Zwanger..?

Het was een hobbelige weg naar deze zwangerschap..

Op 23-12-'11 besloten we eindelijk voor een kindje van ons samen te gaan, een Brusje voor D.avinia! We wilde het allang, al vanaf de dag dat we samen waren..
Maar omdat je je kindje(s) toch een stabiele omgeving wilt geven, wilde we nog wachten!
D.avinia is uit een eerdere relatie, maar heeft geen contact met haar spermadonor.
Hij was 3 weken na de bevalling weg omdat hij een andere vriendin bleek te hebben..
Na heel veel ellende, problemen en nog veel meer.. Kwam ik W.esley tegen, het klikte vanaf het 1e moment! Hij nam D.avinia als zijn eigen dochter, ik zie hem zo, mijn familie ziet hem zo maar het belangrijkste D.avinia ziet hem ook zo!
In Februari waren er wat probleempjes, waarna W.esley besloot de relatie te verbreken..
Na enige tijd zijn wij toch weer bij elkaar gekomen, hij had enorme spijt ervan en wilde zijn gezin terug.. Ik ben in de tussentijd niet meer begonnen met de pil, na het weer samen komen besloten we ook gewoon door te gaan voor een kindje..
Helaas wilde dit maar niet lukken, iedere maand was ik weer teleurgesteld omdat ik telkens een negatieve zwangerschapstest in handen had..
Iedere maand weer teste ik omdat ik dacht dat het eindelijk raak was!
Ik kocht allerlei kleertjes, spulletjes enz enz.. Mijn wens was zo groot!!!
Vooral omdat bij D.avinia, alles wat mis kon gaan.. Mis was gegaan, waardoor ik niet kon genieten van mijn zwangerschap, de bevalling en daarna..
Dit alles, gaf wat probleempjes tussen Wesley en mij.. Waarom lukte het toch niet?
Nouja dat wist ik natuurlijk wel, ik was er teveel mee bezig en als W.es niet "meewerkte" dan was ik helemaal gestrest..

Ronde 9, ik wilde erg graag dat W.esley zijn sperma liet testen (ik haalde me zoveel in mijn hoofd) maarja hij had zoiets van agh we zijn nog niet lang bezig er is niets..
Ik wilde ook graag alles laten testen, maarja wilde eerst dat hij eerst ging! Vooral omdat ik bang was dat het aan mij lag en ik nooit meer kinderen kon krijgen..
Ik besloot, na deze ronde hoe moeilijk ik het vond dit toch even allemaal opzij te zetten!
Mijn relatie ging voor.. We moesten er allebei achter staan, anders lukte het toch niet!

Dit alles werd W.esley teveel, we vochten voor onze relatie, we hielden zielsveel van elkaar mja konden niet met elkaar maargoed ook niet zonder.. Toch was er iets wat bleef wringen tussen ons..
We hebben geknokt, leuke dingen gedaan en het ging heel goed na mijn mening, helaas werkte het voor hem toch niet en we kozen ervoor om een time out te nemen!
Op de 20e had ik zoiets van nee, ik kan dit niet meer.. Dit werkt niet en besloot onze relatie te eindigen! Het voelde goed en ik was er helemaal klaar mee tot ik de dag erna 2 positieve zwangerschapstesten in handen had................
Mijn menstuatie was al vanaf het begin heel onregelmatig.. Nadat ik Etos-Zwanger Worden slikte ging het steeds wat beter, er zaten nog maar enkele dagen tussen!
Ik moest eigenlijk rond de 18e ongesteld worden, maar dat het er nog niet was was niets raars! Ik had mijn maandelijkste kwaaltjes, krampjes en rugpijn dus ging er vanuit dat ik gewoon ongesteld moest worden!

De 21e kwam mijn begeleidster op bezoek, we waren wat aan het praten wat er allemaal gebeurd was afgelopen dagen..
Ik vertelde dat ik weer met de pil wilde beginnen maar nog niet ongesteld was, zij zei van doe maar eerst een test voor de zekerheid omdat ik nog niet ongesteld was geworden..
Naar de Kruitvat, Sensitest gekocht en eenmaal thuis gekomen ook gedaan!
Niets te zien, pfiew.. Maar toch zei ze wacht maar even, ik zie iets..
Ik zag het nog niet, ja wel iets maar het leek mij een indroogstreepje!
We besloten toch even voor een Clear Blue test te halen, thuis zag ik de andere test..
Ja hoor, 2 streepjes! Hoe, huh, wat ?? Vanalles ging er door mijn hoofd..
Ik was vrijgezel, heb al een dochter uit een eerdere relatie, 5 hondjes, hoe ga ik dit doen??? Toch was ik dolgelukkig want dit veranderde toch alles!! Dit was het gene wat na mijn en menig ander W.esley nodig had! Vastigheid, geen onzekerheid enz..
Toch nog even de Clear Blue test gedaan, 2-3 stond er.. Oftewel 4/5 weekjes zwanger!
Wow!! W.esley meteen gesmst, met text en uitleg.. Geen reactie, paar uur later toch maar even gebeld.. Hij had het niets gehad! Ik vertelde hem helemaal in shock dat ik zwanger was.. Hij klonk blij, poew wat was ik opgelucht!! Hij was bij z'n ouders en wilde graag even met z'n moeder praten, ojee want zijn moeder mag mij totaaaaal niet en zal er alles aan doen om hem op te steuken en het mij moeilijk te maken! Dit gevoel bleek te kloppen toen hij daarna hier kwam.. Hij wilde er wel voor het kindje zijn, maar niet voor mij..
En nu ????? Dagen verstreken en ik heb ook getwijfeld of ik het wel wilde houden want tja het werd echt super zwaar.. Toch besloot ik het te houden, dankzei mijn familie en vrienden die mij enorm gesteund hebben zoals altijd!
Wesley smste me in de tussentijd helemaal plat, hij had een "klap" gehad en was toch bezinnen gekomen.. Hij wilde ons terug, maarja waarom zou ik dit doen ?? Alweer....
Toch besloot ik hem die kans te geven, het gaat tot nu toe heel goed!!
Hij is er voor mij, D.avinia, de hondjes en alles eromheen! Hij doet z'n best ondanks dat ik nogal last van mijn kwaaltjes heb en geregeld uit mijn slof schiet..
Ben zo onzeker geworden door alles, bang dat hij terug is gekomen voor z'n rechten of wat dan ook.. Hij steunt me gelukkig en helpt me erdoorheen! Daar ben ik erg blij mee, mijn familie weet inmiddels van de zwangerschap af, mijn vrienden ook plus het meeste van dit verhaal.. Toch ben ik bang voor de reacties van andere, zij weten de situatie niet helemaal en zullen het ook niet echt begrijpen..
Het maakt me niet zoveel uit, ik heb mijn gezin!! W.esley, D.avinia en ons Speciale wondertje! Want als dit geen Wonder is, dan weet ik het ook niet meer!!