Er zijn er twee jarig hoera!!

Mijn mannen worden al weer 1 jaar morgen……..

Even een sentimenteel terugkijk momentje……

Ik was echt op…… lichamelijk, geestelijk…..ik was echt op!! Mijn buik was zo groot dat ik met mijn armen met geen mogelijkheid om mijn buik heen kon, lopen, zitten, hangen, liggen niks kon ik meer en alles deed me pijn. Ik miste mijn normale leventje, mijn eigen lijf, mijn kracht en vooral mijn dochter.

Weken heb ik van haar min of meer moeten missen. Ik kon simpelweg niet meer voor haar zorgen. In het ziekenhuis gaat dat zo ie zo niet maar ook de enkele dagen thuis had ik haar nauwelijks om mij heen. Met haar anderhalf was ze natuurlijk nog maar heeeeeellll klein. Toen we haar verjaardag vierde op 15 november van dat jaar (ze is de 21^ste jarig) was ik al zwanger van de tweeling. Ik wist dat nog niet maar het was wel zo!!

Ik ben woensdag opgenomen om voor de tweede keer een slaapmiddel te krijgen waar zelfs een paard mee onder zijl gaat…… dit om gewoon even een nachtje te slapen!!! Ik wist die avond dat ze de volgende dag gingen kijken of er ruimte was om de bevalling in te leiden. 2 couveuses, een kraamkamer, de kinderarts, verpleegkundigen….. alles moest paraat staan. Er was een grotere kans dat ze pas op vrijdag geboren zouden worden…… Wat ik toen niet wist maar nu wel is dat de bevalling zo ie zo op donderdag gepland stond maar ze wilde me niet gekker maken dan ik al was….. achteraf had het maar gezegd want ik was er zo klaar mee!

De nacht is ondanks het paardenmiddel niet goed verlopen. Ik had zoveel pijn dat ik zelfs door het slaapmiddel heen meerdere malen wakker ben geweest.

De volgende morgen was het zover……. Ik zou worden ingeleid….. zo blij zo blij zo blij!! Iedereen opgetrommeld, Jan, Oma Nel, Oma Jolanda, Bianca…… iedereen!!!! Ik kreeg een ruggenprik….. jasje aan, op het bed naar de anesthesie…. Buig maar even naar voren……………meneer heeft u wel eens naar mijn buik gekeken????? OJAH!! Verdoving….peanuts vergeleken bij de pijn die ik had…… prikken….. beetje gevoelig…..mis……nogmaals prikken….ook gevoelig!!!.... Ja hij zit!!!!! Goedje erin…….WOW!!!......wat een verademing heerlijk geen pijn in mijn rug, geen pijn in mijn buik, geen pijn……..MENEER ik voel me niet zo lekker……..BEEEEHHHHH! Bloeddrukdaling, overgeven maar geen pijn HEERLIJK!!

Terug op de afdeling, iedereen was er!!!! Hoe voel je je…………BEST ik mag bevallen…….EINDELIJK!!

Vlies gebroken, wat een klere zooi, grote hoeveelheden puinzooi eruit!! Ik bleek al ruim 5 cm ontsluiting te hebben. Dat hebben we dan alvast gehad dacht ik zo!! Weeën opwekkers eraan! Op de monitor zag ik de ene wee naar de ander, en weer en meer en nog meer!!! Ik voelde er bijna niks van. Achteraf denk ik dat ik ze wel gevoeld heb maar vergeleken met de pijn die ik de afgelopen weken dagelijks constant had moeten doormaken was dit heerlijk!! Hoe voel je je BEST!!!!! Zelf een klein beetje doop, hihihi!!

De gyno komt kijken. Nou dat schiet lekker op! Ik denk dat rond de middag ze er wel aan zitten te komen. Ben zo straks terug! Ze was nog niet weg en ik denk…… volgens mij moet ik drukken….. ik probeer het te negeren….. nee ik moet echt drukken! Jongens jullie moeten haar even terugroepen…. Jamaar ze is net geweest….. nee jullie moeten haar echt even terugroepen!! Oke…… JA PERSEN….. En toen kwam de pijn, wat is dat afzien….. zo ineens van weinig pijn naar heeeeelllll veeeelllll pijn!! Persen, persen…. Pressie op de buik…… persen en daar is Liam. Iedereen mocht erbij blijven, Jan mocht de navelstreng doorknippen……. Hij deed zijn trui uit en hield Liam dicht tegen zich aan!!! Mama (oma Jolanda) bleef mij steunen….. persen, persen, zelf aanpakken en daar was een slap poppetje Misha die heerlijk bij mij op de buik mocht liggen. Ik heb hem zelf mogen halen toen zijn koppie geboren was!! Zelf de navelstreng doorgeknipt! Mijn eerste reactie was toen Misha geboren was JOEHOE ik ben klaar. De gyno wees mij nog even op het feit dat ik de moederkoek er nog moest uitwerken…..shit dat deed ook nog even verrot pijn wat was dat ding enorm!!!~

En toen kwam er een rotmoment…..Liam, Misha en papa Jan gingen weg……weg van mij!!! Dat voelde echt niet tof!! De verpleegkundige was bezig met het schoonmaken van de boel want het was een enorme chaos!! Inge door de bocht, IK WIL NU DOUCHE!! Ja maar mevrouw uw ruggenprik! Ik wil NU douche! Ik dacht ik ga nu douche want ik wil naar de kinderafdeling, NU!! Jamaar mevrouw kunt u uw benen al voelen dan JJJJJAAAAHHHHH!!! DOUCHE NU!!!! Oké!

Op de kinderafdeling had een verpleegkundige tegen Jan gezegd het kan wel even duren voordat uw vrouw er is….. Waarop Jan zei….. Dan ken jij Inge nog niet!! De verpleegkundige op de kinderafdeling waren dan ook ernstig verbaast dat ik er al heeeeeellll snel was!! HALLO ik ben moeder geworden…. Ik moet zien of het goed met ze gaat…..NU!!!!

Zie nu een jaar alweer verder. Een heel zwaar en intensief jaar!!! Ik ben zo trots op ons! Op Milou de grote zus die eigenlijk heeeeeelllll erg lief is voor haar broers en zelden jaloers is op de aandacht die zij nog vergen. Op Jan die heel erg hard zijn best heeft gedaan om alles draaiend te houden tijdens de zwangerschap en in het eerst half jaar van de jongens!! Op mezelf dat ik ze op de wereld heb gezet, dat ik ze kan bieden wat ik ze nu bied en dat ik intens van ze kan genieten!!

Kortom op mijn gezin……….het voelt zo ontzettend compleet!!