Definitief of in ieder geval bijna

De gyno stond op de voicemail vandaag. Stomme muts zou op mijn mobiel bellen en niet thuis maarja ze heeft in ieder geval geprobeerd te bellen. Op de voicemail staat dat ze indien ik niet zelf begin gaan zorgen dat ik vrijdag ingeleid ga worden..........JOEPIE!

Er is dus een eind aan deze eindeloze tunnel!!! YES YES YES!

Nog maar 6 nachtjes slapen, of eigenlijk niet slapen, hahhahah!!! Ik ben zo opgelucht want zoals mijn vorige blog al doet vermoeden ik zit er echt doorheen!

Gek maar in mijn hoofd was vrijdag al de uiterlijke datum maar nu hij dan echt bekend staat slaat de nesteldrang, opruimwoede, en klaarleg gekte toe.......HELP nog maar 6 nachtjes en ik wil zo graag dat alles klaar is. Mijn mannetje wordt er nu al gek van hahahhah!!!

Ik weet dat de jongens nog niet gelijk mee naar huis kunnen maar toch stel nou dat ze wel helemaal topfit zijn en wel mee mogen dan moet toch alles klaar staan!!!! En alles schoon hihihhii!! En zelf kan ik niks dus manlief moet eraan geloven. Ik probeer wel te helpen waar ik kan hoor!!

Mijn wandschildering in de kinderkamer is bijna klaar, morgen nog een uurtje en ik heb een super leuke junglebook wandschildering van 2 bij 2 meter!! Hij was al bijna klaar maar nu staan de puntjes op de i en dat is wel een super gevoel. Ik had nooit gedacht dat ik er nog aan toe zou komen. Ik had me erbij neer gelegd dat ik dat na de bevalling nog moest afmaken.

Verder heb ik nu de tijd om alles te steriliseren, te wassen en de bedjes op te maken. Zo staat alles klaar onder een laken, klaar om mijn kleintjes te ontvangen......een heerlijke gedachte!!

Woensdag worden er spijkers met koppen geslagen. Waarschijnlijk wordt ik een dag van te voren opgenomen om te zorgen dat ik nog even een goede nachtrust pak........Misschien ook nog wel een nacht tussendoor om niet te veel uit te putten.......ach wat maakt het mij ook allemaal uit het zal me een worst zijn.....vrijdag worden wij opnieuw papa en mama!!! En alles gaat goed, we hebben al zoveel moeten doorstaan dat dit wel goed moet gaan!!!

Wel jammer dat ons meisje dit weekend niet bij ons kon zijn. Ik kan het niet aan, niet slapen, lichamelijk op, geestelijk ook......allemaal teveel met een meisje dat terecht om alle aandacht vraagt. Ze is lekker met opa en oma op de camping en vermaakt zich prima, maar toch het was het laatste weekend samen........dadelijk heeft ze twee broers en moet ze mama delen met hun!!!! Ik voel me toch een beetje schuldig al weet ik dat het echt niet anders kan. Ach ze weet vast wel dat ik super veel van haar hou!

Oja even een ode aan alle mensen die ons heel erg veel steunen. Opa en Oma, Oma Nel, Sanne en Andre, Bianca en Marcel en de oppas van Milou! Zij hebben nu al zo lang zoveel taken van mij, ons, overgenomen.....het doet pijn om zo afhankelijk te zijn van deze mensen maar zonder hen had ik het niet gered! Ook na de bevalling zal ik ze nog hard nodig hebben maar ik hoop toch ook snel weer zelf dingen te kunnen oppakken......ik kan niet wachten totdat het normale leven weer zijn intrede doet! Oja ook alle lof voor mijn mannetje wat hij heeft letterlijk en figuurlijk de benen onder zijn reet vandaan gerend om alles voor mij en om mij te regelen!

Ik besef me best dat ik mezelf de tijd moet geven om weer bij krachten te komen maar ik zie de toekomst zonnig tegemoed. Ik denk dat wij, met ons hele gezinnetje, een sterk team vormen en dat is de basis voor een zonnige toekomst!! Ik ga ervoor zorgen dat ik rustig en langzaam weer opbouw wat deze zwangerschap heeft afgebroken. Alleen nu met nog twee kleine handebindertjes erbij om me druk over te maken.......jeetje die wetenschap is aan de ene kant geweldig maar aan de andere kant angst aan jagend.

Jongens ik ben zo blij, zo onwijs gelukkig en zo onwijs opgelucht dat ik het wel van de daken zou kunnen schreeuwen!!!

Knuffel