Intens verdrietig..
Even van mij afschrijven.. wat was/is dit een emotionele dag..
Het begon allemaal in september vorig jaar.. mn papa, mn maatje en mijn eerste grote liefde werd ziek, met kanker.. twee tumoren op zn bovenbeen.. 3 operaties later zitten we in februari.. toen 6wk lang bestraling.. ben geen moment van mn vaders zijde geweken..
Eind april was de het allemaal klaar en konden we even ademhalen..
Tijdens mijn vakantie is mn vader op controle geweest.. het gebruikelijke een mri en scan van been en bovenlichaam.
Vandaag was het dan zover de uitslag.. het liep 40min uit,ik werd gek van het wachten..
Eenmaal binnen begon de docter al snel over de onderzoeken..
Het been van mn vader was schoon.. niks meer te zien.. maar toen, totaal onverwacht en uit het niets, zei hij we hebben een plekje op uw longen gevonden meneer..
De wereld bestond even niet meer voor mij en alles stond stil..
Dit kan NIET en mag niet.. mn lieve vader die nooit heeft gerookt,gedronken of ongezond heeft geleeft..
Ik was kapot en kon mn trane niet inhouden.. mn vader wilt zich niet laten opereren.. en dan gaat het uitzaaien..
Ik wil mn papa niet kwijt!!! Ben echt kapot, lichamelijk en geestelijk.. heb echt aan iedereen het slechte nieuws moeten brengen.. pfoe wat was dat zwaar.. nu zijn we als gezin en familie ons best aan t doen om mn vader te overtuigen om zich te laten opereren..
Hij mag dan wel 71 zijn.. maar al is die 100 ik zal m nooit kunne loslaten,want hij is mn hart en mn grote liefde die mij nooit verdriet heeft gedaan..
Liefs S..
reacties (0)