Opgelucht

Ik ga inderdaad vannavond het ziekenhuis in......Nooit gedacht dat ik dat als opluchtig zou zien.......maar vannaacht weer niet geslapen en ik ben nu echt doodop. Zelfs tijdens het typen van dit berichtje kan ik nog in slaap vallen, hahahah!

Vannacht weer onder zeil en misschien morgen ook nog wel......even bijtanken!!

Vandaag alle laatste onderzoeken voor vrijdag, tenminste.....een en ander zal vrijdag vlak voor de bevalling nog wel herhaald worden.

CTG, groeiecho, waarschijnlijk inwendig onderzoek ivm ontsluiting, voorbereiding ruggeprik mondeling, uitstrijkje ivm infecties en dergelijke....krijg tenslotte te vroeg geboren kindjes en die moeten indien noodzakelijk bij voorbaad beschermd worden tegen vanalles en nogwat......verder weet ik het niet. Oja ook nog even naar de dermatoloog.......tijdens mijn zwangere periodes heb ik namelijk last van een soort plekken onder mijn oksels, door het op bed zitten, niet bewegen komt er al helemaal geen zuurstof bij en dan weten jullie het wel.......gek tijdens de zwangere periode van milou ook gehad, nu weer, daarvoor en daarna NOOIT last van gehad. Misschien dat mijn toch al rooie, lees gevoelige huid bij rood haar, daar tijdens de zwangerschappen nog gevoeliger voor is. Ik had van de dermatoloog al meerdere smeerseltjes gehad die het een en ander van kwaad tot erger maakte maar nu een soort poederspray met een of ander goedje wat inderdaad lijkt te helpen......het wondermiddeltje voor mij dus, hahhaha! Vraag me af of ik het de komende tijd nog mag gebruiken want het ruikt heel erg sterk en ik wil borstvoeding geven dus ik vraag me af of dat het hechten etc niet in de weg zit.....toch eens vragen....het werkt wel.....dus het moet maar denk ik dan!

Gisteren vroeg Jan heel lief, goh ing ben je niet zenuwachtig.....nee kon ik uit het diepst van mijn hart zeggen.....ik ben denk ik zo opgelucht dat er een datum is en dat het dan nu daadwerkelijk gaat gebeuren dat ik niks van angst voel! En jij dan was mijn vraag aan hem.......hoezo was daarop zijn mannelijke antwoord....hoezo, jij moet mij toch ondersteunen, jij ziet je vrouw daar zo liggen, jij moet zodra de kleintjes erzijn beslissingen nemen die ik misschien op dat moment niet kan maken het is voor jou toch ook heel wat.....OH dat!!! was daarop zijn eveneens mannelijke antwoord hahahah. Ik ben gewoon een beetje gespannen, niet bang, niet angstig, maar ook blijk dat het nu dan eindelijk gaat gebeuren, misschien is benieuwd eerder het goede woord, hahahahah! Ik ben het met hem eens, ik ben ook reuze benieuwd!!

In mijn hart voel ik dat het goed zit......eng om zo definitief op te schrijven.........maar zo voelt het echt. Ik weet dondersgoed dat het hele kleine boys zijn maar acht ik ben vanaf 28,5 bezig met bevallen en al die tijd hebben ze het op eigen kracht in mijn buik gered......dus nu ik 35 weken ben ben ik ervan overtuigd dat het in ieder geval niet slechter kan worden. Als ze nu een "probleempje" zouden hebben of vertonen dan hadden we daar ook last van gehad als ze 36 of 37 weken zouden zijn. DAT ZEGT MIJN GEVOEL!!!

Sorry maar ik moet even zeggen dat ik ook wel trots ben op mezelf......na de tweede opname had ik echt niet gedacht dat we zover zouden komen.......Ik ben ook trots op mijn mannetje, hij heeft zoveel voor mij gedaan, hij heeft zoveel voor mij betekend de afgelopen tijd. En ondanks dat we erg uit elkaar geleefd hebben heb ik het idee dat het ons alleen maar sterker gemaakt heeft!! Trots ben ik ook op onze dochter, nog altijd even eigenwijs, driftig, drammerig maar ook lief en gezellig.......en dat terwijl ze tussen opa en oma, oma nel, bianca en marcel en papa en mama heen en weer gegooid is! Ze slaapt overal, ze eet weer redelijk en is sociaal gezien echt een gezellig kind! Tevens ben ik trots op Gerard onze medecompagnon, hij moet door onze situatie een hoop extra doen voor het bedrijf. Nooit heeft hij daarover geklaagd en nooit heeft hij daarover gemopperd......wat moet je toch zonder dit soort mensen om je heen. Opa, Oma, Oma Nel, Sanne, Andre, Marcel en Bianca hebben geweldig voor huis en kind gezorgd en dat is al meerdere malen geprezen..........Zo onwijs blij met de mensen om mij heen.....ik kan het niet vaak genoeg zeggen.

De komende tijd zal ik nog steeds een beroep moeten doen op deze mensen. Wij moeten waarschijnlijk ziekenhuis in ziekenhuis uit met de jongens en ik zal fysiek niet zo snel de oude zijn na deze zware zwangerschap en wee weet super makkelijke bevalling (I HOPE)!!!!! Toch denk ik dat het "normale" leven vrij snel op gang komt, je moet tenslotte wel!!!

Nou lieve mensen, ik ga ermee stoppen........waarschijnlijk het laatste blog voordat de jongens er zijn......in het ziekenhuis is zo tergend langzaam, bloeddruk verhogend, internet dat ik me daar niet meer aan waag. Tevens neem ik geen pc mee naar het ziekenhuis.......ik ga nu een paar dagen relaxen, met voorbereiden op wat gaat komen, hier staat alles klaar en in mijn hoofd is ook alles relaxt!!!!

Voor alle dames die zwanger zijn........HEEL VEEL LIEFDE, GELUK en HUMOR de komende tijd. Maak er een mooie tijd van en zorg dat jullie goed voor de kleine wondertjes in jullie buiken zorgen! GENIET!!!

Voor alle dames die nog even geen geluk hebben gehad in de buik. TOI TOI TOI en heel veel klusplezier. Maak jullie niet al te druk, het komt vast goed!!

Allemaal SUCCES!!!