Vandaag voor de 3e keer naar de verloskundige geweest.. Manlief kon niet mee, maar dat mocht de pret niet drukken..
Eenmaal binnen even gebabbeld en ze zei dat ik het niet makkelijk heb gehad (ziekenhuisopname,misselijkheid).. Dus de vraag kwam, hoe gaat het nu met je?
Eigenlijk nog steeds hetzelfde, erg misselijk, spugen, duizelig, lusteloos, moe en nog steeds aan het afvallen.. Ze schrok ervan, want vandaag ben ik 14.4wk zwanger..
Even de bloeddruk gemeten en die was goed.. Dit keer was ik in het gebouw van mn huisarts dus geen echo apparatuur, maar wel een doppler.. Want zo ongeduldig als ik ben, zei ik al tegen dr, ik heb tot nu toe nog helemaal niet het hartje gehoord.. Ze zei dat gaan we zo doen.. Big smile op mn gezicht en ik was mn misselijkheid alweer vergeten..
Even op de weegschaal voordat ik op de bank ging liggen en jahoor, weer afgevallen, inmiddels 10kilo, de vk zei ook je hoort nu eigenlijk aan te komen..
IK heb nu ook accupunctuur voorgeschreven gekregen en ik moet echt aan de zwangerschaps-vitaminen..
Eenmaal op de bank ging ze aan mn buik voelen en het voelde goed, toen kwam de doppler erbij.. Ze zei als eerste het kan even duren voordat ik het hartje vind.. Waarop ik antwoorde, nou ik hoop het niet, want de kleine mag ook wel een keer lief zijn tegen zijn/haar mama..
Alsof er geluisterd werd.. Gelijk een super duidelijk hartslag.. Weer een big smile op mn gezicht.. Heerlijk was het om het hartje te horen..
Ik liep naar buiten en moest eerlijk waar aan alle bb-dinnetjes denken bij wie het zwanger worden niet vanzelfsprekend gaat .. Oh wat gun ik het jullie zo erg.. En schaam ik me soms dat ik klaag over mn misselijkheid of dat ik niks binnen krijg, want ik weet dat jullie er alles voor over hebben en het zo van mij over zouden nemen..
Ik blijf super hard voor jullie duimen..
Dikke zoenen.. S..
reacties (0)