Volg ons overal!

Hoop

Toch eens even een blogje schrijven...
Misschien helpt het wel om het even kwijt te kunnen.
Een jaar en 7 maanden proberen, met twee miskramen
als resultaat. Nog een maandje en het is alweer een
jaar geleden sinds de tweede (mislukte) zwangerschap.

Ik probeer hoopvol en positief te blijven, maar
sommige dagen vallen me zwaar. Zoals vandaag dus.
Moeten we nu misschien eens starten met onderzoeken?
Denken aan medische hulp?
Moeten we het nog even aanzien en wachten?
Ik weet niet goed hoe het nu verder moet. Ik probeer
er niet te veel mee bezig te zijn, maar dat is niet altijd
gemakkelijk.

Elke keer als ik opnieuw ongesteld ben geworden,
probeer ik mezelf er bovenop te helpen.
Elke keer weer opnieuw... Eerst die slag in mijn gezicht
en dan snel proberen focussen op andere
toekomstplannen. Vermoeiend. Soms behulpzaam.
Maar vooral triest...

Maar we blijven een sprankeltje hoop hebben...
Op een zekere dag zal het eindelijk mijn beurt zijn.

529 x gelezen, 2 knuffels

Geplaatst in Zwanger worden

Reacties (5)


  • ergens2018

    medische hulp in schakelen leek mij juist op den duur rust te brengen .. iemand die meekeek en van alles uitzocht (ondanks niet leuke onderzoeken) ..

    Heb je een regelmatige eisprong e.d ?

    Het voelt zo waardeloos elke keer weer ongesteld .. ik zit nu in de wachtfase en danwel voor een nieuw cyclus na mijn eerste miskraam .. daarna weer hormonen van de gyn en spannende tijden ..

    sterkte met alle keuzes die je moet en mag maken

  • _Lily_

    Dankje! Ja ik heb een hele regelmatige eisprong en ook cyclus. Normaal altijd exact 28 dagen, nu de laatste keer 25. Alvast heel veel geluk gewenst met alles. Ik duim voor je mee. Wij zijn er alvast uit... We hebben beslist medische hulp in te schakelen na deze cyclus.

    Groetjes

  • ergens2018

    goede keus denk ik .. hoop dat jullie er baat bij hebben :-) succes en sterkte

  • Es-83

    Lieverd ik begrijp je helemaal. Wij zijn inmiddels ook alweer 17 maanden verder en nog geen enkele goede zwangerschap. Zwanger worden lukt(e) wel maar het blijven is een ander verhaal. Inmiddels 5 miskramen verder, 2x een curretage gehad na missed abortion. Mijn laatste miskraam is ook alweer een poosje terug. Steeds krabbel je weer op en gaat vol goede moed door. De wens is zo groot. Maar op sommige dagen vliegt het je aan en wil je het liefst onder de dekens blijven liggen. Je vraagt je af wat er aan de hand kan zijn en hier ook de twijfel om hulp te gaan zoeken. Ik weet wel dat ik na een volgende positieve test Progesteron mag gebruiken. Maar eerst moet het maar weer eens zover zijn. Bij mij speelt mijn leeftijd ook nog mee. Over een aantal maandjes ben ik alweer 35. Ik voel mij gezegend met mijn 2 kids uit een vorige relatie, maar we willen samen ook zo graag een kindje. Het word zijn eerste kindje. Ik hoop dat het ons snel gegeven is.

    Je kunt mooi schrijven. Ik hoop dat jij ook snel geluk zal hebben en je een positieve test in handen hebt en een plakker. Ik duim voor je meid

  • _Lily_

    Heel erg bedankt voor je reactie en je lieve woorden! Ik hoop en duim ook mee voor jullie Zoals ik al schreef: op een dag zal het mijn beurt zijn... Maar zeker ook de jouwe