Volg ons overal!

Luciënne is zwanger van de man van haar beste vriendin

Luciënne is zwanger van de man van haar beste vriendin

Soms komen we bij de BabyBytes-blogs zo’n bijzonder verhaal tegen, dat we hopen dat we dat aan meer mensen mogen vertellen. Gelukkig wilde schrijfster Jennifer én haar beste vriendin Luciënne meewerken aan een interview.

Luciënne is namelijk bewust alleenstaande moeder en zwanger geworden van de man van haar beste vriendin Jennifer, die sperma gedoneerd heeft. Gisteren mochten we het bijzondere verhaal van Jennifer al lezen, zij vertelde waarom zij en haar man ervoor hebben gekozen sperma te doneren aan Luciënne. Vandaag laten we haar aan het woord. Waarom wilde ze bewust alleenstaande moeder zijn en zijn haar gevoelens voor de man van haar beste vriendin veranderd, sinds ze zwanger van hem is?

Knoop doorhakken

“De echte knoop om BAM (bewust alleenstaande moeder, red.)  te worden heb ik aan het begin van het jaar doorgehakt, echter is het iets waar ik al jaren over denk en waar ik ook met vrienden en mijn ouders regelmatig over gesproken heb. Het is dan ook voor niemand een verrassing dat ik heb besloten er gewoon voor te gaan.” vertelt Luciënne.

Ze is in de laatste maanden van haar master pedagogische wetenschappen, woont al jaren met haar twee konijnen en hond. “Ik zorg al ruim tien jaar voor andermans kinderen en heb eigenlijk altijd geweten dat ik ze zelf ook wilde hebben. Mijn droombaan is niet de job van orthopedagoog waar ik nu nog even hard voor studeer maar die van moeder.”

Geen relatie

BAM worden is niet een beslissing die je zomaar even maakt. “Natuurlijk heb ik ook nagedacht over andere manieren om een kind te krijgen, vooral over de meer voor de hand liggende manier van samen met een partner. Maar om eerlijk te zijn stond een partner mij eigenlijk nooit zo aan en vond ik het niet fair tegenover hem of het eventuele kind om er alleen aan te beginnen om moeder te kunnen worden. Relaties hebben mij nooit zo geïnteresseerd (waarschijnlijk ook omdat ik zelf uit een minder leuke thuissituatie kom) en je neemt geen man enkel en alleen omdat je graag kinderen wil.”

Keuze voor de donor

“De keuze voor de donor, dat was voor mij een heel proces waar ik de nodige jaren mee heb lopen worstelen,” vertelt Luciënne, “Er waren in mijn ogen een hoop voordelen van het hebben van een onbekende donor (een echt anonieme donor kennen we niet meer in Nederland sinds het donorpaspoort is ingevoerd). Ik vond het vooral een prettig idee dat de donor zich niet zomaar kan bemoeien met de opvoeding. Toen ging ik mij echter afvragen wat er zou gebeuren als mijn kind mij straks vraagt 'mama heb ik ook een papa?' Ik zou het niet over mijn hart kunnen verkrijgen hem of haar te moeten antwoorden dat ik niet wist wie die man was. Al die vragen die mijn kind zou hebben, zouden onbeantwoord blijven. Pas als hij of zij zestien jaar zou worden zou de mogelijkheid er zijn in contact te komen met de vader en dan nog blijkt dat dit lang niet altijd lukt. Ik zou niet willen dat mijn kind zich rot zou voelen omdat hij of zij niets weet van zijn/haar herkomst. Met een bekende donor is dit allemaal goed te bespreken en kun je hier ook afspraken over maken. Ik vind het zelf ook prettig om te weten wie de biologische vader van mijn kind is. Mijn voorkeur ging uiteindelijk dus uit naar een bekende donor.”

Afspraken

Jennifer, haar man en Luciënne hebben uiteraard uitvoerig en tot in de kleinste details gesproken over het donorschap: “Het zal me niets verbazen als mijn lieve vrienden helemaal gestoord van mij werden zo nu en dan. In het begin doordat ik maar liep te dubben of ik wel niet voor een bekende donor wilde gaan. Toen die knoop eindelijk door was gehakt moest alles worden besproken. Wat gaan we vertellen? Wat vindt jullie familie ervan? Wat hebben jullie voor verwachtingen van mij? We hebben besproken wat ieders wensen zouden zijn, waar het kindje naar toe zou gaan mocht ik te komen overlijden. Ook zijn er afspraken gemaakt over de rol die de vader in het leven van het kind zou spelen.

We hebben gepraat over de vriendschap, hoe deze situatie ons leven voorgoed gaat veranderen en wat we daarvan vinden en keer op keer kwamen we tot de conclusie dat het allemaal overkomelijke hobbels waren. Wat voor mij het belangrijkste is, is dat mijn kind wel zonder vader opgroeit maar in de wetenschap dat hij/zij wel een vader heeft, ook al deelt deze niet in de zorgen. En aangezien hij altijd heeft gezegd een mannelijk rolmodel/vaderrol te willen vervullen in het leven van mijn kind (ongeacht wie de biologische vader zou zijn) denk ik dat de kleine op die manier niets te kort komt. Ik weet dat ik na een hoop wikken en wegen een een berichtje stuurde: 'ik heb jullie altijd als familie gezien, laten we het officieel maken!' Daarmee was de eerste stap gezet.”

Raak!

Zwanger worden was geen probleem: “Patsboem dan ben je zwanger, in één keer raak en dat terwijl ik me zoveel zorgen maakte dat het maanden zou gaan duren. Het is nog erg pril en ik vind het enorm spannend. Niet het moederschap zelf, maar toch is er een angst dat er tijdens de zwangerschap wat mis zou gaan. De mensen die ik over mijn zwangerschap heb verteld zijn ontzettend enthousiast, dit waren ook wel de mensen die ik van te voren had gepolst wat ze er van zouden vinden. Echt alleenstaand ouderschap is onmogelijk, een sociaal netwerk is super belangrijk. Dat is de voornaamste reden waarom ik eerst de mensen die voor mij belangrijk zijn in mijn leven en die ik een rol zie spelen in het leven van mijn kind gevraagd heb wat ze er van zouden vinden wanneer ik daarvoor zou gaan. Alle positieve reacties gaven mij ook de moed om het gewoon te doen! Wat me het meest bijstaat is iets wat me laatst werd gezegd: 'als er iemand is die een kind MOET krijgen dan ben jij het wel!'

Rol van de vader

Jennifer en haar man zijn uiteraard meer betrokken bij deze speciale zwangerschap. Wat mij betreft worden ze ook een beetje ouders. Het klinkt misschien raar maar het voelt enorm goed en vertrouwd. Ik voel mij ontzettend rijk en geliefd met zulke mensen in mijn leven. Zij zullen ook altijd een belangrijke rol spelen in het leven van mijn kind en hebben ook aangegeven voor hem/haar te willen zorgen mocht mij ooit iets overkomen. Het is fijn om te weten dat de kleine dan in een warm nest beland en bij familie. Daarnaast is Jen ook mijn vraagbaak voor alles wat ik wil weten over de zwangerschap, moet ze mee naar alle gesprekken met de verloskundige, cursussen en mag ze mijn hand vasthouden tijdens de bevalling!

Gevoelens

“Mijn gevoelens tegenover Jennifer en haar man zijn door mijn zwangerschap niet veranderd,” legt Luciënne uit, “Ik heb altijd al warme gevoelens gehad voor dit gezin. En voor zover ik dat kan beoordelen is dat wederzijds. Speciale vrienden zoals deze brengen licht in je leven. Iets waar ik niet veel van had toen ik het moeilijk had. Je mag in je handen knijpen als je ooit mensen tegenkomt die zoveel voor je over hebben. Dat doe ik ook, ik koester deze vriendschap. Hoe je het ook went of keert, familie waren ze toch al! Ik zou me geen leven zonder hen kunnen voorstellen! Om nog maar te zwijgen over de kinderen waar ik helemaal gek op ben! Ik kom regelmatig langs om er 1, 2 of 3 op te halen. 'Ja ik breng ze wel weer thuis....' soms duurt het alleen een heel weekend ;-) Mijn kind mag van geluk spreken dat hij of zij zulke leuke 'half-brusjes' heeft. Ik denk dat dat het leven enkel kan verrijken.”

Zwangerschap

“De zwangerschap verloopt goed, ik zit nog in het prille begin. Over een kleine week heb ik de eerste afspraak bij de verloskundige. Ik kijk er erg naar uit om de kleine te zien. Of het een jongen of een meisje wordt, weet ik nog niet en dat wil ik ook niet weten. Al zou het er met drie hoofden uitkomen ik zou er toch onvoorwaardelijk van houden ;-). Het enige kwaaltje waar ik last van heb is vermoeidheid, ik kan uren slapen overdag als ik de kans krijg! Dat is niets voor mij want ik ben niet zo'n slaper.”

Toekomst

Tot slot vroegen we Luciënne naar haar toekomst: “Hoe ik de toekomst voor me zie? Met een hoop liefde, vreugde en gezelligheid. Ik denk dat deze gebeurtenis de band tussen ons alleen maar hechter gaat maken. Het is niet in woorden uit te drukken hoe dankbaar ik deze lieve mensen ben dat ze dit voor mij hebben willen doen. Zoals ik al eerder zei, ik voel me enorm rijk en geliefd door deze situatie. Ik prijs mijzelf gelukkig met zulke geweldige vrienden. Ik heb dan wel geen partner maar ik heb nog nooit ergens alleen voor gestaan en ik weet dat zei er altijd voor mij en de kleine zullen zijn! Evengoed als ik altijd voor hen en hun drie geweldige kinderen klaar zal staan.”

Geen problemen, alleen mogelijkheden

Ze voegt hier nog aan toe: “ik begrijp best dat mensen zich afvragen hoe onze situatie precies in elkaar zit, maar de enige reden die ik kan voorzien waarom mijn vrienden, hun kinderen, mijn kleintje of ik in een vervelende situatie zouden belanden is als wij, of de 'binnenste cirkel' er een probleem van zouden maken of het zouden verzwijgen als ware het een taboe. Dit zijn echt wel de dingen waar we uren lang over gepraat hebben. Ik zie voorzie daar geen problemen in, enkel oneindige mogelijkheden!”

Wij hebben heel veel bewondering voor de hechte vriendschap van Luciënne en Jennifer en we wensen ze alle geluk toe tijdens de zwangerschap.

Heb je ook een bijzonder verhaal te vertellen over je kinderwens, zwangerschap of kindje? Stuur dan een mailtje naar betty@babybytes.nl of maak een account aan en plaats hem op je eigen blog-pagina!

Reageer op dit artikel

Reacties (2) Stuur bedankje


Populaire topics
Populaire blogs

Babynamen zoeken

Jongensnamen | Meisjesnamen | Populairste namen