Help het is nog net niet begonnen

Tjonge voor het eerst dat ik me waag aan het schrijven van een blog.....ik ben niet zo goed in dit soort dingen!! Maar ik heb een goede reden. Ik ben net ontslagen uit het ziekenhuis. Sinds maandag was ik opgenomen met 2 cm ontsluiting en weeen.........aan de weeenremmers, longrijping, bedrust en dergelijke. Het ging vorige week al niet zo lekker maar donderdag zei de gyno dat alle onderzoeken (4,5uur ziekenhuis) goed waren. Ik mocht mee op een familie weekendje weg als ik me hield aan rust en rolstoel. Een leuk weekend gehad en ik voelde me beter dan voorgaande week. Vol vertrouwen ging ik dan ook maandag naar gyno want die afspraak moest wel blijven staan ondanks de uitgebreide afspraak donderdag?!!! Blijkbaar wist de gyno meer dan ik.......grom!!!

De echo was goed alleen was nummer 1 (6 maanden lang in dezelfde houding) was in volkome stuit gedraaid, het boefje. Dat had ik niet verwacht........De gyno wilde voor de zekerheid toch even toucheren ivm met mijn klachten van vorige week. Ik moest gelijk blijven, op bed en het protocol vroeggeboorte werd gestart. Ik heb echt even met onder, boven en midden een hartig woordje gesproken. Ze zijn pas 29 weken, zo klein.............

Gelukkig heeft een en ander niet doorgezet en mocht ik gisteravond naar huis. Alleen moet ik nu thuis ook strikte bedrust houden. Niet makkelijk met een kleintje van 18 maanden..........het vergt een hoop van familie en vrienden en ik voel me intens schuldig. Ik weet dat ik er niks aan kan doen maar toch. Wil je even wassen, wil je even boodschapppen doen, kan je even dit aangeven........gek wordt ik! Toch moet ik want wat ik absoluut niet wil is dat de kleintjes komen. Minimaal 34 weken moeten ze worden............dan zijn ze uit de echte gevaren zone!!!

In mijn buik is het druk, harde buiken maar ook twee hypere kerels die de polonaise dansen in mijn buik...... Tevens ben ik de afgelopen dagen opgeblazen als een ballon. Mijn buik is inmenns. Ik ben nu echte een walrus op het droge!

Tevens ben ik eergisteren ook voor het eerst tante geworden van een ieniemienie meisje van 2580 gram. En dat terwijl ze 42,3 weken in de buik heeft gezeten!! Mijn dochter is met 38,6 geboren en woog 3700 gram dus je begrijpt dat dit voor mij echt een ienieminie mensje is!! Gelukkig wel gezond!

Ik ben nu bezig met de thuiszorg om wat hulp te krijgen maar dat valt niet mee. Zolang je een gezonde man en een gezond kind hebt heb je eigenlijk nergens recht op. Dat je man ook nog gewoon moet werken en daarnaast al zijn benen onder zijn reet vandaan rent om alles te redden maakt niet uit...... en dat je een kind van 18 maanden niet kan vragen of ze zelf een boterham smeert ook niet. Na 8 telefoontjes 16 verschillende mensen en 32 verschillende opvattingen had ik eindelijk een persoon aan de lijn die niet asociaal was en die niet vroeg of mijn kind toevallig geen afwijking had ( dan heb je meer rechten). Nu wordt er maandag gekeken of ik een indicatie kan krijgen, dan moet je nog beoordeeld worden en dan moet het een en ander nog in werking gezet worden dus ik denk dat ik rond de 40 weken wel eens een keertje uitslag krijg. Schandalig vind ik het wel. ik betaal keurig mijn belastingen en dergelijke, heb nog nooit een beroep ergens op gedaan, maar toch moet je op sterven na dood zijn om hulp te krijgen. Als ik nu niet in aanmerking kom dan kom ik het nooit.................en om mijn man en kind nou ziek te wensen lijkt me een beetje fout, toch!!!!!