Ik wist het al toen ik een uurtje geleden wakker werd: dit is een ***-dag!
Voel me helemaal niet super, buik trekt en doet pijn en dat al van gisterenavond.
Vraag me af of het harde buiken zijn....ik weet niet hoe dat eigenlijk moet voelen.
Na hier deze week iets te lezen over een kleintje dat dood geboren is ben ik helemaal van de kaart.
Ik voel de hele tijd of mijn meisje nog beweegt...en laat nu net gisteren een rustige dag voor haar geweest zijn, wat ben ik bang geweest.
Woensdag naar de gyn, het lijkt nog een eeuwigheid!
Maandag terug werken, nog 6 weken...geen idee hoe ik dat ga afmaken, na enkele uurtjes de stad in ben ik kapot.
Laat staan om 6u30 met de trein een half uur naar het werk, de hele dag 20 6-7 jarigen in de hand houden en dan terug huiswaarts... :-( zie het even niet meer zitten!
Vanmiddag vriendinnen op bezoek, terwijl ik het liefst in bed kruip en wacht tot de dag voorbij is.
reacties (0)