even een verhaaltje van mij,
om mijn gevoelens, woede en heel veel verdriet even van me af te schrijven. vandaag kregen we de uitslag van de dokter te horen. en weer niet goed, er was te weinig zaad voor een normale bevruchting..en ja dat is zeker ik heb dr namelijk nog duidelijk om gevraagt..wat ik niet had verwacht heb hier namelijk zoveel verhalen gelezen en op de chat met meiden gepraat die zeiden het is ons ook zo gelukt etc dus dat pepte me eigenlijk wel weer wat op. maar helaas! heb haar gevraagt waar we nu aan moesten denken en wat het nu allemaal inhoud, ki of ivf tja ik weet niet wat ik moet denken het is nog allemaal zo onzeker en dan altijd maar dat wachten om gek van te worden..ze zei tegen me dat ki of ivf nog niet aan de orde was voor nu, en dat we eerst de onderzoeken moeten afwachten..we worden nu door verwezen naar het ziekenhuis waar een specialist ons verder zal moeten behandelen..ik denk dat ze misschien eerst gaan onderzoeken hoe het kan dat er te weinig zaad is, missch een verstopping of zoiets..je gaat je allemaal dingen afvragen waar t aan kan liggen wat er mis kan zijn, maar een andwoord krijg je nog niet..het doet erg pijn en ik kan dr maar moeilijk mee omgaan..wat nou als het niet lukt, wat nou als we misschien nog tien jaar moeten wachten..en wat als onze relatie eronder zal lijden..want ik kan me dr heel goed inkomen dat om deze reden een relatie er niet leuker van word..wat natuurlijk niet wil zeggen dat ik ooit bij m weg zal gaan of andersom..je slaat elkaar dr doorheen en je steunt elkaar door dik en dun..maar soms, soms houd t gewoon even op..weet je niet meer wat je moet en ben je alleen maar boos en dat ga je op elkaar af reageren..erg frustrerend allemaal..het mooie ervan is dan wel weer dat je t weer goed kan maken en dan dat je lief bij je komt je een dikke knuffel geeft en een dikke kus en zegt lieverd alles komt goed en het spijt me...dan kijk je m aan met zijn lieve verdrietige koppie, en een dikke huilbui verder..dan weet je weer hoe gek je op elkaar bent, hoeveel we al mee hebben gemaakt en het elke keer weer hebben gered..en weet je waarom, omdat je zo verdomde veel van elkaar houdt!! vrijdag kunnen we de verwijsbrief ophalen, en dan bellen voor een afspraak..ben benieuwd hoe lang dit weer gaat duren..voor nu kan ik alleen maar heel erg verdrietig en verward zijn, eerst maar weer een paar dagen verder zijn misschien..waarom zovelen nou wel en wij nou niet, en waarom alleen maar zwangere buiken om me heen..en dan ook nog is de mensen die doodleuk zeggen nu jullie nog he...whaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaHHHh gek word ik dr van!! ik wil nog wel even zeggen dat ik mee leef met de mensen die dit ook mee maken, niet dat er word gedacht denk niet alleen aan jezelf..want echt ik weet hoe het voelt! en het is vreselijk...en toch blijft er iets me zeggen, alles komt goed lien..ik weet dat voor ons de tijd ook zal komen..gewoon, omdat ik het voel..maar wanneer,
liefs lien..
reacties (0)