Je kind 'straffen', hoe pak je dat aan?

Je kind

"Als je nu niet aan tafel komt dan zwaait er wat!!" Geen idee wat er zou zwaaien, maar het maakte genoeg indruk op me om dan toch maar aan tafel te komen. Ik was best een braverikje dus ik was snel onder de indruk en kreeg maar weinig straf. Maar er zijn natuurlijk een hoop kinderen waarbij 'dan zwaait er wat' helemaal niets zal doen. Wat dan?
 
Persoonlijk ben ik niet erg voor straffen of het geven van consequenties. Dat wil niet zeggen dat ik er op tegen ben, maar er zijn veel manieren die positiever zijn en beter werken: complimenteren, afleiden, belonen, negeren etc. Maar soms ontkom je er niet aan. Soms is het nodig om een kind te laten ervaren dat een bepaalde consequentie tegenover bepaald gedrag staat, omdat dat gedrag nou eenmaal echt niet kan. 

Welke consequentie of straf is passend? 

Maar hoe dan? En welke consequentie of straf is dan passend? Dat is soms nog best een puzzel. Daarom hier wat richtlijnen waar je rekening mee kunt houden als je 'straf' wilt geven.

  • Geef van te voren minstens 1 waarschuwing zodat je kind weet wat het kan verwachten als hij of zij het gedrag (en dan goed omschrijven welk gedrag) nog eens laat zien. 
  • Spreek je kind van dichtbij aan, op ooghoogte en met rustige stem (op die manier heb je namelijk de meeste kans dat de boodschap ook echt is aangekomen). En leg uit dat hij/zij een consequentie krijgt en waarom.
  • Houd rekening met de leeftijd van je kind: Voor een kind van 3 is 3 minuten op de gang meer dan genoeg (dat voelt namelijk al eindeloos voor een kind).
  • Ik zou zeker bij kinderen onder de 10 jaar, er zo veel mogelijk voor zorgen dat de straf direct wordt uitgevoerd. Hoe langer je namelijk wacht met het uitvoeren van een straf, hoe minder het kind nog begrijpt waar het om gaat. En wat je juist wilt is dat je kind van de straf leert en het ongewenste gedrag niet meer laat zien. 
  • Probeer een consequentie te geven met een bruggetje naar het ongewenste gedrag, dat maakt de leerervaring duidelijker voor een kind. Bijvoorbeeld: gaat je kind schelden omdat het spelletje op de tablet niet lukt dan kun je er voor kiezen om de tablet, na een waarschuwing, even weg te leggen.
  • Een consequentie of straf moet indruk maken maar natuurlijk niet traumatisch zijn! Heel duidelijk: fysieke straffen en opsluiten vind ik niet kunnen. Een consequentie moet iets zijn dat het kind niet leuk vindt, anders heeft het geen zin. Een tiener naar haar kamer sturen terwijl ze daar het liefste zit, is geen straf. 
  • VOER HET UIT! Dan ben je namelijk betrouwbaar en weten ze wat ze aan je hebben. Als je na een laatste waarschuwing nóg een laatste waarschuwing geeft... en nóg een... dan kun je beter niets zeggen. Dat zijn namelijk loze dreigingen en dat hebben kinderen héél snel door. En dan gaan ze uitproberen, en nog meer, en nog meer.

'Dreig' dus alleen met consequenties waar je achter staat en die je uit wilt (en kunt) voeren als het nodig blijkt.

Samen leren omgaan met negatief gedrag en hoe erop te reageren is grotendeels een kwestie van gevoel en gezond verstand. Zet hem op en weet dat je niet alleen bent. Op ons forum kun je stoom afblazen als dat nodig is en ervaringen met andere moeders bespreken mocht je daar behoefte aan hebben.

Straf jij je kind wel eens? En wat doen je dan?

Rosanne van der Laarse is moeder van twee heerlijke druktemakers en dus ervaringsdeskundige op het gebied van 'ouder zijn'. Ze weet hoe ongelofelijk lastig opvoeden kan zijn, zelfs als alles redelijk 'naar behoren' gaat. Ook weet ze door ruim 13 jaar ervaring in de Jeugdzorg dat dat nog maar het begin kan zijn, en dat veel ouders voor veel grotere uitdagingen staan.

In 2014 is ze gestart met haar praktijk De Kinder- en Opvoedcoach; waar ze coaching en training geeft aan kinderen, jongeren en ouders. Haar missie is haar bijdrage te leveren aan meer gelukkige gezinnen in dit land. Dat geluk zit vaak in de kleine dingen.

Reageer op dit artikel

reacties (4) Stuur een bedankje


  • Shrimp

    Key is ook zelf je rust bewaren. Straffen kan heel goed maar niet uit boosheid. Grenzen stellen, consequenties hanteren moet uit liefde zijn. Ik probeer altijd actie te ondernemen voor ik denk GRAAAAHHHHH want die momentjes heb ik ook wel met een 4 en 2 jarige (en een baby ..maja daar heb je nog weinig mee te stellen he haha) en zachter praten ipv gaan schreeuwen ofzo. Goed voorbeeld doet ook goed volgen, denk ik dan maar

  • rlyblue

    Mee eens met het artikel. Wat MissLady2 zegt doe ik inderdaad ook. Blijft hij met zijn autootje keihard tegen mijn voeten aanrijden, gaat die even de kast op. Blijft hij op zijn krukje klimmen om bij spullen te komen waarvan hij weet dat hij er niet aan mag zitten, gaat het krukje de kast op. En als hij fysiek dingen doet die niet mogen, zoals bijten, krabben, slaan of gillen dan wordt het de supernanny methode. Dan gaat het kussen op de grond en mag hij daar twee minuten op afkoelen, gevolgd door uitleg en een knuffel. Meestal is het kussen op de grond leggen al genoeg om hem direct te laten stoppen, zo'n hekel heeft hij eraan. Maar soms heeft hij ook gewoon afkoel tijd nodig (en mama soms ook).

  • Sharon

    Ik denk dat je als ouder zijnde ook enigzins naar het kind moet kijken alvorens je straft of risico's oplegt.