|
40 Ga naar week: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 Geboren & geboorteverhalen |
![]() Lengte van je baby: 50 centimeter Gewicht van je baby: 3400 gram |



| 1: -judithsw (87) | 2: -patiently (45) | 3: -buukel (43) | 4: -assepoester1978 (42) | 5: -sonneponnetje (40) |
| 6: -linny79 (38) | 7: -marianne085 (32) | 8: -Cynthia D. (31) | 9: -maartje2010 (31) | 10: -Britjuh78 (28) |
| 11: -mellieloes (27) | 12: -angel80 (25) | 13: -june (24) | 14: -prenada (20) | 15: -bartlover (18) |

.
Het is echt een aardige gozer, maar hij belde gisteravond rond deze tijd en dat terwijl hij weet dat bart er ALTIJD om 5.15 uit moet en dan dus al ligt te slapen....het is ook niet de eerste keer dat hij dit heeft gedaan...
Ik heb hem dan ook net een sms gestuurd met de vraag of hij er a.j.b. rekening mee wilt houden...even een koekje van eigen deeg, gezien het tijdstip waarop IK het smsje heb gestuurd
. trust me, dat weegt niet op tegen de keren dat hij dit heeft gedaan, hihih...
. Mijn schoonmoeder dacht echt dat ze mij er een plezier mee deed omdat ik de hele dag alleen thuis zit...al met al, eind goed al goed, niemand gekwetst en ik mijn rust!!

alles weg de hele dag niets weer gehad wat was ik zuur gelukkig morgen afpraak bij de VK inverband met me bloeddruk en dan zien we wel wat ze zeggen wordt hier niet goed van
En wat betreft het schoonmoeder gebeuren haha daar heb ik geen last van wel van schoonzus
elke dag bellen elke dag smsen om ziek van te worden en vooral als je zo nacht achter de rug hebt.
Ik heb 3 weken geleden een lange rugwee gehad van ongeveer 40 minuten aan één stuk door. Daarvoor en daarna niet weer. Gisteren bleek ik al wel ongeveer 2 cm ontsluiting te hebben, terwijl een week daarvoor werd verteld door de gynaecoloog dat er nog geen sprake van ontsluiting was. De kleine was wel ingedaald, maar lag nog niet vast. Maar ik merk er niks van! Ik dacht dat ontsluiting altijd met (voor)weeën gepaard ging. Van stemmingswisselingen ook de hele zwangerschap geen last van gehad. Normaal ben ik 's morgens geen mens, maar nu sta ik vrolijk op en ga vrolijk weer naar bed. Zo vreemd, ik lees heel veel verhalen van stemmingswisselingen en zo...
Geen huilbuien, geen chaggie-buien, geen eetbuien, geen nesteldrang, geen weeën, geen pijntjes, enz. Hebben meerderen daar ook geen last van?!
ik kan gewoon nog goed en veel lopen dus ben ik best veel de deur uit,vd week zelfs nog een jurk genaaid voor mijn oudste dochter. maar die huilbuien herken ik wel kan je zomaar overvallen je bent niet alleen. en als je veel binnen moet blijven probeer je dan maar te bedenken dat de meeste geboortes altijd goed gaan,het is gewoon de grootste angst van elke vrouw,dat er wat mis kan gaan,dat die dingen door je hoofd gaan is heel normaal,daar heb jij niks aan maar er zijn er nog vele met je hoor
ik had het bij mijn eerste heel erg dan zei mijn vader tegen me het is net als met vliegtuigen als ie goed land( wat de hele dag om de minuut gebeurt) hoor je niks maar een crash die er bijna nooit is word heel lang uitgemeten in het nieuws,en dat vond ik altijd wel een goede vergelijking en heb het geprobeerd te relativeren en me er bij neer gelegd dat dat huilen en emoties er nu eenmaal bij horen,ook al is dit nu me 3de,ik ben wat sneller aangebrand of jankerig
wat dat aan gaat moeten wij vrouwen daar allemaal doorheen,en het enigste wat je kan doen is je bedenken dat het er bij hoort en proberen je gedachten te verzetten. nou ja sterkte iedreen hier met de laatste zware loodjes,ik kan mijn meisje er nu ook wel uit staren hoor!!!!!!!!!!!!!!!!!


Mijn hummeltje is vanaf 34 wkn ingedaald en lag toen al vast. Omdat ik al vanaf 24 wkn veel harde buiken had, moest ik meer bedrust nemen omdat ik de 37 niet zou halen. Tot week 39 was de verwachting dat ie ieder moment zou komen, ook omdat het kindje flink is en ik veel voorwerk heb gehad. Nu ga ik dus overtijd!!!!Ik probeer maar rationeel te zijn, uiteindelijk weet je nooit echt precies wanneer zaad en eicel zijn samengekomen. Heb je een koe of een hond wel eens horen klagen over tijd te lopen....Wij als mens richten ons zo op een datum. (rationeel hé, ik hoop dat ik er nu zelf ook in ga geloven....
)
Net bij de VK geweest eindelijk is ons beebje voldoende ingedaald dus hoef niet meer plat mochten mijn vliezen breken hele geruststelling. Hij is nog niet helemaal ingedaald en erg beweegelijk dus ligt nog niet vast, maar ze vond het wel voldoende. Bloeddruk was 125/70 dus ook netjes en het hartje klonk ook weer goed. Omdat ik zaterdag 41 weken ben moet ik morgenochtend naar het ziekenhuis voor een hartfilmpje en echo om te kijken of alles nog goed gaat, maar daar maak ik me geen zorgen om het voelt allemaal nog steeds goed. Waar ik wel benieuwd naar ben is of ik al weeenactiviteit heb dat kunnen ze ook zien op z'n hartfilmpje. Als ons beebje maandag nog niet is geboren komt de VK bij mij thuis om te kijken of ik al ontsluiting heb zo ja dan gaat ze me strippen werkt het niet dan probeert ze het woensdag weer en eventueel vrijdag nog een x en anders word ik ingeleid, maar hopelijk hoeft het zover niet te komen. 1 ding is zeker volgende week zaterdag zijn mijn mannetje en ik iig papa en mama! 



Misschien dat ze dan iets gaan begrijpen?!
.Maar evengoed gaat mijn man ff heen om het te zeggen.
En natuurlijk gaan we straks met z'n allen genieten van onze kleintjes als ze eenmaal geboren zijn...



Hoe ver kun je gaan!!! Mijn broertje en zijn vriendin zijn ook zwanger, en zij moet nog 2 maanden, maar ik (en zij ook) houden hun hart vast! Zij wonen erg dichtbij, dus dan weet je het wel...mijn broertje zou niet zoveel zeggen, maar zijn vriendin heeft haar mondje gelukkig wel op de goede plaats zitten...
Ik ben gisteren precies met 40 weken gestript door de gynaecoloog, maar de kleine maakt nog steeds geen aanstalten om door de klapdeurtjes naar buiten te komen...
't Was wel erg aan het gymnastieken in heel mijn buik, dus ik dacht:'Het gaat beginnen en zal tegen de morgen wel wakker worden met weeën.', maar helemaal niets. Gisteren na het strippen leek het of ik een pingpongballetje daar beneden had zitten, raar gevoel. Afgezien wat oud-bloedverlies niks geen verandering...
Mijnj schoonouders zijn er vandaag om hier te poetsen (wekelijks ritueel, zeker de laatste maanden en ook heel fijn!!). Zij gaven ook aan dat ze het nu wel heel moeilijk vinden het wachten (voor hen ook de eerste) en dat ze zo goed begrijpen dat het voor ons helemaal zwaar is. Dat is dan wel weer lief he. Raar he, dat het emotioneel gezien zo vreselijk zwaar is nu.
Meer weken:Ga naar week:1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 Geboren & geboorteverhalen Meer reacties:Vorige 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 VolgendeRecent commentaar:Toon laatste reacties van alle weken |