Help, compleet in de war gebracht.

Vrijdag schreef ik in mijn blog dat mijn 2de miskraam was ingezet, iets waar ik heilig in geloofde toen ik het bloed zag + stolsels en ook mijn borsten niet meer voelde.

De 1ste keer dat ik een miskraam had heb ik 7 dagen lang aan een stuk door hevig gebloed met stolsels, op de 4de dag kwam het vruchtje naar buiten... deze 7 dagen heb ik eigenlijk helemaal geen buikpijn of kramp gehad.

Deze keer heb ik vrijdag en zaterdag flink gebloed, ook met stolsels erbij tevens had ik flink kramp in mijn onderbuik maar eigenlijk nog erger in mijn onder rug, dit was met name 's avonds erger. Zondag daar in tegen verloor ik eigenlijk alleen nog maar restjes oud bloed. Maandag overdag heb ik helemaal niet gebloed en 's avonds weer een heel klein beetje vers bloed en over de nacht weer wat restjes oud bloed. Dinsdag middag nog 1 x wat helder rood bloed gehad met 2 kleine stolseltjes en vanaf dinsdag tot aan nu weer nagenoeg geen bloed, soms een veegje oud bloed. Kramp heb ik sinds zaterdag ook niet meer gehad. Ik ben tot nu toe geen vruchtje verloren.

a.s maandag heb ik een afspraak bij de verloskundige, omdat ik dan pas 6 weken zou zijn kunnen ze niet eerder wat voor mij betekenen. De verloskundige vertelde dat er een kleine kans is dat er misschien toch nog wat zit, wellicht 1 kindje overgebleven van een tweeling. Ook op internet lees ik verhalen van mensen die nog gebloed hebben zelfs met stolsels waarbij uiteindelijk niets aan de hand bleek te zijn. Mijn moeder heeft bij alle 2 haar zwangerschappen in het begin bloed verloren ook met een paar stolsels en kramp onder in haar rug.

Zoals jullie begrijpen ben ik compleet in de war gebracht, ik probeer er nog steeds van uit te gaan dat het gewoon mis is dan zou het alleen maar mee kunnen vallen als het niet zo is, maar onbewust of zelfs deels bewust ben ik toch weer hoop aan het creëren wat ik natuurlijk niet wil maar wat gewoon gebeurt. De boventoon blijft wel voeren dat ik mij niet meer zwanger voel.... ik heb geen gevoelige borsten meer en niet meer het "gevoel" dat er iets in mij groeit. Maar het zou toch zo leuk zijn als mijn gevoel mij dit keer in de steek zou laten....