Al vanaf de zesde week van je zwangerschap zal je baarmoeder, die in feite een grote spier is, met regelmaat samentrekken. Deze samentrekkingen (ook wel Braxton-Hicksweeën, `oefenweeën` of `valse weeën`) zijn normaal gesproken onregelmatig en pijnloos. Omdat ze de baarmoederhals niet verwijden zijn ze ongevaarlijk voor de zwangerschap. Een valse wee duurt ongeveer 1 tot 2 minuten.

Deze weeën kunnen opgemerkt worden in de tweede helft van je zwangerschap, sommige vrouwen voelen het geheel niet.


Gedurende de zwangerschap trekt de baarmoeder zich regelmatig samen om een betere bloeddoorstroming door de placenta en de baby te creëren. Men denkt dat ze ook de baarmoederspieren versterken en voorbereiden voor het bevallingsproces.


Braxton Hicks contracties zijn over het algemeen niet pijnlijk, maar kunnen wel ongemakkelijk aanvoelen. Het voelt alsof je buik en onderbuik zich verharden.


Braxton Hicks contracties die in frequentie en intensiteit toenemen aan het einde van de zwangerschap kunnen verward worden met echte weeën. Vandaar ook de naam `valse weeën`. Vrouwen zijn zich vaak niet bewust van het uitzetten van de baarmoedermond. Dit kan alleen gemeten worden door een dokter tijdens een onderzoek.

Wat te Doen

Als je meer dan 4 weeën hebt, pijnvolle of pijnloze, op elk moment van de zwangerschap, of weeën die minder dan 15 minuten uit elkaar liggen moet je dit melden aan je dokter. Beantwoord de volgende vragen:

• Wanneer is het begonnen?
• Wat is de frequentie van de weeën?
• Wat deed je toen de weeën begonnen?
• Heb je nog andere symptomen zoals:
  
  • menstruatie-achtige krampen die komen en gaan
  • buikkrampen met of zonder diarree
  • rugpijn die zich uitstrekt naar de buik toe
  • vaginale uitscheiding of een duidelijk verschil in kleur
  • constante of pulserende druk op de baarmoeder

Terwijl je wacht tot de dokter terugbelt/langskomt:

• Stop waar je mee bezig was toen de weeën begonnen
• Ga op je linkerzijde liggen of ga liggen met je benen hoger dan je lichaam
• Drink 2 of 3 glazen water of sap. Contracties worden soms veroorzaakt door dehydratie uitdroging.

Deze activiteiten kunnen ervoor zorgen dat de weeën verdwijnen. Als de symptomen na een uur niet minder worden en je kan je dokter niet bereiken, ga dan naar het dichtstbijzijnde ziekenhuis voor verdere evaluatie.


Op een gegeven moment, ergens tussen de 35e en 40e week van de zwangerschap, veranderen de Braxton Hicks contracties waardoor ze de baarmoeder beginnen te verzachten en te openen. De weeën worden nu ook `indalingsweeën` genoemd. Uiteindelijk resulteert dit in de werkelijke geboorte. Als de weeën nog voor de 37e week leiden tot de geboorte dan is er sprake van een premature bevalling.


Contracties tijdens de werkelijke bevalling zijn pijnlijker, en komen met regelmaat. De weeën zullen sneller op elkaar volgen, en ze worden ook steeds intensiever.


(1823 - 1897) was een negentiende eeuwse Engelse dokter die gespecialiseerd was in verloskunde.
Hicks beschreef in 1872 de weeën die niet resulteerde in een werkelijke bevalling, nu bekend als Braxton Hicks.