... hoe ik me voel, dat ik verliefd ben op een ander, en dat ik ons samen niet meer zag zitten... Emotionele tijden natuurlijk. uiteindelijk samen besloten om ons samen nog een jaar de kans te geven, goed tijd voor elkaar vrij te maken en echt aandacht aan elkaar te besteden, kijken of de liefde van mijn kant weer op kan bloeien. 
Voor het eerst sinds langere tijd werd het in bed ook weer beter, de passie laaide weer op, en het werd thuis weer gezelliger, de momenten samen waren er vaker en de knuffels en zoenen voelden weer echt. 
En toch speelde er naast mijn thuis-leven een 2e man een flinke rol in mijn leven, die ik niet los kon/kan laten. De ander is ook zo leuk, geeft mij het gevoel dat ik weer leef, krijg vlinders in mijn buik als ik hem zie. 

en dan, dan is het weer tijd om ongesteld te worden. op 2 maart had ik ongesteld moeten worden, toen dit uit bleef dacht ik eerst nog; komt door de stress.... maar toen op maandag 6 maart er nog geen tekenen waren van ongesteld worden, heb ik toch een test gehaald, eigenlijk om evt zwanger zijn uit te sluiten en gewoon verder te kunnen gaan.... 
Mijn man was thuis, en samen hebben we de test gedaan.... nog voor ik mijn broek weer dicht had, stond er een 2e streep.... Niet te geloven, wat een slechte timing..... 
Mijn man is euforisch, want waar hij eerder altijd zei dat een 3e geen optie was, komt hij nu tot de conclusie dat hij toch erg graag een 3e wilde.... We hadden al wel gesprekken hierover gevoerd, maar omdat hij altijd zo duidelijk had gezegd dat een 3e er niet zou komen, ben ik langzaam aan het idee gaan wennen en had ik deze deur uiteindelijk gesloten, en mijn eigen kinderwens weg gezet want het is iets wat je uiteindelijk toch met zijn 2en doet.... 
Toen de bom thuis barstte en mijn man aangaf toch graag een 3e te willen, hebben we afgesproken het even te laten bezinken, en ergens in mei nog een keer te gaan praten hierover.... Ik denk dat ik uiteindelijk bij mijn standpunt was gebleven en niet voor een 3e was gegaan... 

Ik vind het allemaal moeilijk..... Het voelt alsof ik nu geen keuze meer heb ( ja, tuurlijk heb je uiteindelijk altijd de keuze om bij je man weg te gaan) maar dit kindje heeft er ook niet om gevraagd.... En ik wil er echt wel het beste van maken..tegelijkertijd wordt ik er verdrietig van dat ik nu niet verder kan uitzoeken waar ik gelukkig van wordt, met mijn man of met de ander..... 
Afgelopen zaterdag definitief afscheid genomen van de ander, beide weten we rationeel dat het beter is om elkaar los te laten en te vechten voor onze gezinnen.... 
Maar het voelt echt als liefdesverdriet... Tel daarbij op dat ik me schuldig voel dat ik (nog) niet echt gelukkig ben met deze zwangerschap, en bang ben om dit kindje ergens later te verwijten dat ik niet mijn eigen keuzes kon maken en een man die helemaal happy is en tegelijktijd op mij moppert omdat ik niet vrolijk ben, zo moe ben, en kattig ben, wat voor mij dus averechts werkt... Maakt echt dat mijn tranen hoog zitten, ik het liefst met mijn hoofd onder de dekens verdwijn... 

Nu het nieuws van de zwangerschap begint te landen, zou ik ook willen dat ik er van kan genieten, en ik hoop echt dat het straks komt als de eerste echo goed blijkt te zijn. Misschien is het wel zelfbescherming nog, dat ik niet durf te genieten uit angst dat het mis is? 


het voelt in ieder geval als een emotionele rollercoaster.... En ik hoop met bloggen een beetje op adem te kunnen komen.. Veel dingen kan ik nergens anders kwijt.... 


1525 x gelezen, 12 knuffels

Geplaatst in Zwangerschap

Reacties (33)


  • klas5

    het gras is echt niet groener aan de andre kant , allemaal leuk in begin en daarna wordt die relatie net zo normaal als de jouwe nu is , je weet nu wat je in huis heb wat voor vent je hebt liefde komt liefde gaat kan ook zo weer terug komen , probeer de leuke dingen de mooie dingen van je eigen man te denken en wat zijn sterke kanten zijn ,ik zou niet zomaar opgeven te zonde en zeker niet voor nieuwe man gewoon vechten voor je gezin en met wat je hebt tevreden zijn en wees sterk neem afstand van de ander , je moet maar zo zien wat jij nu hebt man 2 prachtige kinderen zou iemand anders nu graag willen , ik koos niet voor de liefde bij mij man dat is pas na het huwelijk ontstaan ben ik nu nog verliefd op hem als voorheen nee niet echt, maar hou kei veel van hem zou hem geen goud willen missen en met hem zal ik tot einde gaan succses

  • Mamaromina

    Ik denk dat je uiteindelijk nog wel gaat genieten van jullie nieuwe wondertje! Je had dit gewoon niet verwacht. Logisch dat je gedachten en gevoelens even op hol slaan.

    Je had al beslist om je leven met je huidige partner opnieuw een kans te geven en het ging toch al beter met jullie. Dit nieuwe leventje staat los van de beslissing die je eerder maakte, toch..

    Het gras lijkt altijd groener aan de andere kant. Maar je hebt al een heel leven opgebouwd met je partner en heb ook niet voor niets opnieuw voor hem gekozen.

  • proudmamaof l,s,l,v

    Kan wel zeggen dat ik langzaam aan weer verliefd aan het worden ben op mijn eigen man.

  • proudmamaof l,s,l,v

    Ik lees mijn eigen verhaal. Bizar dit!

    Succes ik kan je geen wijsheid geven:(

  • Caroline27

    Oh oh meid verliefdheid over komje en dan is het moeilijk om die gene los laten maar vecht echt voor jr huwelijk je heb 2 prachtige kinderen die jou hard nodig heb en ook dat jullie bij menkaar zijn als gezin en ik hoop dat met jullie relatie weer goed komt praat met menkaar.

    Maar zoek ook met 2e man geen contact verliefdheid gaat wel weer over maar dan moet je echt afstand doen en je mag aan andere kant blij zijn dat je man nog verder met je wilt want voor hem valt ook niet mee als jij verliefd op een ander ben en niet weet wat je wilt en ik hoop dat met jullie goed komt dat je van je zwangerschap kan genieten.

    Ik heb een ex gehad die ook verliefd werd op een ander en hij wist niet wat hij wou en hij zocht haar telkens op en ging vreemd en loog tegen mij ik zat alleen maar met stress elkedag ik ben bij hem weg gegaan . Maar vecht voor je gezin dat verdien je man en je kindjes en hoop dat je het gelluk weer trug kan vinden in menkaar dat je over een jaar kan zeggen dit was het waard en wat heb ik hier toch geen spijt van dat voor mij gezin heb gekozen en verliefdheid kan wat met een mens doen.

  • Mamsie2kids

    Ik zou absoluut vechten voor je gezin. Heb zelf ook van alles gerotzooid met een ander. Gelukkig hadden we toen nog geen kinderen. Maar wat een spijt heb k daarvan gehad. Je moet daarna echt knokken voor je relatie en nu alle onstuimigheid voorbij is (al heel wat jaren gelukkig) denk ik wat ben ik een stommer geweest. Hij was 20 jaar ouder, totaal andere leefwijze etcetera. We waren collega's en stapelverliefd. En ja de vlammen vlogen er vanaf. Het heeft hem zijn relatie gekost. Die van mij gelukkig niet. Af en toe denk ik er nog wel eens aan. Maar nu zie ik dat we totaal niet bij elkaar passen. Oké we hadden veel raakvlakken maar nóg meer verschillen die nooit samen waren gegaan. Verliefdheid doet echt domme dingen! Het overkomt je maar laat je er niet door leiden als je al een relatie en zelfs kinderen hebt. Wees ook dankbaar dat je man je niet al op straat heeft gezet! Sterkte ermee!

  • Chudo

    Dit lijkt precies mijn verhaal! Collega, 20 jaar ouder, stapelverliefd! ik wil met hem verder toen, hij uiteindelijk niet met mij, koos voor zijn vrouw en kind. Godzijdank voor mij anders was ik nu weg bij mijn man en nooit zogelukkig gewerst als nu! Achteraf denk ik wat had ik gemoeten met hem.. ik had er een jaloerse exvrouw bij gehad, een kind die verdraaid iritant was, een schoonmoeder erbij die ecjt vreselijk was, pff wat maakt liefde blind he! Ik denk nog weleene wat als maar da denk ik weer aan die negatieve dingen en dan denk ik 'poeh gelukkig is het niks geworden'😁

  • Olivia81

    Verliefd op een ander worden na jaren samen te zijn met je man is niet gek. Dat gebeurt soms en is menselijk maar gaat ook weer over. Het gras is niet groener! Ik kan me goed voorstellen dat dit kindje jullie juist dichter bij elkaar gaat brengen.

    Dit is een interessant artikel voor jou:

    https://www.margriet.nl/interviews/nog-nooit-verteld/nog-nooit-verteld-tweede-man-gelukkiger-nee/

    En nog even een stoute gedachte; is zeker dat het kindje van je man is? Dat lijkt me ook wel relevant.

    Als je een lieve goede man en vader van je kids hebt, dan is hij het waard om opnieuw te vinden. Uiteindelijk zal hij je alles kunnen geven wat je nodig hebt of nu mist zolang je tijd en moeite in hem steekt en hem laat weten wat je nodig hebt.

    Het komt goed!! Gefeli met jullie derde kindje!!

  • Mamavandriedametjes

    Ik heb in jouw schoenen gestaan. Niet wat betreft een tweede relatie, wel wat betreft dood- en doodongelukkig zijn met een onbedoelde zwangerschap en inderdaad boze gevoelens naar de ongeboren baby. Het kleine meisje is er wel gekomen en het was een moeilijke tijd. Maar ik zou haar niet meer kunnen missen. De steun van Siriz heeft me in die tijd goed gedaan, Google maar eens. Je mag ook pb-en als je wilt ;-) succes!

  • Mama van 2 wondertjes

    Hoi mamavandriedametjes,

    Ik heb op dit moment dezelfde situatie. Ik heb 2 kids van 7 en 5.

    Ben een alleenstaande moeder, vorig jaar gescheiden.

    Heb even een relatie gehad, maar meneer was ineens niet meer verliefd. Gevoel was weg. Nu ben ik 5 weken zwanger en weet niet wat ik hiermee aanmoet.

    Heb nu ook contact met Siriz. Aanstaande donderdag een keuze gesprek.

    Wat een moeilijke situatie zeg.

  • Cadans76

    Geen advies, wel sterkte gewenst. En gefeliciteerd met je zwangerschap❤️. Trek je niks aan van de onaardige, betweterige en neerbuigende reactie van een enkeling hieronder. Iemand veroordelen is zo gemakkelijk. Schrijf het van je af en pik de eerlijke en opbouwende feedback en adviezen eruit. Succes!

  • MemFan-JenJ

    Verliefd zijn gaat vaak over. Die ander is misschien nu degene die je hoofd op de hobbel brengt maar daarna word hij ook maar gewoon... ik zou vechten voor je gezin.. want die kerel die je nu hebt... moet je koesteren... dat hij het zelfs pikt dat je eigenlijk verliefd ben op een ander.... hij moet dus wel zielsveel van je houden...

  • Nog even!

    Joh, volgens mij kun je beter je tijd in je relatie steken dan hier allerlei reacties over je heen halen... Daar wordt niemand beter van.... Misschien kun je beter een dagboek beginnen dan een blog. Komt nogal sensatiebelust over Niet alles hoef je met de hele wereld te delen. Juist niet. Grenzen zijn erg belangrijk, juist als het over je relatie gaat....

  • Ikgewoonik

    Hej meid. Klote joh jouw situatie. En tja verliefd worden op een ander kan gekke dingen veroorzaken. Dat gevoel heb je niet in de hand. En bij deze gefeliciteerd met je zwangerschap. Heel knap dat je met je verstand een keuze hebt gemaakt om geen contact met de ander meer te hebben. Lijkt mij toch verdomd moeilijk als je verliefd bent. Ergens zeggen de meeste hieronder dat je toch moet vechten voor je huidige gezin. Hoe saai dat ook mag klinken. Ik hoop echt dat er weer een goede tijd aan komt. En dat jullie deze break achter jullie kunnen laten. Het kindje wat je al zegt verdient dit niet. Die verdient een gelukkige mama en papa. En tja heb er je er alles aan gedaan. En mocht het dan nog niet baten. Heb je alle recht om er een punt achter te zetten. Maar probeer vol te houden. En natuurlijk was het leuk met de ander en spannend. Maar believe me. Zodra je met hem had moeten samen wonen. Was de spanning er misschien ook van af gegaan. Het idee stiekem verliefd worden. Is natuurlijk ook rete spannend :-) ik geloof best dat je last hebt van liefdes verdriet. Zoiets moet slijten. Das logisch. Geef het even de tijd. Het komt vast en zeker goed. Elke relatie heeft zo z'n ups en down. En je man heeft hier helaas ook niet om gevraagd. Ik wil helemaal niemand wat verwijten hoor. Ik hoop alleen maar dat je binnenkort weer de kriebels krijgt van je man en dat je weer helemaal op een roze wolk zit vanweg die mooie prins of prinses in je buikje. Geniet er stiekem toch maar van ;-) heel veel geluk liefde en succes gewenst meid.

  • Voorevenx

    Blok die ander, mijn man is te ver gegaan. Je wilt niet weten wat dat over hoop haalt, verdriet ook bij de kinderen. Schuld gevoelens , maar dan komt het besef bij je wat je wel niet allemaal kwijt kunt raken. Praat met je man en ga ervoor. Een relatie is een wij vorm en niet ik....

  • Inlovewithmybb

    Wordt verdorie eens wakker!!!!!!!!!!! Het gras is altijd groener bij de buren. Hoe haal je het in je hoofd die ander überhaupt een kans te geven!!!! Je bent toch niet voor niks met je man getrouwd. Iedere relatie heeft z'n ups en downs als je 10 jaar met die ander bent heeft ook hij zn nare kanten en Jullie relatie een dieptepunt ga je dan weer naar een ander. Je hoort het al niet eens ruimte te geven. Ik zou dit mijn man en kinderen nooit aan kunnen doen. Bovendien hoeft mijn man dit echt niet te flikken. Als hij verliefd raakt op een ander ben je er al tever in doorgegaan. Als hij een ander leuk vind loopt Hij of ik er voor weg en ga er zeker geen aan dacht aanbesteden want degene waar je verliefd op geworden bent ben je verdorie mee getrouwd en heb je 2 kinderen mee!!! Een 3e kind is in dit geval een geschenk om jou even met beide benen op de grond te zetten!!! Wake up. Wees blij met wat je hebt en ga daar eens in investeren. Dit klinkt allemaal hard en dat is prima , want kom onnn zeg. Wat als je man dit bij jou zou flikken zou je ook dood ongelukkig zijn!!!!!!!!!

    Ga investeren in je relatie en kinderen. Ga elkaar weer opzoeken. Je weet waar je verliefd op werd. Ieder leven is zo. Er moet nou eenmaal gewerkt worden, kinderen groot gebracht worden , rekeningen betaald worden. Kost een hoop tijd en energie. En dan wilen jullie 2 gezinnen kapot maken??? Door en eigen egoïsme??? Nogmaals..... wake up!!!!!! Blok die andere vent en ga er zeker niet meer mee afspreken of iets. Als je een vriendin van me was had ik het je even duidelijk gemaakt en je een goede spiegel voor gehouden. Heel spannend allemaal ,maar da tis ook niet voor de rest van je leven. Nu is het interessant omdat het eigenlijk niet mag/ hoort. Maar als het normaal is en jullie gezinnen kapot zijn!!!!!en je kinderen een lieve stiefmoeder krijgen moet je ook niet huilen......... Zo die schop heb je gehad. En nu gelukkig worden met je eigen gezin. Succes

  • Chudo

    Doe eens normaal zeg! Je hebt geen idee hoe zij zich voelt! Wat een nutteloos bericht van jou bah

  • mies2017

    tja, en zo heeft ieder recht op zijn eigen mening....

  • Firstone2016

    Kon het niet beter verwoorden.

  • johannesen

    roomser dan de paus ofzo,,,,,jeetjemekreetje

    en heb jij vriendinnen???kan t me niet voorstellen zeg.

    en Anoniem,ik zou me van deze ""wijze raad ""niks aantrekken,ik zelf heb je geen wijze raad mee te geven maar probeer zowel je hart als je hoofd tijd en ruimte te geven,veel sterkte !

  • droomboom

    Poeh, heftig zeg! Allereerst gefeliciteerd met je zwangerschap! Wat een moeilijke tijden heb je achter de rug (hopelijk). Ik wil je niet beledigen, maar is het kindje van je man, of van de ander?

    Ik ga er even van uit dat het kindje van jouw man is. Ik hoop dat je door veel samen te praten, samen te genieten van de zwangerschap en jullie gezin, de liefde zijn weg weer terug kan vinden.

    Verban die andere man in zijn totaliteit uit je leven en vecht voor je eigen gezin. Je wil er alles aan gedaan hebben, mocht het uiteindelijk blijken dat jullie niet meer bij elkaar horen. Keep it together girl!

  • mies2017

    gelukkig kan ik dat met 100% zekerheid zeggen.... Het kindje is van mijn man!

  • droomboom

    He fijn! Ja sorry, maar anders zou het wel een ander verhaal worden. Ik heb mijn bericht nog iets aangepast, wat ik nog wilde meegeven:

    Verban die andere man in zijn totaliteit uit je leven en vecht voor je eigen gezin. Je wil er alles aan gedaan hebben, mocht het uiteindelijk blijken dat jullie niet meer bij elkaar horen. Keep it together girl!

  • Jojo91

    Poeh wat een heftige situatie. Sterkte!

    Ik vind dat je de juiste keuze hebt gemaakt door geen contact meer te hebben met de andere man. Zo geef je je man pas echt een eerlijke kans.

    Persoonlijk vind ik het huwelijk echt iets voor je hele leven. (Tenzij mishandeling/ overspel/andere heftige dingen) Dus dat je daar ook echt voor moet vechten. En nee het is niet altijd leuk en soms gaat het ook slecht. Maar blijf met elkaar praten en zet je 100% voor elkaar in..

    Het is een goed teken dat het een tijdje beter ging tussen jullie :) probeer je te focussen op de leuke dingen van je man.

  • mies2017

    Ik had ook nooit verwacht dat mij dit zou overkomen, ik, altijd zo trouw als een hond.... liefde doet gekke dingen met een persoon...

    We praten inderdaad heel veel nu.... en dat is al een hele verandering met vroeger, gelukkig!

  • Jojo91

    Het kan iedereen gebeuren om verliefd te worden op een ander het ligt er aan hoe je er verder mee om gaat.. Fijn dat jullie veel praten! Als jullie je er allebei voor inzetten komt het vast goed

  • Chudo

    Meis, wat goed van je dat je het besluit hebt genomen de man waarop je verliefd bent definitief uit je leven te houden! Dit is de enige manier waarop je man en jij een eerlijke kans krijgen om er nog wat van te maken.

    Jou verhaal lijkt op mijn verhaal, ik was zo enorm verliefd op een andere man, mijn man en en besloten net als jullie onzs relatie nog een kans te geven. Maar dit was geen eerlijke kans want ik zag die andere man ook nog af en toe (collega) en hier werd ik dood ongelukkig van. Ik heb alle contact verbroken, alle nummers verwijderd en nooit meer naar hem omgekeken. Ook mijn baan opgezegt ookal had ik niks anders, maar ik moestnwel anders kwam ik hem steeds tegen. Dit was echt een hel geloof me! Maar echf, je gelooft me misschien nog niet maar dit gevoel word minder, je verliefdheid zou verdwijnen, echt! Dit lukte bij mij ook terwijl ik dacht dat ik nooit kon! Echt meis het word steeds minder en minder zolang je maar echt alle contact afhoud en je volledig richt op je man! Als je nog ergens wat liefde voelt voor je man, en dat denk ik wel uit je verhaal, dan gaat je dit lukken!

    Ik ben 1,5 jaar doodongelukkig geweest van alles maar het licht ging weer schijnen, ik ben nu zo ontzettend gelukkig met mijn man, mijn relatie is er alleen maar beter van geworden en ik ben zo dankbaar dat ik besloot er wat van te maken!

  • Mamsie2kids

    Mooi geschreven! Herkenning!

  • Leylibaby

    Hmm wel heftig inderdaad ik denken dat therapie ofzo de enigste manier is voor jou.. want ik vind het ook wel erg voor jou maar anderzijds heb je je kinderen nog . Denk je dan hellemaal niet aan hun?.. En die andere man is ook getrouwd denk ik. Waarom moeten er 2 gezinnen kapot ?.. En kinderen zonder mama of papa opgroeien?. Ik vind echt dat je bij jezelf dat knopje even moet omzetten dat je van je Kids en je man moet genieten. Denk aan zijn goeie kant. Hij is toch ook hellemaal geen slechte man?.. doe hij je pijn ? Heeft ie je bedrogen met een andere vrouw?.. jij hebt hem bedrogen en toch nog kiest je man voor jou ik vind hem een hele goeie man ik zou echt zeggen ga naar een relatie therapeut of iets dergelijks veel succes xx

  • mies2017

    eh.... vind jouw antwoord een beetje kort door de bocht.....

    er staat nergens dat ik niet aan mijn kinderen denk, tuurlijk denk ik aan hen, zij zijn ook degene die mij er iedere keer weer toe doen besluiten dat ik ben gebleven in een huwelijk waar ik niet gelukkig meer in was...

    Een knopje omzetten? Ging het maar zo simpel, dat zou ik direct uitvoeren, want ook ik wil niets liever dan gelukkig zijn in mijn huwelijk, bij mijn eigen gezin....

    Mijn man is inderdaad een goede lieve man, maar soms doet liefde andere dingen dan je verwacht met iemand....

    En ik ben inderdaad al in gesprek met iemand...

  • raingirl

    sterkte met alles. ik hoop dat je over een tijdje terug kijkt en zegt: wat een zegen is ons kindje, ik had een teken nodig om te kiezen welke kant ik op moest gaan en daar kwam jij. wat ben ik nu gelukkig met mijn gezin!

  • mies2017

    Ik heb ook gezegd; het lot heeft bepaald.... Het heeft mij inderdaad een teken gegeven welke kant mijn leven op moest gaan... en soms voelt dat als prima, en andere momenten voel ik me zoals in mijn blog.... Hoop echt dat ik straks oprecht kan zeggen weer gelukkig te zijn....

  • Mamsie2kids

    Die tijd komt echt! Maar dat kan zeker even duren. Geef nooit te gauw op!