Gek wordt je ervan

Tja, inmiddels heb ik weeeeeeer twee dagen opgenomen gelegen in het ziekenhuis. Voor de verandering dan he!!!

Maandag op de 3 tot 10 minuten behoorlijke harde buiken, met druk van ondere........24 uur later nog steeds....toch maar ziekenhuis gebeld.......en dan weet je wel weer hoe laat het is! Opname omdat er teveel contracties waren om me veilig naar huis te laten gaan. Ontsluiting staat nog steeds op 4 cm, HELP!

Dinsdag nog steeds contracties maar geen veranderingen. Vanwege de pijn in mijn rug, bekken, buik en rest van ledematen en contracties inmiddels al meerdere nachten niet geslapen.............het doet me zoveel pijn! Woensdag was ik er dan ook helemaal aan. De gyno heeft voorgesteld om mij deze nacht vette drugs te geven zodat ik totaal van de wereld zou raken. Doodeng vind ik dat k ben veel te bang om de controle over mijn lijf te verliezen.......maar zo gaat het echt niet meer!

Tot overmaat van ramp hebben de kinderartsen besloten dat ze voor de 35ste week niet ingrijpen............en dus niet inleiden. Ik weet dat het voor de kindjes goed is om tot het laatst te blijven zitten maar ik trek het echt niet meer. Ik ben lichamelijk helemaal op!

Om 9 uur heb ik de twee prikken gehad en na 5 minuten voelde ik het al werken, ik snapte niks meer van de tv en heb deze dus maar uit gedaan, ik kon me niet meer concentreren en na nog eens 5 minuten was ik van de wereld. Ondanks de zware medicijnen werd ik om 3.00 wakker van de pijn in mijn lijf. Tegen alle verwachtingen in natuurlijk maar zo pijnlijk is het dus blijkbaar. Ik mocht niet zelf naar de toilet en toen de zuster mij kwam halen vond ik het een hele wereldreis naar de toilet (5m). ik tolde op mijn benen en nog deed mijn lijf pijn, pijn, pijn! Niet te geloven!

Met een 1000mg paracetamol toch nog tot de ochtend gedoezeld........ik vind zelf dat het niet meer verantwoordelijk is om mij zo te laten lopen. De gyno is het volgens mij wel redelijk met mij eens maar de kinderartsen die mij nog nooit hebben gezien zijn anders van mening.

Ik snap er niks van mijn kindjes zijn geweldig op maat, doen het goed, zijn de magische grens van 34 weken gepasseerd en ze verwachten geen problemen meer maar toch moet ik het nog minimaal een week uitzingen. En dan dan zeggen ze zeker mevrouw doet het zo goed week 36 kan ook nog wel, dat dus echt niet!

Vandaag krijg ik als het goed is te horen of ik vrijdag ingeleid kan gaan worden, ik ben dan 35 weken en 1 dag..............als ik deze toezegging niet krijg ga ik naar een ander ziekenhuis. Ik zit er zo doorheen dat alleen het lopen van mijn bed naar de wc al een wereldreis is, het openen van een pak melk een uitdaging en het zoeken naar een lekkere houding zo ingewikkeld als een rubixpuzzel! Daarbij komt dat ik al dagen om de 10 minuten harde buiken heb, die ook niet lekker aanvoelen..................ik ben gewoon op!

De jongens zitten volgens mij ook een beetje klem want mijn buik krijgt regelmatig de meest aparte vormen, op zich wel grappig want als ik dan voel kan ik soms een voetje beet pakken!!!

Ik hoop zo op vrijdag ik ben er zo klaar mee. Waarschijnlijk wordt ik in deze dagen weer opgenomen, om weer die medicijnen te krijgen zodat ik voldoende energie houdt voor de bevalling. Gek ik wordt gewoon aan de drugs gezet om maar die kinderen in me te houden...........dat kan toch ook nooit goed zijn voor mij of voor de kinderen!

Er is nu wel besloten dat ik voor de inleiding al een ruggeprik krijg zodat ik zo min mogelijk energie verdoe met het krijgen van 10 cm, en dus al mijn energie die ik nog heb kan concentreren op de uitdrijving. Het is heel gek doordat ik zo toe ben aan de bevalling zie ik er totaal niet tegenop. Ik zie het eerder als een bevrijding. En dat terwijl mijn eerste bevalling lang niet zo goed en mooi was.........kan je nagaan hoe ik verlang naar het laatste stukje!!

duimen jullie ook voor vrijdag?!?

Groetjes Inge

ps bedankt voor jullie steun.......het is fijn om ongedwongen te mogen mopperen en zeuren!!!!