En weer wachten..

zo na een tijdje niks van me gehoord te hebben schrijf ik nu toch maar weer eens een blog..de uitslag bij de huisarts was niet positief, ze zag niet genoeg zaad wat leefde en wat leefde vond ze om zo maar te zeggen niet snel genoeg..daarop zei ze wel dat ze lang niet alles zo goed kon zien dan dat ze bij het lab kunnen zien..dus na een paar uur gehuild te hebben kwam mijn lieverd weer thuis, hij was naar het ziekenhuis geweest om een potje te halen wat ie de volgende dag nog in kon leveren..toen wachten op de uitslag! op mijn werk kreeg ik het telefoontje, waaruit bleek dat de uitslag twijfelachtig was..mijn god ik zei nog wat moet ik daaronder verstaan? ja zegt de assistente dat het niet goed is en nog maar is moet, daar heb je wat aan!! moeten we nu positief denken? want zou t misschien twijfelachtig zijn dat ze ermee bedoelen dat het erom hangt dat het misschien wel net genoeg is voor een normale bevruchting? of negatief en denken twijfelachtig dat het juist niet goed is en toch nog een x willen testen? ik weet t niet meer..het is allemaal zo onzeker..en terwijl ik juist steeds erg positief was en mijn lieverd er ook nog probeerde dr doorheen te sleuren wat aardig lukte, is het net of de rollen nu andersom zijn...mijn vriend was zo negetief steeds en zo erg boos, en alles op mij af reageren, en nu zegt ie alleen maar ach pop het komt allemaal goed hoor geloof me..zit er maar niet over in. en ik weet t gewoon niet meer, alles behalve dit had ik verwacht! het besef komt er ook steeds meer ofzo, wat eerst niet het geval was..je houd je steeds voor, ach het valt wel mee hoe zou ons dat nou overkomen..och het is gewoon verschrikkelijk..en nogmaals ik heb nooit kunnen mee voelen met mensen die dit ook overkwam omdat ik er toen nog niet mee bezig was, maar nu..nu het jezelf overkomt krijg ik zoveel respect voor zulke mensen..en ik hoop dan ook zo dat ik en ook al die anderen dat we ooit ook eens met onze dikke buik mogen pronken en zo trots kunnen zijn..ik zie het helemaal voor me, wat zal ik stralen..en al die kwaaltjes haha ik lach erom, en weet je waarom?? omdat we zwanger zijn, eindelijk maar toch..zou het ooit mogen gebeuren..onze mooiste droom zou werkelijkheid worden..zucht, waarom is het soms zo moeilijk?