Gynaecoloog en verloskundige

Vanmorgen naar de gynaecoloog geweest. Bleek ineens dat we een andere gyn hadden. Deze hadden we vorige 2x al rond zien lopen en tegen elkaar gezegd dat we blij waren dat we die chagerijn niet hadden... vandaag dus wel! We hadden om 10.20u en afspraak en waren uiteindelijk om 10:55u aan de beurt. Wachten duurt altijd al lang maar we moesten na deze afspraak ook nog naar de verloskundige om 11.45u, 30km verderop... Maar goed, uiteindelijk dus aan de beurt. De gyn vraagt hoe het gaat, somt op waarom wij een afspraak hebben, benoemt ook direct dat hij het uit de papieren moet halen omdat wij normaal niet bij hem komen. Hij is heel aardig, heel attent. Ik blijf namelijk eerst staan, wil niet brutaal op het onderzoeksbed springen maar hij gebaart me al snel dat ik mag gaan zitten. Hij vraagt of ik ook zenuwachtig ben, heb maar geantwoord de ene dag meer als de andere maar over het algemeen valt het reuze mee. Hij vraagt of wij al bij de kinderarts zijn geweest. Benoemd dat we hier niet van op de hoogte zijn. Hier reageert hij verbaasd op want in de papieren staat dat er een brief naar de kinderarts is gegaan. Benoemd dat het volgens mij is omdat wij in het ziekenhuis moeten bevallen en men dan in ieder geval vast op de hoogte is als wij ons melden voor de bevalling. Uitgelegd dat al onze vragen door onze gyn zijn beantwoordt toen we telefonisch contact hebben gehad. Toen mocht ik gaan liggen. Koude gel op mijn buik, kleine kwam direct goed in beeld en de gynaecoloog zag direct dat de kleine aan het oefenen was voor de ademhaling, hele lijfje ging heen en weer, zo lief!!! Hoofdje werd gemeten, buikje, bovenbeen. Berekening kwam uit op 8 april, 4 weken terug nog op 19 april terwijl de uitgerekende daum 9 april is. Kleine heeft dus een flinke groeispurt gemaakt, wat aan mijn buik ook wel te zien is. Toen de beelden van het niertje. Dit keer was rechts goed in beeld te krijgen en bleek het nog steeds te groot, hadden we ook niet anders verwacht. Deze gyn begon uit te leggen dat door het vocht wat achterblijft in het nierbekkentje, dit druk geeft op de nierschors en daardoor de functie van het niertje kan verminderen. Het leek ook vrij veel vocht, gevraagd of het niet zo kon zijn dat het niertje op een gegeven moment op knappen komt te staan maar dit was niet mogelijk. Hij heeft aan de hand van de linkernier het verschil in grootte even laten zien en dan valt het pas echt op. Uiteindelijk is er dus niets veranderd. Gyn maakte keurig mijn buik weer schoon en hielp me overeind (heb me echt afgevraagd of dit wel dezelfde chagerijn was die we anders rond zagen lopen). Toen heeft hij nog eenmaal uitgelegd dat de bevalling in het ziekenhuis plaats moet vinden en dat MCL de beste optie is omdat hier de kinderartsen gespecialiseerd zijn. Wij waren ondertussen al overtuigd van deze keuze maar altijd fijn om het nog eens bevestigd te krijgen. Hij benoemde dat de kleine direct antibiotica zou krijgen en afhankelijk van de andere ondervindingen van de arts en de bevalling zelf zal de kinderarts besluiten of de kleine moet blijven ter observatie of dat het in de loop van de dag naar huis mag. Dit was wel even schrikken, maar aan de andere kant ook wel erg prettig dat het gewoon eens duidelijk benoemd is, want vorige keer werd hier wel wat op gezinspeeld. Gyn gaf ook duidelijk aan dat er op dit moment verder geen reden was om nog een vervolg afspraak te maken hier in MCL, we moeten gewoon onder controle bij de verloskundige blijven. Ook als de vliezen breken of weeen beginnen oid dan moet de verloskundige gewoon langskomen en inschatten hoever we zijn en wanneer we naar het ziekenhuis moeten. Ook moeten zij de begeleiding weer overnemen als we weer thuis zijn. Dit voelde erg goed. Dat zij de bevalling niet doen vind ik niet zo hele erg, goede begeleiding in het voortraject en naderhand vind ik veel belangrijker. Heb de gyn echt heeel vriendelijk bedankt, mijn man trouwens ook. En met opgeheven hoofd en vol vertrouwen het ziekenhuis weer verlaten. Onderweg zeiden we direct tegen elkaar, wat een fijne man was dat!!!!! (gek he hoe een eerste indruk zo fout kan zijn)

De verloskundige, natuurlijk waren we precies op tijd. Uitgelegd dat we net bij MCL vandaan kwamen. Nogmaals benoemd dat we in het ziekenhuis moeten bevallen maar graag zouden willen dat zij de voor en nazorg doen. Dit was natuurlijk geen probleem. Verloskundige vroeg wel direct of ik zeker wist of ik in het ziekenhuis wilde bevallen want ze hadden gisteren ook een bevalling gehad met precies hetzelfde verhaal en deze moeder en kind mochten na 3 uurtjes ook gewoon naar huis met alleen even antibiotica. De verloskundige vraagt zich echt af of het allemaal wel zin heeft dat hele gedoe er om heen. Maar ik heb ondertussen besloten in het ziekenhuis te bevallen. De gynaecologen adviseren het, stel je voor dat de kleine het wel even moeilijk heeft, en anders zijn we ook zo thuis. Maar als de specialisten het adviseren wie zijn wij dan om te zeggen we doen het thuis? Wel doen we het onder begeleiding van een verloskundige, maar dan 1tje uit Leeuwarden omdat zij dus L'warden niet binnen hun regio hebben. De praktijk waar zij altijd heen verwijzen heeft 3 verloskundigen dus het is maar de vraag welke dat wij krijgen. Eerst kennis maken heeft dus ook niet zo heel veel zin, want voor hetzelfde krijgen we 1 van de anderen. En in het ziekenhuis weet je het van te voren ook niet, dus vind het wel prima.

Toen de controles. Buik/baarmoeder was flink gegroeid, van 28cm 3 weken terug naar 35cm nu. Bloeddruk was 116/57, keurig alleen zou ik me af en toe wat duizelig kunnen voelen maar dat valt erg mee tot nu toe. Toen het spannende moment, was ik wel of niet aangekomen. 6 weken terug was ik op mijn vingers getikt dat er eigenlijk niet meer teveel bij mocht komen, was toen 13kg gegroeid. 3 weken terug was ik een kg afgevallen, nu één hele ons aangekomen.. haha Terwijl mijn buik dus echt wel gegroeid is en de kleine ook. BETER!! ben best trots op mezelf. Hartje natuurlijk ook nog even geluisterd, altijd weer een feestje al hadden we net een uurtje daarvoor natuurlijk nog gezien dat alles prima was en dat de kleine zelfs al aan het "ademhalen" was, maar toch. Kleine lag bij de verloskundige weer met het ruggetje naar links. Tot nu toe heeft het bij controles altijd zo gelegen.

Owjah, de gyn nog gevraagd hoe zwaar de kleine nu ongeveer is, ongeveer 5 pond. Maar volgens mij is dat wat standaard in de boekjes staat bij 36 weken, maar geeft niet onze kleine is dan qua groei wel standaard, voor ons is het een wondertje, een uniek wezentje!!!