Spoedcontrole #2

Eenmaal thuis gekomen van het ziekenhuis en de C1000 (vorige blogje) heb ik de boodschappen ingeruimd en de tafel gedekt..
Opeens krijg ik een heel raar gevoel in mijn schouders, soort spierpijn! Huh?
Daarna volgt duizeligheid, lichte pijn in de onderrug en druk op de blaas..
Wat is dit? Voel aan mijn buik, keiiiihard!
Nja denk maak me weer te druk zeker, dus rustig gegeten, nog gezeten maar het bleef aan de gang.. Constant harde buiken, buik niet pijnlijk maar de rest wel!
Vreemd.. Na dik 1,5uur toch maar het ziekenhuis opgebeld na aanrade van W.esley en mijn moeder!

Het was inmiddels 20:30uur! Nja zegt ze erg vreemd, kom maar langs..
Dus ik gevraagd wat het kon zijn? Nja het kan allemaal gaan beginnen maar kan ook niets zijn dus kom maar gewoon even langs voor de zekerheid!
Dus wij weer onderweg naar het Omc,  alles in het ziekenhuis natuurlijk dicht haha zo vreemd! Maar ik mocht weer aan de Ctg, kleine was mega druk en het hartslagje was ook erg hoor.. Bah vond het maar niets! Mijn bloeddruk ook weer veel te hoog en ook mijn pols was dit keer aan de hoge kant..
Kreeg wel ieder kwartiertje een harde buik, maar niet zoals het eerst was!
Ik zei al let op zijn we dalijk daar, nix aan de hang..
Maarja  als ik ga liggen, word mijn buik heel zacht! Ik heb namelijk veloverschot aan de onderkant van mijn buik, als ik sta "hangt" het onderaan mijn buik maar als ik lig zakt dit naar boven en is mijn buik dus zacht..
Had het wel geregeld maarja helaas niet zo heftig als thuis en het apparaat registreerde het maar lichtjes..

Dus we mochten weer naar huis en gerust was ik natuurlijk niet!
Zodra ik ging staan begon het weer, flinke harde buik en ja hoor pijnlijk..
Dus ik naar voren, zat daar de zuster die me hielp (onwijs lieve en begripvolle meid)
Maar ook de dokter die ik smiddags had en het goede nieuws kwam brengen maar ook nog de Gyn die ik al niet kan uitstaat..
Dus ik zeg, nou ik ga net staan en het begint weer! Duwde op mijn buik zodat ze zagen dat hij hard was, de zuster heel lief van owh ik zie het enz en keek naar de andere 2..
Hun keken mekaar wat dom aan en zegt de Gyn van je moet van je buikafblijven, zodra je op je buik duwt gaat hij zich weer spannen! Daarna werd ik nog eens raar aangekeken en zowat naar buiten gejaagd met hun ogen, denk ja laat ook maar..........
Ik zei nog dat als ik ging liggen mijn buik zoiezo heel zacht is, maarja hier werd niet na geluisterd alleen dat ik rustig aan moest doen en moest gaan liggen thuis..

Nja in de auto ook steeds harde buiken, thuis ook de hele avond en de halve nacht..
Kan niet gezond zijn toch? Dat ik er gewoon slecht van word!
Vanmorgen toen ik opstond gelukkig geen harde buiken of iets van klachten daarvan!
Wel daarna was mijn lichaam compleet gespannen, voelde me niet lekker en stond te trillen op mijn benen =( Ook was ik helemaal klam, terwijl ik dus nooit zweet normaal..
Ben dus helemaal niet gerust erom, maarja strax om 17:00uur weer naar het ziekenhuis voor de nacontrole aan de Ctg.. Ben eens benieuwd!

Voel me echt sjit erom, durf niet eens meer te bellen of te zeggen wat ik denk of voel..
Word toch alleen raar aangekeken!
Stel ik me zo erg aan?
Ik heb een hoge pijngrens, maar nu pff.. Mijn gevoel zegt gewoon dat iets niet klopt en maak me dan ook zorgen! De vorige keer heb ik ook naar mijn lichaam geluisterd en had ik dit niet gedaan had ik hier niet meer gezeten!
Toch ligt het daar niet mee samen, dat van toen want tja daar kan ik luchtig over praten en ben niet bang dat het weer gebeurd of gaat zoals toen!
Voor de rest, tja ik weet het niet.. Voel me in ieder geval niet begrepen door de artsen =(

410 x gelezen, 0

reacties (0)


  • badmutsje

    Nou meid niet normaal ik ben ook in sittard bevallen en daar word je wel als mens behandeld. Ben eens benieuwd hoe de ctg vandaag gaat succes meid en we lezen het weer van je.

  • mamavank.ayso.n

    Ow wat vervelend zeg :( Jij bent zeker niet iemand die zich aanstelt, eerder iemand die te veel doet en denkt dat er juist niets aan de hand is haha
    Gewoon blijven bellen als je denkt dat er iets is, het is hun werk en het is voor jou en de kleine!
    Nog eventjes volhouden en dan ben je ervanaf :)

  • 6kidsandcounting

    Ooo meis wat erg! Vertel vanavond je verhaal aan de zuster, dat je niet serieus genomen voelt. Kijk hoe ze dan reageren... Mochten ze je zo blijven behandelen stap je over op het ziekenhuis in sittard. Succes