Misselijkheid is voor aanstellers

Even een blogje om mijn frustraties te uiten. Want zeg nu zelf, de titel is niet positief.

Vanaf week 1 begon bij mij de misselijkheid, al moet ik zeggen dat pas bij week 7 het voelbaarder en meer
Een last werd voor mijzelf. Dagen en nachten boven de wc gehangen, kwestie van wennen zeiden velen in mijn
Omgeving. Vanaf week 12 zal t wel minder worden, goed bedoeld advies van anderen. Langzaam kropen de weken
Voorbij en we kwamen aan bij de gehoopte week, niets geen verandering. En nog minder om te kunnen eten en om van
Geuren nog maar te zwijgen. Week 16 gaat t minder worden, opnieuw goed bedoeld advies. Probeer gember, kokos,
Thee, droge crackers, rijstwafels en noem zo nog wat zaken op. Alles geprobeerd, alles belandde in de wc..

Week 16 kwam en ging voorbij, zonder enig verschil. Mensen begonnen te zuchten als ik moest afzeggen, maarja wat wil
Je dat? Dat ik in de auto met emmer naar je toekom, met emmer bij jou binnen en dan jouw wc opvlucht? Of als ik een iets betere
Dag had een keer blij was dat ik 3uurtjes kon doorslapen, dat was al een hoogtepunt voor mij na hele nacht boven wc te hangen.

Opnieuw goed bedoeld advies, week 20. Ik begon mij schuldig te voelen naar al die mensen die mij 'wilden helpen met adviezen en
Hoe hun zwangerschap verliep-verhalen'. Ik zou er niet klaar voor zijn, daarom maakte ik mijzelf ziek. Moest gewoon even de knop maar
Omzetten, niemand is zo lang misselijk en geeft zolang over.

Ondertussen ben ik gebroken, heb ik aan de bel getrokken bij manlief en vk. Ik trek dit niet langer. Nu zit ik met de 23weken in de ziektewet,
Mensen praten maar lekker door dat ik mij aanstel, maar ik val nog steeds af. Ben doorverwezen naar t ziekenhuis, de arts is erg lief en gaf
Tenminste fijne adviezen. Ik moet rust nemen, in mijn achterhoofd voorbereiden dat ik mogelijk niet meer voordat de kleine er is kan werken.
Nu is t tijd dat ik aan mijzelf denk, ik stel mij niet aan. Het is jammer dat er weinig bekend is over HG.

Op een goede dag zal je mij nu misschien een keer in de supermarkt zien, dat komt door de medicijnen. Ik mag al met al toch ook een keer
Gaan genieten? En als dit mijn baan kost, so be it, ik kan hier geen zak aan doen. Ik kan niet meer doen dan mijn best en momenteel is mijn best
Doen ervoor te zorgen dat ik niet omval en dat de kleine groeit. Dat laatste gebeurt al, nu ikzelf nog.

Ps. Ik wens iedereen een fijne zwangerschap toe. Luister naar jezelf en jouw gevoel en laat sommige adviezen dus
Links liggen. Ik deed dit pas laat waardoor ik te ver ben gegaan en hierdoor nu bijna in ziekenhuis belanden. Trek aan
De bel, het is geen schande om hulp te vragen. Dankjewel

1516 x gelezen, 7

reacties (25)


  • Aighlin

    Vervelend! Ik had er zelf last van tot week 12. Heb me die periode ook een aantal keer ziek gemeld op het werk, omdat ik me naast kotsmisselijk ook zo slap als een vod voelde. Ik kon inderdaad ook niet veel eten en ben ook wel wat afgevallen. Collega’s op het werk die zwanger geweest waren, vonden me duidelijk een aansteller. Er werd ook gezegd ‘tja dat hoort erbij en je moet er nu eenmaal door!’ Euh, nee, niet IEDERE zwangere vrouw is automatisch misselijk. Als je het niet meegemaakt hebt, godganse dagen aan een stuk, hoef ik ook je mening niet.

    En dan komen inderdaad nog de verhalen over hoe vlot hun zwangerschap wel niet verlopen was. Echt HATELIJK! Dus omdat zij niet misselijk waren, ben ik automatisch een aansteller? Iemand die griep heeft en misselijk is, mag thuisblijven zonder commentaar. Maar o wee als het over een zwangere vrouw gaat. Dan is het wat anders en komt de competitie ‘Wie-is-de-grootste-supervrouw-tijdens-de-zwangerschap’ naar boven. Vrouwen zijn op dat vlak echt onwijs hard en lelijk vooe mekaar.

    Veel courage meid, ik hoop voor jou dat het toch snel betert. Je hoeft je niet te verantwoorden, tegen niemand, omdat je jezelf en je baby de komende maanden op de eerste plaats zet.

    Succes!

  • samm06

    Wat ontzettend vervelend voor je. Jouw verhaal is precies hetzelfde als toen tijdens mijn zwangerschap. Gelijk vanaf begin positieve test 24/7 doodziek en alleen maar spugen. Meerdere keren huisarts geweest en medicatie gehad maar hielp ook niet. Kilo's afgevallen, uitdroging, niet normaal meer kunnen functioneren of werken. Artsen zeiden toen ook gewoon dat de baby belangrijkste was en hoe je je zelf voelde of erbij liep was dan maar bijzaak. Mede door de HG en extreme slaapproblemen wat ik ook al heel vroeg erbij kreeg ben ik in een prenatale depressie geraakt. Was echt een zwarte wolk die tijd en heb ook niet genoten van mijn zwangerschap. Slik je zelf ook medicatie op recept? Ik wil je veel beterschap en sterkte wensen xx

  • Sammyjj1

    Hoii.. ja heb nu weer een zwaardere medicijn maar werkt ook niet super. Snap je helemaal van de zwarte wolk, ik word heel negatief door al t onbegrip en voel me daarna schuldig naar de baby in mijn buik. Hij is zo welkom, maar t ziek zijn niet

  • Samm06

    Hmm dan is het helaas uitzitten als bij jou de medicatie niet aanslaat. Had ik toen ook. Het enige wat me op de been hield was de gedachte dat je straks een prachtig kindje in je armen hebt. Aan zulke gedachten moeten je dan denken. Het onbegrip was bij mij ook want het was maar misselijkheid en spugen.. nou zo voelt het echt niet! Kun je niet eens vergelijken met elkaar want de Hg is veel erger ( vind ik) had zelfs momenten dat ik dacht elk moment kan ik neervallen want me lichaam was zo zwak en veel afgevallen natuurlijk.. kon al die mensen wel weg kijken als ze opmerkingen maakten

  • S-1986

    Herkenbaar! Ook HG gehad. Sterkte en hou vol 🍀

  • Annemuisje

    ik voel hartstikke met je mee, en ik duim voor rust in je buik, hoofd en gemoed. Sjapoo voor jou dat je het al zolang volhoudt.

  • Linda-veronique

    Tijdens min vorige zwangerschap heb ik hier ook 2 kleine stukjes over geschreven. Als je het interessant vind mag je ze lezen op mijn profiel. Sterkte in ieder geval!

  • S66L88

    Ik ben nu 32 weken en 1 dag zwanger en ik ben nog steeds kotsmisselijk en ik ben maar 3.5 kilo aangekomen. Ik probeer me tegen te houden met overgeven maar het helpt niet. Achjaa ik kan er niks aan doen me kleintje groeit goed dat vind ik het allerbelangrijkste! Op dit moment ben ik ook misselijk het is 04.15.

  • Indo-mama

    Herkenbaar. Ik ben pas 13 weken maar al vanaf dag 1 sooo misselijk..

  • mijn~meisje

    ooo ba, Ik hoop voor je dat het minder word en dat je meer goede dagen krijgt En aanstellen?? echt niet!!

  • Seadew

    Ik ben mijn hele zwangerschap misselijk geweest, ik weet niet of ik nu wel of geen vorm van HG had, ik heb gelukkig niet hoeven overgeven (3 keer maar omdat het water niet goed viel) maar ik heb bijna niks kunnen eten en drinken ging alleen met kleine beetjes. Maar wat een gevecht is dat geweest.

    Ik kreeg ook van allerlei kanten te horen dat ik me aanstelde, "In mijn tijd moest je gewoon door hoor, er was geen tijd om misselijk te zijn" (mijn moeder, nou dankjewel)

    Meid, jij weet wat je voelt, en je weet ook dat je je niet aanstelt. Dat mensen zeggen dat je er niet klaar voor bent, of zelfs dat je het kindje in je buik helemaal niet wilt is gewoon weg walgelijk.

    Mijn dochtertje is nu net 1 jaar en het is heerlijk om te zien dat het een echt persoontje is, die grapjes maakt, aan het brabbelen is, aan het ontdekken is en met je knuffelen wil als haar avonturen even te veel voor der worden.

    Zwangerschap is echt uitzingen als je je zo misselijk voelt, een troost, het moment dat je baby eruit is is het weg <3 Heel veel sterkte nog!

  • Official.mamaesz

    Dan is mijn zwangerschap nog een eitje. 28 weken zwanger en geen enkele keer gespuugd of misselijk. 👌

  • Nikitaa28

    Herkenbaar ik zit vanaf week 4 al in de ziektewet wegens Hg dus ja indd altijd ziek moe zwak misselijk kan er vrij weinig van maken en ieder om je heen roept zal wel mee vallen :/

    Ik ben nu bijna 18 weken en mij heeft het indd Mn baan gekost

  • mama-van-bijna3

    Heb je geen HG? Extreme misselikheid bij zwangerschap, kan ziekenhuisopname voor nodig zijn

  • Sammyjj1

    Mogelijk wel, maar zoals ze nu spreken proberen ze eerst met medicijnen t op te lossen in je eigen omgeving, mocht t echt niet baten en de baby krijgt ook klachten dan pas kijken ze naar opname

  • shrimp

    Nou mensen die die mening er op na houden weten er gewoon niks van...Heb geen HG, zelfs niet 1x hoeven kotsen. Wel misselijk tot 24wk ofzo deze keer. Maar heb mn schoonzus gezien met dr sonde in dr neus. En sowieso...de hele tijd moeten kotsen...daar zouden mensen zich toch iéts bij moeten kunnen voorstellen? Los van de misselijkheid maar het effect op je lijf alleen al als je zo keihard bezig bent een kind te "produceren" zonder brandstof. Respect hoor. Mijn Zw is dan een eitje

  • Pumuy

    Ohhhh zo herkenbaar. Bij mij elke zwangerschap raak. Nu 9w zwanger van de vierde en sinds gisteren in de ziektewet. Vorige zwangerschap volledige zwangerschap in ziektewet gezeten.

    Mensen hebben idd altijd wat te zeuren. Ik was maar een makkelijke 'kotser'. Nou ik ruil anders graag met ze. En als ze er nooit van gehoord hadden refereerde ik altijd naar Kate Middleton.

    Succes en probeer de komende maanden nog van jouw zwangerschap te genieten!

  • Peet88

    Wat herken ik mij (helaas) in jiuw verhaal.

    Ik heb ook zo’n zwangerschap gehad. Vanaf moment dat ik erachter kwam dat ik zwanger was last van misselijkheid en overgeven.

    Bij week 6 al VK thuis opbezoek , had nog geen echo of iets gehad. Maar was al uitgedroogd en na plastest werd ik doorverwezen naar ZH.

    Daar ben ik 1 week geweest.

    Na infuus voelde ik me beter maar misselijkheid bleef.. in week 8 hetzelfde liedje.

    Weer week in ziekenhuis.

    En wat voelde ik mij schuldig en wilde ik werken maar kon het niet.

    Onbegrip van werk .. en dat werkte ook niet mee.

    “Je bent jong en zwanger , verder niks aan de hand toch , beetje misselijk”

    Langzaam werken opgebouwd met 4 uurtjes maar ben strevertje dus dat werden al snel 6/7 uurtjes per dag.

    Tot maand 6 van zwangerschap ik mentaal ook instorte.

    Ben toen geheel thuis komen te zitten, durfde niet de deur uit , stel je voor dat je collega tegen komt.

    Nou en zou ik moeten denken.

    Maar mn hersenen dachten wat anders, voelde me schuldig en wilde niks leuks doen.

    Laatste 5 weken kon ik echt pas genieten van mn zwangerschap...

    Gelukkig een heerlijk makkelijk mannetje gekregen, die nu al 2 jaar 😉

    Probeer het echt los te laten en geniet en denk aan je zelf...!

  • Peet88

    Wat herken ik mij (helaas) in jiuw verhaal.

    Ik heb ook zo’n zwangerschap gehad. Vanaf moment dat ik erachter kwam dat ik zwanger was last van misselijkheid en overgeven.

    Bij week 6 al VK thuis opbezoek , had nog geen echo of iets gehad. Maar was al uitgedroogd en na plastest werd ik doorverwezen naar ZH.

    Daar ben ik 1 week geweest.

    Na infuus voelde ik me beter maar misselijkheid bleef.. in week 8 hetzelfde liedje.

    Weer week in ziekenhuis.

    En wat voelde ik mij schuldig en wilde ik werken maar kon het niet.

    Onbegrip van werk .. en dat werkte ook niet mee.

    “Je bent jong en zwanger , verder niks aan de hand toch , beetje misselijk”

    Langzaam werken opgebouwd met 4 uurtjes maar ben strevertje dus dat werden al snel 6/7 uurtjes per dag.

    Tot maand 6 van zwangerschap ik mentaal ook instorte.

    Ben toen geheel thuis komen te zitten, durfde niet de deur uit , stel je voor dat je collega tegen komt.

    Nou en zou ik moeten denken.

    Maar mn hersenen dachten wat anders, voelde me schuldig en wilde niks leuks doen.

    Laatste 5 weken kon ik echt pas genieten van mn zwangerschap...

    Gelukkig een heerlijk makkelijk mannetje gekregen, die nu al 2 jaar 😉 wel zat ik onder begin gewicht en was ik afgevallen

    Probeer het echt los te laten en geniet en denk aan je zelf...!

  • M2015

    Heel veel sterkte gewenst!!! Vervelend om ook nog eens druk/stress over jouw contractverlenging te ervaren. Je hebt al genoeg aan jouw hoofd. Hoop dat er snel verbetering komt in jouw situatie. Neem jouw welverdiende rust

  • Ollibollie

    He bah..

    Wat vreselijk naar voor je zeg.

    Heb zelf vanaf week 16 erg last van zuur ..

    Alles al geprobeerd qua rennies e.d en voedsel..wordt er wakker van en helaas ook veel misselijk. Gelukkig miet tot spugen toe.

    Dit vind ik al slopend laat staan hoe jij je moet voelen.

    Veel sterkte 🍀

  • Laurine

    Heel herkenbaar. Bij mijn eerste zwangerschap ook 9 maanden overgeven, de eerste 5 maanden 24 uur (ja, ook 's nachts!!) lang om het kwartier. In zh beland wegens uitdroging; woog op t laatst nog maar 52 kg. Ook heel.veel adviezen gehad maar niets hielp. Zelfs onder bevalling om een bakje moeten vragen in het zh! Kind was eruit en weg was de misselijkheid. Wat was ik bang om voor een tweede te gaan! Uiteindelijk is het me 100% meegevallen. Nu ben ik 38 weken zwanger van de 4e. Helaas ook deze zwangerschap weer tot 22 weken kotsmisselijk geweest, daarna gelukkig over! Ik wens je heel.veel sterkte toe, maar het valt niet mee! Werd er zwaar depressief van. Bij mij hielp ontspanning en een andere omgeving ( 2 weken oostenrijk) wel wat. Veel sterkte!

  • Happy1984

    het is echt pittig ..ik ben ook bij beide zwangerschappen misselijk geweest maar dan 9 maanden elke ochtend dat vond ik al pittig laat staan hoe jij je voelt!laat mensen lekker f mensen zijn om t zo even te zeggen luister naar jezelf jij maakt dit mee en niemand anders voelt wat jij voelt...knuffel meid❤ gelukkig is dit niet je hele leven zo😉

  • nog-even!

    Sterkte meid, dit is echt loodzwaar! Het woord aanstellen is echt het minstpassende woord voor zo'n langdurige zwangerschapsmisselijkheid! Ik hoop voor je dat de rust je goed zal doen. Bij mij werd het beter toen ik rond week 30 op vakantie was en echt veel minder deed... Wie weet, ik hoop het voor je!!

  • Sammyjj1

    Dankje. Ik hoop dat het bij mij ook zo is 🍀