Volg ons overal!

Placenta previa: ervaring met laagliggende placenta

Placenta previa: ervaring met laagliggende placenta

Bij de twintigweken-echo van mijn dochter kwamen we erachter dat mijn placenta deels voor de baarmoedermond lag. Ik had een placenta previa (laagliggende placenta) en die zou mogelijk letterlijk de weg naar een natuurlijke bevalling blokkeren. 0,2 tot 0,3% van de zwangere vrouwen krijgt te maken met een laag- of voorliggende placenta. 

“Niks aan de hand!” zei de verloskundige nog geruststellend. In zo’n negen van de tien gevallen trekt de placenta met het groeien van de baarmoeder bij de ‘uitgang’ weg. De placenta kan alleen maar verder weg schuiven en niet meer terug. De afspraak was dan ook dat ik me er niet meer druk over ging maken en dat we rond 30 weken zwangerschap een extra meet-echo zouden plannen om te bekijken waar de placenta zich op dat moment zou bevinden.

Meet-echo

Een kleine twaalf weken later ging ik met knikkende knieën terug naar de verloskundige. Deze zwangerschap was niets meteen goed gelopen, dus ik was er bang voor dat het ook deze keer niet direct goed zou zijn. Ik kreeg gelijk. De placenta lag 1,2 centimeter bij de baarmoedermond vandaan en niet de gewenste 2 centimeter zoals nodig was voor een natuurlijke bevalling. Ik kreeg een hand en werd doorverwezen naar een gynaecoloog in het ziekenhuis. Ik was zó intens verdrietig dat ik - naar alle waarschijnlijkheid - niet nog een keer een natuurlijke bevalling mee zou mogen maken.

Terwijl ik een aantal dagen op mijn afspraak in het ziekenhuis moest wachten, googelde ik me suf. Een placenta previa - een laagliggende placenta - mag niet onderschat worden en kan ook voor bloedverlies zorgen tijdens de zwangerschap. In dat geval word je opgenomen in het ziekenhuis en wordt er bekeken of je kindje het goed maakt. In de meeste gevallen is er niks aan de hand en mag je, als je even bloedvrij bent, weer naar huis. Wel moet je - afhankelijk van de termijn - een stuk rustiger aan gaan doen: werken, langere stukken lopen, sporten of seksen is er in veel gevallen niet meer bij. Dit geldt overigens niet als je nog geen bloedverlies hebt gehad.

Lees meer: Deze dingen - die niet in je bevallingsplan stonden - kunnen gebeuren...

In het ziekenhuis bleek dat mijn baarmoeder een groeispurtje had gemaakt en met een grote ruk de placenta een eind bij de uitgang vandaan getrokken had, ruim voorbij de 2-centimetermarge die aangehouden wordt voor een natuurlijke bevalling. De gynaecloog gaf me een hand en ik werd teruggestuurd voor reguliere behandeling naar de verloskundige. Die was op haar beurt - naast opgelucht om me weer te zien - ook een beetje verbaasd: meestal trekt de placenta niet meer voldoende weg als je 32 weken zwanger bent geweest. Dolgelukkig was ik! Ik hoefde niet nu al een geboortedatum voor mijn kindje te kiezen en mocht, als alles goed zou blijven gaan, haar puffend en wel zelf op de wereld gaan zetten!

Bloedbad

Ik was precies 40 weken en 0 dagen zwanger, toen ik ‘s nachts in bed iets voelde stromen. “Jaaaa vruchtwater! Daar gaan we!” riep ik opgewekt naar mijn man, toen ik uit bed sprong om het licht aan te knippen. Ik zag echter helderrood bloed langs mijn benen omlaag druppelen. Voor ik het wist zat ik in de ambulance, hing ik in het ziekenhuis aan een CTG-apparaat en kreeg ik allerlei inwendige onderzoeken. Na nog twee keer naar huis te zijn gestuurd en nog twee keer - na zeer ernstig bloedverlies waardoor mijn badkamer in locatie voor een horrorfilm veranderde - met spoed naar het ziekenhuis te zijn gereden, werd mijn bevalling ingeleid en mijn dochter gezond geboren. Via de natuurlijke weg, zoals ik zo graag had gewild. Dat dan weer wel.

Toch bleef het verhaal van de laagliggende placenta mij bij. De gynaecoloog was ervan overtuigd dat mijn placenta echt wel ver genoeg bij de uitgang vandaan lag. Het bloedverlies kon ze niet verklaren. De verloskundige was stelliger: het móest de placenta wel geweest zijn, die toch in de laatste dagen van mijn zwangerschap voor ellende had gezorgd. 

Oorzaken

Hoe het ook zij: voor een eventuele volgende zwangerschap zou dit een probleem kunnen worden. Vrouwen die namelijk eerder met een laagliggende placenta te maken gehad hebben, vrouwen die een meerling verwachten en vrouwen met een hogere leeftijd lopen meer risico. En soms heb je gewoon dikke pech. Zoals ik, met mijn 29 jaar, mijn eenling en mijn eenmalige probleem. 

Dit is slechts mijn eigen verhaal, met een aantal feiten zoals ik die van mijn medische begeleiders heb begrepen. Er zijn - wat betreft de placenta previa - heel veel verschillende verhalen te bedenken en ik weet dus zeker dat ze niet allemaal zijn zoals de mijne. Ik ben erg benieuwd naar jullie ervaringen. ​

Betty (31) is hoofdredacteur van BabyBytes. 

Ze woont in Amsterdam, is getrouwd en moeder van een zoon (september 2014) en een dochter (mei 2016). 

Reageer op dit artikel

Reacties (10) Stuur bedankje


  • CupCakejuh

    Ik had ook een laag liggende placenta tijdens mijn zwangerschap. Deze lag gelukkig niet voor mijn baarmoedermond. Wel liep ik vanaf week 29 bij de gynaecoloog ivm een groei achterstand van de buik van onze dochter. We moesten 2 keer per week naar het ziekenhuis voor groei echos en ook werd de druk van de navelstreng elke keer gemeten. Uiteindelijk ben ik met 36 weken ingeleid omdat ik het weekend ervoor minder leven voelde. Achteraf ben ik zooo blij dat ze dat gedaan hebben.

    Want na de geboorte kwamen ze erachter dat ik een placenta bilobata ( twee stukken placenta ) /previa had en dat de navelstreng via de vliezen binnen kwam ipv bij de placenta. Dus we zijn zo blij dat ze gezond geboren is want dit had heeel erg fout kunnen aflopen!

  • CupCakejuh

    Ik had ook een laag liggende placenta tijdens mijn zwangerschap. Deze lag gelukkig niet voor mijn baarmoedermond. Wel liep ik vanaf week 29 bij de gynaecoloog ivm een groei achterstand van de buik van onze dochter. We moesten 2 keer per week naar het ziekenhuis voor groei echos en ook werd de druk van de navelstreng elke keer gemeten. Uiteindelijk ben ik met 36 weken ingeleid omdat ik het weekend ervoor minder leven voelde. Achteraf ben ik zooo blij dat ze dat gedaan hebben.

    Want na de geboorte kwamen ze erachter dat ik een placenta bilobata ( twee stukken placenta ) /previa had en dat de navelstreng via de vliezen binnen kwam ipv bij de placenta. Dus we zijn zo blij dat ze gezond geboren is want dit had heeel erg fout kunnen aflopen!

  • Mich83

    Ik heb ook een laagliggende placenta gehad in mn vorige zwangerschap. Bij mij lag ie helemaal over de baarmoedermond heen. Heb regelmatig in het zkh gelegen met ruim bloedverlies. Pff was een heftige tijd met veel onzekerheid. Heb een spoedkeizersnede gehad en ook hier complicaties gekregen door de ligging van de placenta. Na de OK bloedtransfusie gekregen. Wat was ik blij dat ik na de keizersnede van de placenta en onzekerheid af was. Ben met 36.2 bevallen van een gezonde zoon. Heb er wel een trauma aan overgehouden.

    Nu weer zwanger, voorafgaande aan de zwangerschap een aantal gesprekken en onderzoeken gehad met gyneacoloog van academisch ziekenhuis. Alles op een rijtje gezet en groen licht gekregen. Vond het erg fijn om deze gesprekken gehad te hebben om weer een zwangerschap an te durven.

    Nu bij deze zwangerschap in het begin weer pech gehad. Weer een placenta previa. Veel onrust en stress erover gehad om weer hetzelfde mee te moeten maken. Ook met 16 wkn weer een beetje bloedverlies gehad. Maar gelukkig is ie weg geschroven van de baarmoedermond door de groei van mn baarmoeder. Wat was dat een opluchting!!! Geen previa dit keer! Ben nu 27 wkn zwanger. Over 4 wkn weer placenta controle.

  • Betty

    Jeetje wat een heftig verhaal! Ik moet zeggen dat ik er kippenvel van krijg om al jullie ervaringen te lezen. Gelukkig is het geen previa deze keer, hopelijk schuift ie netjes weg! Ik duim voor je!

  • Sun-after-the-rain

    Ikzelf had ook een laagliggende placenta bij mijn eerste zwangerschap. Hij zat net naast de baarmoedermond. Ik had rond de 20 weken een kleine bloeding en op de echo was er een bloedklontertje te zien bij de placenta. Tot dan toe was de gyneacoloog nog niet bezorgd. Ik moest wel opletten voor bloedingen. Een natuurlijke bevalling was nog steeds mogenlijk. Maar toen ik bij 39 weken weeën begon te krijgen heeft de placenta, zonder dat ik het wist, een stuk losgelaten. We zijn naar het ziekenhuis vertrokken zonder argwaan wat ons nog te wachten stond. In het ziekenhuis een warm bad genomen en toen begon het.

    Mijn water brak, ik stond recht uit het bad en er viel een enorme bloedklonter uit gevolgd door veel bloedverlies. Dit was om 3u 'smorgens. Het hoofdje bleef te hoog steken na verschillende uren weeën en bloedverlies. Ik moest op mijn zij blijven liggen voor de baby. Uiteindelijk werd toch beslist om een spoedkeizersnede uit te voeren. Het duurde gewoon te lang. Om 10u15 werd ik dan naar de operatiekamer gereden, wenend van de pijn. Ik had nog geen, of heel weinig, pijnstilling gekregen. In de operatiekamer kreeg ik dan eindelijk een epidurale verdoving, welke enorm pijnlijk was wegens mijn voortdurende weeën en ik moest nog steeds blijven liggen op mijn zij. De keizersnede is ondanks alles toch goed verlopen. Mijn dochter had wel veel bloed binnengekregen. Haar maagje moest leeggepompt worden en ook in het meconium werd er bloed gevonden. Ikzelf kreeg 4 of 5 zakjes bloed. Gelukkig is alles nu, bijna 5 jaar later, goed met ons. Maar ik heb wel angst voor een 2de. Misschien was dit gewoon pech, maar het was zo een enge ervaring.

  • Mich83

    Gaan jullie ondanks de angst wel voor een tweede proberen?

  • Betty

    Pfff, kippenvel! Wat lijkt me dat eng allemaal! Ik kan me heel goed voorstellen dat je huiverig bent voor een tweede. Ik moet zeggen dat dit hele verhaal me er wel echt van weerhoudt om ooit een derde te overwegen...

  • mama~van~M~L

    Wat een herkenbaar verhaal om te lezen. Ik zit momenteel in precies hetzelfde schuitje. Naast mijn baarmoederverzakking heb ik ook een laagligg de placenta en ben nu 27 weken zwanger. Ik vind het verschrikkelijk om niet te weten hoe je straks gaat bevallen. Zoals je zegt, met 32 weken moet ik ook een echo om te kijken of de zaken zijn veranderd. Maar het maakt je ontzettend onzeker.. Ook ik heb al meerdere keren wat bloedverlies gehad. Maar tot nu toe niet ernstig. Hoop ook dat dat zo blijft, want het lijkt me verschrikkelijk eng. Dit is mijn vierde zwangerschap en mijn eerste met al deze complicaties. Zo zie je maar weer. Elke zwangerschap is anders.. Dank voor je verhaal!

  • Mich83

    We lopen gelijk in de zwangerschap....zag je berichtje in week 26 en heb daar op gereageerd! Weet niet of je het gezien hebt!?

  • Betty

    Je kan je daar druk om maken he! Heel jammer, want in 9 van de 10 gevallen trekt de placenta dus ver genoeg weg, waardoor er helemaal geen sprake meer is van een laagliggende placenta. Houd je daar dus maar aan vast! Fijne rest van je zwangerschap gewenst! Ik duim voor je!

Populaire topics
Populaire blogs

Babynamen zoeken

Jongensnamen | Meisjesnamen | Populairste namen