Update

lieve bb-vriendinnetjes,

Ik heb een tijd lang niets van me laten horen hier even een berichtje hoe het gaat.

3 augustus is onze mooie zoon Mats geboren. dinsdag 1 augustus begonnen de weeeën en die werden donderdag pas heftiger en regelmatiger. 23.00uur belde we de vk en mijn moeder en idd de bevalling was begonnen het kon niet lang meer duren. Nadat de vk mijn vliezen had gebroken begon de weeënstorm en heb ik overal naar verlichting gezicht(bad, andere houdingen zitten staan lopen noem maar op. 04.00uur belde we de vk en ik had (gelukkig) volledige ontsluiting. Ik was BEKAF! na een uur proberen te persen besloot de vk me door te sturen naar het ZH wat voelde ik me zwak op dat moment. Ik kon mn zwangerschap niet leuk doorstaan en nu kon ik niet eens thuis bevallen!!!!

Eenmaal in het ZH bleek Mats een sterrenkijkertje te zijn en kon ik onmogelijk zelf bevallen. zo bijzonder lang hij. dus Hop de knip er in en de vacuuüm erop. half 7 werd Mats geboren. 2740 gram en 46 cm lang geen grote jongen dus maar dat was verwacht na alle groei echo´s.De echte oorzaak hiervan was dat de bloedvaten in de navelstreng zo ontzettend nauw waren dat ons kleine mannetje heeft moeten vechten voor zijn leven. volgens de gyn en de vk een Godswonder dat hij er zo goed is uitrgekomen!
Nu de placenta nog.... ook deze wilde niet loskomen!! Wat was ik nou voor MIETJE! Kom op Chan je kan t best! De gyneacoloog ging met zijn had naar binnen (dit hoorde ik achteraf anders deed ik meteen mijn benen bij elkaar!!!) en trok hem los (hij zat idd goed vast)

Na 3 keer de suikerwaardes meten van Mats (standaard bij kleine baby´s) mochten we naar huis. Eenmaal daar had de trotse nieuwe papa het huis versierd en kwamen de trotse opa's en oma's op bezoek. Wat was Mats mooi en klein!!

Ik was in de zevende hemel!!

Eenmaal thuis kon ik genieten van een heerlijke kraamperiode waarbij mijn moeder kraamde ik genoot en kwam echt tot rust.

Toen mijn kraamperiode was afgelopen werd ik weer enorm ziek ik lag te kronkelen van d pijn n mijn maag. Hup m,n moeder gebeld die kwam direct ik was niet in staat om voor Mats te zorgen en Pascal (mijn vriend) was de hele nacht bezig met mij en met Mats! de arme schat was kapot!!!

uiteindelijk zijn de naaqr de HAP gegaan en daar kwam het hoge woord eruit... mevrouw u heeft galstenen....
WEL VERDORIE!!! hier heb ik dus vanaf het begin van mijn zwangerschap mee gelopen!! Ik was kwaad op alle artsen en alle vk's die ik heb gehad.

Een week later moest ik onder het mes MAts was nog geen 3 weken.... ik vond het verschrikkelijk en heb tot de OK liggen huilen... ik voelde me waardeloos...

Ik heb best een terugval van gehad en mede daardoor een tijd niet op bb geweest...

Inmiddels maken Mats en ik t goed en halen we de verloren tijd goed in. Mats is een lieve baby met een heerlijk karakter een vechter en loeisterk! met 2 dagen tilde hij zn hoofd op en met 4 weken draaide hij zich van zn buik naar zn rug. Hij heeft wel veel stress en is gevoelig voor prikkels dit komt waarschijnlijk door mijn zware zwangerschap.

Ook lopen we bij ded fysio omdat Mats een voorkeurshouding heeft en een licht afgeplat achterhoofdje krijgt. Al met al doen we het hartstikke goed dat horen we van alle kanten.

Maar ik heb me wel een flinke tijd waardeloos gevoeld een nietsnut en een zwakkeling.

Ik kon niet normaal zwanger zijn werd afgescheept als kleinzerig, de bevalling kon ik niet op eigen houtje (wel zonder pijnstilling ben ik dan wel weeer een beetje trots op!)  en later kon ik niet eens voor mn eigen kind zorgen. Nu gaat het beter alle artsen vk's en gyn hebben een boze brief ontvangen. Sommige boden hun excuses aan sommige negeerden het maaar dat geeft niet ik ben mn verhaal kwijt... Sorry dat ik weinig online ben geweest ik hoop dat jullie een beetje op de hoogte zijn.

Overigens Mats is nu 62 cm en weegt 6500gram!

Liefs en xxx