Nieuwe moeder

Hallo allemaal,
Ik ben twee maanden geleden bevallen van een prachtig meisje. Veel te vroeg (met 31 weken) maar ze is nu thuis en alles gaat voorspoedig.
Natuurlijk ben ik heel erg gelukkig met mijn kindje (ik noem haar hier Wollie, dat is haar koosnaampje) maar ik ben ook wel vaak sip. Dat vind ik raar, maar het schijnt erbij te horen. Het is ook niet niks wat ik heb meegemaakt, dat weet ik wel, maar toch. Wollie is een superlief kindje ze bezorgd mij geen enkele last, ze is zo braaf! Ik maak het mijzelf vooral moeilijk. Ik voel mij vaak onzeker, eenzaam, moe, gammel...maar ik lees overal dat dat heel normaal is...het is niet alleen maar zonneschijn! Gisteren hebben we besloten te stoppen met het geven van afgekolfde melk (bv ging niet van wege de ziekenhuisopname, en kolven kost mij extreem veel energie omdat ik weinig produceer), dus daar zit ik nu over te piekeren en mij schuldig over te voelen. Maar het is beter voor mij en Wollie, omdat ik dan meer energie krijg voor alles.
Genoeg gepraat, ik ben blij dat ik het even kwijt kan hier. Veel liefs & tot schrijfs, Miki.

365 x gelezen, 0

In Overig

reacties (0)


  • 25 jaartjes

    Ik herken het helemaal wat je schrijft.(maar dat zal je misschien wel vaker gehoord hebben)Mijn zoontje is 29-1-2011 geboren met 27 weken en 2 dagen. zoveel verdriet en zoveel geluk in hetzelfde moment. Veel geluk met je mooie meisje

  • Mikimori

    Alweer een flinke tijd verder dan mijn eerste berichtje hier. Het gaat al stukken beter met mij en voel mij ook steeds beter in mijn rol als moeder. Als ik eerlijk ben vind ik het eigenlijk wel heel erg leuk! Met mijn dochter gaat het goed, ik kan haar steeds goed helpen als ze het moeilijk heeft, dat geeft zelfvertrouwen. Woensdag a.s haar derder keer prikjes. Zie ik wel tegen op. Hopen maar dat ze er niet te ziek van wordt.
    XXX

  • sunspot

    Wees niet te hard voor jezelf. Zoals je al schrijft........je hebt veel meegemaakt, je dochter is te vroeg geboren, het is niet de roze wolk geweest waar je op gehoopt had, misschien voel je je onbewust ook nog "schuldig" dat je dochter te vroeg werd geboren en nu lukt het ook al niet om borstvoeding te blijven geven. Het lijkt mij dat je wat liever moet zijn voor jezelf. Geef je dochter flesvoeding, daar wordt ze ook prima groot mee en als bonus krijgt ze een relaxte ontspannen moeder, daar heeft ze op dit moment het meeste aan. Voor de vermoeidheid en het onzekere gevoel is het altijd een goed plan om je partner even in te schakelen, vraag hem om vanacht en morgenochtend de voedingen op zich te nemen, slaap zelf lekker uit en ga daarna naar de kapper/schoonheidsspecialiste/masseur of wat jij zelf ook maar fijn vind. Daarna naar je favoriete kledingshop om iets leuks voor jezelf te kopen, dan naar de bakker voor een lekker vers broodje of gebakje om mee te nemen naar huis. Lekker koffie of thee zetten en samen met je mannetje en dochter aan tafel om te eten. En daarna voel je je vast beter........

  • Jaimy87

    je zult zien dat je je veel beter zult voelen als je niet meer hoefd te kolven. Ik krijg al de bibbers bij het woord..bleh..hopelijk voel je je snel weer beter..geef het wat tijd..wollie is nog maar een maandje oud zie ik..en ik vond de eerste 3 maanden het zwaarst..zodra de nachtvoedingen eraf zijn..en dan die avondvoeding ..zodat ze slapen van 7 tot 7..dan voelt het weer een beetje alsof je je oude leventje terug hebt ;) Even volhouden!

  • ElianoEnThiago

    Hey meid, het is idd niet niets als je kindje te vroeg geboren wordt. Mijne is met 35 weken geboren. Het geeft je emotioneel en fysiek een enorme klap. Je kraamtijd doorbrengen door op en neer te reizen naar het ziekenhuis, terwijl je eigen zou willen gaan genieten lekker thuis met je wondertje. Dat geeft je echt wel een klap. Ik heb er voor bij een psyg gelopen. En moet zeggen nu 10 maanden later gaat het stukken beter ;) Geniet van je wondertje en mocht het erger worden trek aan de bel bij de ha. Liefs Birgitte