Zoo afgelopen woensdag de 2e 20wkn echo gehad. De eerste was zoals in vorig blog beschreven op zich wel goed alleen de kleine liet niet alles zien. Dus woensdag voor de zekerheid nog even geweest. Heb mijn moeder meegenomen omdat mij vriend moest werken. Dit was wel heel speciaal. Zeker ook toen de echoscopist op 11 april uitkwam ipv de 9 april waar we de hele tijd vanuit gingen. Mijn moeder kreeg namelijk haar eerste kind ook op 11 april. Dit zegt natuurlijk nog niets, maar het maakte het wel extra speciaal.
En ja, met de kleine is alles goed, helemaal goed gekeurd!!! Dus die geruststelling is ook binnen. Het lag nog wel met het hoofdje naar beneden en op een gegeven moment verdween het gezichtje ook weer uit beeld want de echoscopist kon niet door mijn heupbeen naar de kleine kijken maar gelukkig hadden we daarvoor het gezichtje al kunnen zien dus wisten we ook dat dat goed was. Hartje is nog even extra na gekeken omdat dat vorige keer niet zo hele duidelijk was, en ook dat is helemaal goed bevonden. Dus nu toewerken aan de volgende afspraak. En dan 6 januari de pretecho. Hebben we heel veel zin in. Dan gaat mijn vriend natuurlijk wel weer mee! Krijgen dan ook een dvdtje mee alleen moeten we wel even zorgen dat de kleine de benen bij elkaar houdt want met een 3D/4D echo zal het allemaal wat duidelijk zijn... En het lijkt ons juist zo leuk om de kleine alvast even aan de familie te showen maar niet om het geslacht ook al kenbaar te maken.
Wel grappig, sinds de echo voel ik de kleine ook, daarvoor had ik af en toe wel het idee dat er iets in mijn buik bewoog maar weinig echte duidelijke signalen. Nu sinds woensdagmiddag voel ik het wel. Heerlijk dat gevoel, je weet natuurlijk dankzij de echo ook dat alles wel goed is maar je wil het zo graag voelen, zeker ook omdat de buik nu snel groeit. Het enige nadeel van het hele verhaal is dat ik de kleine waarschijnlijk nu voel omdat ik een blaasontsteking heb. Dacht donderdag eerst nog dat mijn buik wel eens gevoelig kon zijn door de echo (het drukken van het apparaat om de kleine in beeld te krijgen). Maar heb vrijdag toch maar even urine ingeleverd omdat vooral het plassen pijnlijk was. En jah hoor, blaasontsteking. Jah dan voel je de kleine natuurlijk tegen je blaas aan stoten... Maar goed, een kuurtje gekregen voor een week, 4 tabl op een dag... vreselijk maar voor een goede doel!
Nu op naar de nieuwe mijlpaal, 26 weken... levensvatbaar, spannend allemaal hoor!
reacties (0)