Volg ons overal!

Elisa is single moeder: 'haar vader heeft haar nog nooit gezien'

Elisa is single moeder:

Als ik naar het contact tussen mijn man en onze kinderen kijk, kan ik me niet voorstellen dat er moeders zijn die alles alleen moeten doen. Toch zijn er veel vrouwen die er in de opvoeding echt alleen voor staan. Eén van hen is Elisa (27), die sinds kort alleenstaande moeder is van haar dochter (1).

“Ik kende mijn ex ruim een half jaar via een gezamenlijke vriendin, toen mijn menstruatie opeens uitbleef. Ik vertelde hem dat ik niet ongesteld was geworden en een zwangerschapstest wilde gaan doen. “Als jij zwanger bent, laat je het weghalen!” zei hij. Dat was ik niet van plan en toen is hij weggegaan en heeft hij vrijwel al het contact verbroken.”

Elisa heeft er nooit over getwijfeld of ze de zwangerschap voort wilde zetten of niet. “Het was voor mij meteen duidelijk: dit kindje zou er zeker komen! Ook had ik ergens de hoop dat mijn ex bij zou draaien. We hebben het wel eens over kinderen gehad. Dat we daar in de toekomst wel voor open stonden. Helaas was hij niet voor rede vatbaar. Hij wilde zijn studie afmaken, nog veel reizen en stond voorlopig nog niet open voor ‘een volgende stap’. ‘Als jij het kindje wilt houden, moet je dat zelf weten. Ik wil er niets mee te maken hebben.’”

Hulp

De zwangerschap verliep helaas niet zonder problemen. Elisa had erg veel last van misselijkheid en bekkeninstabiliteit. “Ik kon niets meer in het laatste trimester. Ik ben vanaf dertig weken zwangerschap weer bij mijn ouders in huis gaan wonen. Zonder hen had ik het echt niet gekund. Ik ben ze zo dankbaar voor hun hulp! Mijn ouders hebben mijn keuze voor het kindje ook nooit veroordeeld. Ze zeiden meteen dat ze me zouden helpen waar ze konden, en dat hebben ze dus gedaan.”

“Het was een warme dag in augustus toen Valérie werd geboren. Ik herkende het gezicht van haar vader direct in haar pasgeboren snoetje. Dat was wel even een pijnlijk besef, dat degene waar ik het allermeest van hield in de hele wereld zoveel leek op iemand die me zo’n pijn had gedaan. Desondanks hadden we een heerlijke start. Valérie deed het geweldig en ik genoot van ieder moment. Hoe zwaar de zwangerschap ook was, de eerste periode met haar was fantastisch."

Knalroze kraamweek

"Toch heb ik na de knalroze kraamweek nog even een moeilijke tijd gehad. Het deed me heel veel om te beseffen dat mijn ex niets met zijn dochter te maken wilde hebben. Ik heb hem na Valérie’s geboorte nog een aantal keer berichtjes en foto’s toegestuurd, maar daar heb ik nooit meer een reactie op gehad. Dat hij niets met mij te maken wil hebben vind ik best. Maar dat hij zijn dochter - mijn prachtige, kleine meisje - zo afwijst, vind ik hartverscheurend.

Valérie is inmiddels een echte dreumes. Ze ontwikkelt zich als een trein. Ze kon lopen toen ze tien maanden was en spreekt al enkele woordjes. Ik vind het soms echt wel zwaar om er alleen voor te staan. Vooral de nachten (Val wordt nog steeds regelmatig wakker ‘s nachts) breken me soms op. Maar ik probeer vooral de voordelen van het single moederschap te zien: ik heb zelf haar naam uit mogen kiezen, ik bepaal de opvoeding en ik merk dat onze band bijzonder sterk is, omdat wij alleen elkaar hebben.”

Elisa ziet de toekomst zonnig in: “Valérie en ik redden ons goed samen. Mijn ouders springen bij waar mogelijk en verder gaat Val naar het kinderdagverblijf als ik aan het werk ben. Ik hoop oprecht dat haar vader zich in de toekomst bedenkt en alsnog contact met haar opneemt. Hij heeft mij ontzettend gekwetst, maar het lijkt me voor haar heel belangrijk om te weten van wie ze haar prachtige krullen heeft.”

Lees meer: Help! Mijn man is vader! 

Over een nieuwe partner is ze echter duidelijk: "Die moet absoluut ook voor Valérie kiezen! Ik heb sinds haar geboorte een keer gedate, maar dat werd niets. Toen hij erachter kwam dat ik al een dochter had, veranderde de sfeer al snel. Jammer, maar mijn dochter staat absoluut op de eerste plaats. Haar ene ouder heeft haar al laten vallen, ik zal er álles aan doen om haar nooit teleur te stellen!"

Reageer op dit artikel

Reacties (7) Stuur bedankje


  • Dbje

    Respect , mooi verwoord inderdaad alleenstaand mama met dreumes is moeilijk

    Zelf ben ik net 25 en alleen staan van een dreumes mijn ex en ik ginge 3 maande toen ik perongeluk zwanger bent geraakt en met 12weken pas achter kwam toen ik het hem vertelde wou hy er niet over hebe en zei dat ik naar huis moest gaan hy zei hy er altijd voor me zou zijn eenmaal in de trein terug naar huis 2uur reizen kreeg ik een apje hy niks met me t make wilt hebben en okk niet met t kind zijn zoontje inmiddels Stijn ,ik woonde toen by mijn opa en oma en ze hebben me gelukkig door alles heen gesleept de eerste half jaar van mijn zoontjes leven hebe ze me goed geholpen ook in de nacht , nu eenmaal jaar verder wel op mezelf gaan wonen en een nieuwe vriend gekregen die gelukkig mijn kleine draakie wel acepteerd en ziet als eigen maar toch is t wel anders mijn vriend en ik zien elkaar 4 dage in de week maar ik ga altijd eruit als me zoontje komt snachts en soms mis ik dat wel als je dan kijk naar gezinnen zie die wel gelukkig zijn met echte papa en mama die er elke avond zijn voor hun kindjes

    Mijn beste vriendin is ok alleenstaand en ook zoontje we treken dan ok veel op haar zoontje is 1 maand jonger dan de mijne we doen veel met ze 4e vakanties enzo

  • nicelinda

    Ik weet hoe het is ik kreeg een relatie met een man die bleek getrouwd te dzijn maar toen ik dat wist was ik al in verwachting van mijn dochter maar hij liet me in de steek of kwam weer eens opdagen wanneer hij dus eigenlijk zeg maar zin had in sex zogenaamd aandacht geven en zogenaamd om me geven. Toen heb ik hem een half jaar niet meer gezien ik was het beu ik heb een relatie gekregen met een andere lieve jongen daar kwam mijn ex achter en ineens wilde hij me hebben etc een heel gedoe gehad met twee keer blijf van mijn lijf huis gezeten met mijn dochter door haar echte vader maar inmiddels ben ik nog steeds erg gelukkig met mijn huidige vriend ondertussen is helaas mijn moeder overleden maar nu gaat het goed met me en ben ik 34 weken zwanger van een zoontje mijn vriend heeft mijn dochter van begin af aan geaccepteerd

  • Shrimp

    Respect, word er altijd naar van als mensen maar roepen "haal het weg" bah zeg. Alsof het niks is. Echt respect voor alle moeders die de keuze vóór het leven maken

  • china dad

    Als hij klaar is met studeren en reizen, denk ik dat de kans groot is dat hij contact zoekt. En dan mag hij zijn dochter uitleggen waarom hij er niet was... Niet makkelijk, maar zijn eigen schuld.

  • Mabel

    Heel mooi geschreven. Jouw verhaal geeft hoop, dankjewel! Ik kom er hoogstwaarschijnlijk ook alleen voor te staan. Het is voor mij goed om te horen dat het zeker niet onmogelijk is!

  • Indomommy

    Hallo

    Allereerst vind ik erg knap dat je dit met ons willen meedelen.

    Hier heb je nog 1 de slachtoffer

    Tja.. Waar moet ik beginnen. Ik had eerder 7 jaar relatie gehad met iemand, hier heb ik een dochtertje van. Ze is nu inmiddels al 8 jaar. Toen ze 1.5 jaar was besloten we uit elkaar te gaan.

    De omgangsregeling was goed geregeld. En 3 jaar later kwam ik mijn grote liefde tegen, waar ik gek op was sinds middelbare school en ik heb nooit gedacht dat wij een klik hebben dat hij mij zou accepteren dat ik een kindje had. Want hij heeft zelfs ook 2 meiden. Waarvan 1 dochter door omstandigheden geen contact meer had.

    En die andere heeft hij wel omgangsregeling. we hebben gedate, verliefd en we hebben relatiee gekregen. Gelukkig konden onze dochters heel goed samen opschieten. Ze lijken wel zusjes van elkaar.

    Kijk.. Tuurlijk horen relatie ups en down. mijn vriend had me afgelopen jaar in oktober mij ten huwelijk gevraagd en we zouden samen een huisje kopen. 2 wkn later bleek dat ik zwanger was. Hij was zeer emotioneel en tegelijkertijd blij( dat denk ik)

    Maar goed.. Tot dat we bij de 20 wkn echo zijn en werd het geslacht bekend gemaakt.. Het wordt een MEISJE.. Best heel raar maar we werden beide ff teleurgesteld.. misschien omdat wij zelf al een dochters hebben en zou leuk zijn als een jongetje wordt. Maar goed mijn hormonen speelde toen heel erg mee. Hij kon dat heel moeilijk accepteren dat het weer een meisje wordt. ( dat merk ik aan hem)

    Sindsdien doet mijn vriend heel erg afstandelijk. Geen interesse meer, voel geen liefde.

    Mijn bloeddruk werd steeds hoger en had last van zwangerschap kwaaltjes.

    Op dat moment woonde we nog niet samen. Hij woonde bij zijn moeder huis en ik op mijn eigen appartement.

    Hij wilde nog niet samenwonen omdat hij ruimte nodig had om na te denken. ( dat zegt ie)

    29 juni 2016 was ik uitgerekend.

    2 weken voordat ik uitgerekend was, hebben we elkaar niet meer gezien, we hebben alleen maar geappt, best raar want we wonen toch in hetzelfde stad. Hij kwam niet meer langs.

    Hij vroeg me alleen via de telefoon hoe met me gaat. En das it..

    Toen was de moment aangebroken.. Op 27 juni 2016..Waar ik bang voor was... Mijn oudste dochtertje lag in bed, en ik had ergere buikpijn. Ik had geen idee dat het weeën was. Of voorweeen was.

    Ik ging onder de douche om die pijn te verzachten en bleek dat mijn vliezen zijn gebroken zonder dat ik het wist.

    Toen belde ik de verloskundige op en ze kwam 20 min aan.

    In die 20 min was ik alleen, met weeën. Ik was ook zoo boos op mijn vriend dat hij er op dat moment er niet was

    Toen belde ik mijn zusje op of zij wilde komen. Het plan was: Stel dat ik vanavond/ nacht in ziekenhuis moet gaan bevallen .Dat er iemand bij mijn andere dochtertje is.

    In dat 20 min dat ik op me verloskundige moest gaan wachten was een hel en pijnlijk..

    Toen kwam verloskundige, en ik voelde al iets bij me bekken... Mijn verloskundige vertelde dat ik op de bank moest gaan liggen en dat ik meteen mag gaan persen.

    Tussendoor heeft mijn zusje mijn vriend opgebeld dat ik aan het bevallen bent.

    Na een paar x persen kwam mijn dochtertje op de wereld. Op de bank, met mijn zusje, moeder, verloskundige en kort daarna haar vader.

    De gedurende bevalling was maar 30 min.

    Kraamtijd.

    2dagen later kreeg ik een vervelende nieuws. Mijn vriend ( de vader van mijn jongste dochtertje) is vreemdgegaan met iemand die ik nog kent. En hij is heel erg gelukkig met haar, ze zijn verliefd.

    Daar gaat mijn roze wolken... Vandaar dat ik hem.2 weken voor de bevalling niet heeft gezien en dat hij te laat was bij de bevalling.

    Toen viel een kwartje bij me.

    En ben blij dat ik meteen na me bevalling naar de gemeente huis kan gaan om haar aan te geven. Ik heb haar alles op mijn naam staan. En ik heb alle recht op haar.

    De vader heeft hij haar niet erkend.

    Kort daarna dat mijn dochtertje nog niet eens een maand is, hoorde ik dat mijn ex samen gaat wonen met zijn huidige vriendin en ze hebben samen een huis gekocht. En ze hebben elkaar tatoeages gezet.

    Ik snap het gewoon niet, hij kiest gewoon haar boven dan zijn eigen bloed dochtertje.

    Geloof me.. Ik zit zoo in een onzekerheid, met de vragen in mijn hoofd? Wat heb ik gedaan? Waarom is hij vreemdgegaan? Ben ik niet goed genoeg? Ik dacht wanneer hij zijn dochtertje ziet dat hij weer terugdraait? Maar helaas heb ik het mist.

    Heeft hij voor haar gekozen omdat zij 2 zoontjes heeft. En hij zelf geen jongetjes kan krijgen ( zijn huidige vriendin was mijn ex collega) zij heeft 2 zoontjes. De oudste zoontje zit nog bij me dochtertje op school. ( dus ik zie haar regelmatig) alleen haar verloofde ( waar ze kinderen van hebben is door auto ongeluk overleden) ik had nog eerbetoon en erg vind voor haar en voor haar kinderen. Maar nooit gedacht dat zij een man van mijn dromen en de vader van mijn dochtertje zou afpakken. Zij wist dat ik zwanger was van hem, waarom zou ze dat doen?

    Mijn roze wolken die ik eigenlijk moet van genieten werden een donkere wolken geworden

    Zijn huidige vriendin kwam langs mijn huis om te vertellen dat haar gevoelens voor hem niet kan uitzetten. Ten eerste hoe durf ze? En ten 2e hoelang speelt dit al af??

    Maar goed...het leven gaat door.. Vallen en weer opstaan.

    Ben blij dat mijn dochtertje alles op mijn naam staat. En zij hoeft geen vader nodig die overaal kinderen kan maken en nooit verantwoordelijkheid durven te nemen en ik kan het weten

    Want ik ben zelf zonder vader opgegroeid.

    Heden.

    Nu is mijn dochtertje 4 maanden en het gaat goed met ons.

    Ik wil geen contact meer met de vader van mijn dochtertje. Hij heeft besloten om gelukkig te zijn met zijn huidige vriendin en zijn 2 (extra) zonen dan voor zijn dochtertje.

    Btw wie wilt nou een man die 3 kinderen hebt van 3 verschillende vrouwen. Sorry hoor.. Maar als de vriendin een gezonde vrouw is dan blijft je liever uit de buurt. Maar goed heb van mijn moeder geleerd dat ik mijn oude speelgoed moet geven aan de arme kinderen geven.

    En what go round Comes around.

    Het is zijn gemist dat hij zijn prachtige mooie meid niet kan zien.

    Ik ben nu ineens alleenstaand moeder van 2 kinderen nog eens van 2 verschillende vaders die ik eigenlijk niet van plan was.

    Maar als ik naar me dochters kijkt dan ben ik mega trots. En zou geen goud willen missen. Het is een godgeschenk.

    Niet alleen is mijn jongste dochtertje de slachtoffer maar mijn oudste dochtertje ook. Want zij zag hem als stiefvader en zij is haar(stief) zusje ook kwijt.

    Het is alleen jammer nu dat ik in de vertrouwen aan een man kwijt bent en vooral als je nu 2 kinderen hebt van 2 verschillende vaders is best moeilijk om weer liefde te vinden. Maar de tijd zal het hielen.

    Wat ik wel heb geleerd is dat je dankbaar voor moet zijn wat je hebt en dat je familie hierin je steunt.

    Wij alleenstaande vrouwen hebben geen mannen nodig

    Vriendjes zullen komen en gaan maar onze kinderen blijven je voor altijd bestaan.

    Groetjes..

  • ikhouvanmijnschat

    Ohh wat erg wens je veel sterkte en weisheid, mijn nicht die heeft ook een kindje gekregen en die man heeft zijnn dochter ook niet gezien, ik denk dat joun ex een beetje teleurgesteld was vind het zo jammer dat mensen een geslacht kiezen, maar gelukkig gaat het goed met jullie je hebt geen man nodig om gelukkig te zijn ,

Populaire topics
Populaire blogs

Babynamen zoeken

Jongensnamen | Meisjesnamen | Populairste namen

3 leden zijn nu online
Lid worden