De rode duivels alweer

gisterenaaf was t weer zover, ik wer weer is ongesteld..en na alle uitslagen ed had ik dat ook heus wel in mijn achterhoofd alleen was t weer een dikke domper...en elke x bij t schrijven of terug lezen denk ik van lien je word toch hopelijk niet depri...want het wil gewoon even niet meer, ik ben niet meer vrolijk en blij terwijl ik dat altijd wel was..dit ben ik gewoon niet, en het is gewoon net of kan ik even niet uit de put klimmen..voel me verschrikkelijk..en als dr meiden vinden dak zeur, dat is prima..maar ik wil mijn verhaal wel even kwijt..voor mijn mannetje hou ik dit verborgen, voor hem is het ook al moeilijk genoeg, en dan kunnen dr mensen zijn die zeggen jullie moeten erover blijven praten, maar dat is zo makkelijk gezegt..dan doen we ook meestal wel, maar nu wil ik sterk voor m zijn..hem er proberen doorheen te slaan en extra lief te doen..en dat vreet me gewoon nu op denk ik, het wil niet meer..en het enigste wat ik wil doen is janken janken en nog is janken..misschien is het beter voor me om hier even niet meer te komen, overal waar ik lees zijn ze zwanger de blogs gaan dan ook over de echos en dat ze zo misselijk zijn etc..en als ik op de chat kom hebben de meesten kinderen of zijn zwanger het gaat dan over geboorte kaartjes en laten ze fotos zien hoe schattig die kleine van hun is..begrijp me goed dat vind ik geweldig maar ik voel dat het aan me knaagt...jaloezie treedt op terwijl ik dat helemaal niet wil zijn, en dan walg ik van mezelf...maar ik ben t wel, en dan word ik soms zo boos dat ik denk zeur toch verdorie niet jullie zijn zwanger jullie hebben kinderen, en dan zeuren over hoe misselijk dat je bent of hoe vervelend de kleine vandaag weer was..en wij kunnen het niet..ik betrap mezelf dr op dat ik rare gevoelens dan in me heb, en dat zulke gedachten heb..dat vind ik absoluut niet aardig van mezel..maar begrijp me goed als ik zeg dat wij ook zo graag willen na al 2 jaar..en soms heb je gewoon even een lief woordje nodig, en dat is er niet altijd..logisch ik heb nog niks aan mijn ouders of familie verteld..en enkele vrienden weten het wel, maar dat zijn er niet veel..logisch dat niet iedereen je kan steunen of alleen maar wat liefs zegt, dat kan ik natuurlijk dan ook niet verlangen..maar soms ben ik boos op iedereen en alles en als er iemand een opmerking maakt denk ik zou ze dat zeggen omdat ze het weet van ons..t slaat nergens op want ze weten niks, maar je zoekt overal wat achter, je hoort dingen die je niet wil horen en denkt zal wel weer op ons slaan, je denkt dat mensen je met opzet willen kwetsen maar dat is niet zo..ze weten niks!!een voorbeeld een vriend van ons en zijn vriendin zijn zwanger..een ongelukje zij is 20 en hij 24 en ze hebben nog maar 5 maanden iets..komt ie bij ons om het te vertellen..hoe durft ie!!ik was er gelukkig niet anders was ik geflipt!! en ze weet het nu sins 2 dagen en ze was al een paar weken overtijd..ze is nu bijna 2 maanden,..en in die 2 maanden hebben ze anders niet gedaan dan feesten en zuipen en roken..aaaaahHH dan ben ik zo kwaad..en oke hij zat er ook heel erg mee, en had dit liever ook niet..ze wonen niet eens samen nog..maar het is nie anders blablaa..het is nie anders???idioten..waarom hun wel en wij niet?? tis zo gemeen..en ik vind het zo erg dat ik zo slecht denk over mensen, want dat wil ik niet zoals ik al zei dat ben ik niet!! wanneer zou dit nou wat beter gaan worden? alsjeblieft.....