Waarom de winter het zwaarste seizoen is voor ouders

Waarom de winter het zwaarste seizoen is voor ouders

De verandering van de seizoenen is één van de dingen die ik het leukst vind aan Nederland. De lente waarin de aarde langzaam opwarmt en er weer van alles gaat groeien. De zomer met heerlijke, lange avonden en dagen op het strand. De herfst met eindeloze wandelingen door een prachtig gekleurd bos, én de winter, met kerstlichtjes en hopelijk wat sneeuw.

Toch is de laatstgenoemde wat mij betreft het lastigste seizoen voor ouders. En wel hierom:

Verkouden

Kinderen zijn wat vatbaarder voor verschillende bacteriën en virussen dan volwassenen, maar in de winter lijkt het soms wel alsof ze elkaar doorlopend aansteken. Ik heb overal door het huis tissue-dozen neergezet om snot van bovenlippen te kunnen vegen, voordat het opdroogt tot korsten. Daarnaast lijkt een prikkelhoest, buikgriep, verstopte holtes en andere ellende de orde van de dag. En helaas:  niet alleen de kinderen worden om de haverklap ziek, hun ouders ook. Waar ziek zijn normaal gesproken al vervelend is, is dat als ouder-zijnde helemaal een drama. Sta je dan, met 40 graden koorts een appeltje voor je kroost te schillen.

Beweging

We worden tegenwoordig dagelijks met onze neus op de feiten gedrukt: beweging is óntzettend belangrijk, de buitenlucht misschien nog meer en ook voor de ontwikkeling van de ogen moeten we ons zoveel mogelijk buiten bevinden. Normaal gesproken is dat niet zo'n probleem, maar in de winter vind ik het toch een toestand, omdat het simpelweg gewoon koud en guur is en echt niemand er enthousiast van wordt om in een regenbui met krap drie graden buiten te gaan banjeren. 

Laagjes

En besluit je dan alle moed bij elkaar te rapen om naar buiten te gaan (al is het maar heel eventjes), dan staat je een klus te wachten: die altijd wiebelende lichaampjes warm aankleden met 35 laagjes. Je moet dichte schoentjes en jassen aan doen én de sjaal, muts en handschoenen compleet houden. Met name dat laatste blijkt bij ons een lastige opgave. 

Lange nachten

Gezellig hoor, die kerstverlichting. Maar die verdwijnt in de eerste week van januari meestal weer, en dan is de wereld toch wel somber en donker. Vooral toen mijn kinderen nog erg klein waren en ze nachtvoedingen nodig hadden, vond ik dat zwaar. Blijkbaar maakt het gevoelsmatig uit of je 's nachts drie keer wakker wordt terwijl het buiten donker is, of wanneer het al dag aan het worden is. 

Eindeloos

Op één of andere manier lijkt de winter altijd eindeloos voor te slepen. December gaat nog wel (want: feestdagen, gezelligheid en lichtjes), maar daarna ben ik er al heel snel klaar mee. Januari en februari hebben gewoon niets leuks behalve gure, winderige, grijze dagen.

Mijn driejarige vindt nu al dat de winter te lang duurt, omdat hij graag weer een keer naar de ijssalon wil. Ik ben het helemaal met hem eens. 

Betty (31) is voormalig hoofdredacteur van BabyBytes. 

Ze woont in Amsterdam, is getrouwd en moeder van een zoon (september 2014) en een dochter (mei 2016). 

Reageer op dit artikel

reacties (1) Stuur een bedankje


  • daarja

    Ben het er volledig mee eens!!!

    Zelf ook erg last van de winter bleus en lig het liefst zodra het begint te schemeren tot dat het weer ligt wordt in bed 😅 Zo een 14 uur per dag dus.

Populaire topics
Populaire blogs

Babynamen zoeken

Jongensnamen | Meisjesnamen | Babynamen top 50

7 leden zijn nu online
Aanmelden